به سخن عین‌السلطنه 112 زن‌ عقدی و صیغه‌ای داشت که به همراه نوکر و کلفت‌ها بیش از 2000 نفر بودند.

گروه تاریخ جهان نیوز، هرمز راسخی: ناصرالدین ‌شاه قاجار چهارمین شاه از دودمان قاجار بود. وی که طولانی‌ترین مدت شاهی (۵۰ سال) را در میان دودمان قاجار داشت به همین تناوب حرمسرای گسترده و زنان متعددی نیز دارا بود.

حکایت حرمسرای ناصرالدین‌شاه داستانی است که شهره عام و خاص است. وی حرمسرایی عریض و طویل برای خود ساخت که وصف آن در تاریخ‌ها و سفرنامه‌های آن دوره آمده است. به سخن عین‌السلطنه 112 زن‌ عقدی و صیغه‌ای داشت که به همراه نوکر و کلفت‌ها بیش از 2 هزار نفر بودند.

به نظر می رسد ریشه این کار علاوه بر این که میل شاهان به لذت بردن تام و تمام و البته متنوع از دنیاست؛ در یک مساله دیگر هم ریشه دارد.

در فیلم یک کارگردان نروژی گفته می شود که در آن دوران تصور بر این بود که موفقیت یک پادشاه در این است که بتواند از دنیا و مافیهای آن بهره زیادی ببرد و اگر دیده می شد پادشاهی تک همسری اختیار کرده است تصور همگان بر این می شد که وی فردی شکست خورده است یا در آینده شکست خواهد خورد.

پس دلیل تعدد همسر هم لذت است و هم تظاهر به لذت برای این که نشان داده شود این پادشاه موفق است.