مدرسه مروی چنان که امام فرمودند، واقعاً فیضیه تهران است. اصلاً آدم احساس میکند نوری در آن هست که تأسیس آن بر مبنای تقوا نهاده شده است و مدرسه بسیار خوبی است.
گروه تاریخ جهان نیوز: در جریان تامین مدرسه مروی قصه ای نقل میکنند آنگاه که مرحوم مروی تصمیم به ساخت مدرسه می گیرد، وقتی که علما جمع می شوند و می خواهند کلنگ مدرسه را برنند مرحوم مروی میگوید، علاقهمندم کسی کلنگ مدرسه را بزند که نماز شبش ترک نشده باشد(در بعضی جاها هم نقل میکنند که گفته است، نماز صبح او قضا نشده باشد، ولی من فکر میکنم همان نماز شب درست باشد) با این شرطی که ایشان می کند که از اول تکلیف و از اول بلوغ نماز شبش را ترک نکرده باشد، هیچ کسی جلو نمى آيد، بعد خودش میآید گلنگ را میگیرد و به زمین میزند و میگوید خدا را شکر که من از اول بلوغ نافله شب را ترک نکرده ام، خودش کلنگ میزند.
وقف نامه مدرسه وقف نامه بسیار بزرگ و گرانبهایی است که با خط بسیار زیبایی نوشته شده است و تذهیب کاری شده است. فتحعلی شاه و ناصرالدین شاه هم ان را مهر کرده اند. بعد هم مرحوم حاج ملاعلی کنی از نادر علمای بزرگ آن زمان آن وقف نامه را تایید کرده اند.
در آن وقف نامه، مطالبی نوشته شده است که کاملاً نشان می دهد که مرد بسیار روشن و متدینی بوده است .چند جمله اش را من عرض می کنم.
ایشان برای طلاب، شرایطی را ذکر می کند:
- اولاً طلبه باید تنها برای تحصیل علوم دینی در مدرسه ثبت نام کنند و باید اشتغال کامل به تحصیل علوم دینی داشته باشند و کارهای دیگر را در موقع تحصیل کنار بگذارند و تنها درس بخوانند و حتی المقدور در مدرسه بیتونه کنند و شبها را بمانند و مطالعه کنند.
- شرط دیگر آنکه طلاب هر روز حتما یک حزب قرآن را بخوانند.
- بعد می نویسد اگر کسی یک شبانه روز - ٢٤ ساعت - بدون عذر موجه غیبت کند بر متولی است که او را بیرون کرده و محصل دیگری را به جای او گزینش نماید ولی یا عذر موجه تا ۴۰روز برای مثال اگر کسی به حج واجب مشرف شود یا بیمار شود تا ۴۰ روز مجاز است و اگر از ۴۰ روز تجاوز کرد باز هم حق ندارددر این مدرسه بماند.
در هر حال مدرسه ی مروی چنان که امام فرمودند ، واقعاً فیضیه تهران است. اصلاً آدم احساس می کند نوری در آن هست که تأسیس آن بر مبنای تقوا نهاده شده است و مدرسه ی بسیار خوبی است.
مدرسه مروی سوابق عجیبی دارد. در زمان پهلوی این مدرسه را تصرف کردند و در اختیار هنرستان قرار دادند؛ (که همان) دانشکده یا مؤسسه ی هنر بود که از شعبات دانشگاه تهران بوده است. به خاطر اینکه این مدرسه قدیمی بود و مدرسه ی سپهسالار (مدرسه عالی شهید مطهری فعلی) هم کنار آن بود و به همراه داشت اینجا مرکز هنر معماری شده بود .
بعد از رفتن پهلوی اول مرحوم آیت الله بهبهانی این مدرسه را از دولت تحویل گرفتند و یک سال هم خودشان تولیت آن را بر عهده داشتند چون دولت قدری برای ایشان حریم قابل برد. بعد دوباره در اختیار میرزا احمد آشتیانی قرار دادند. بعد از او هم فرزند ایشان آقا میرزا باقر آشتیانی عهده دار تولیت مدرسه شدند.
تولیت مدرسه بعد از فوت مرحوم آیت الله میرزا باقر اشتیانی روزی حاج احمد آقا به من زنگ زدند و گفتند آقای آشتیانی که مرحوم شدند امام در نظر دارند که کسی را برای تولیت مدرسة نصب کنند، آیا شما آمادگی دارید؟ - در آن زمان ما دانشگاه امام صادق علیه السلام را تاسیس کرده بوديم - من عرض کردم اگر امام امر می فرمایند من حرفی ندارم، ولی در وقف نامه مدرسه مروی برای متولی خصوصیاتی ذکر شده که آن خصوصیات را باید در نظر گرفت.
گفتند شما آن قسمت مربوط به تولیت را کپی کنید. برای ما بفرستید. من هم کپی گرفتم و خدمت امام فرستادم. امام مطالعه فرمودند و بعد فرمو دند، این حکم را برای شما می نویسم.
در حکم امام که در رسانه ها منتشر شده فرمودند همان طور که مدرسه مروی از قدیم مرکز رفت و آمد علما و مجتهدین و بزرگان تهران بوده من میل دارم که به همان صورت ادامه داشته باشد و علما بیایند. تدریس کنند و طلاب بیایند استفاده کنند. شما هم آنچه را اداره کنید.
منبع: کتاب خاطرات آیت الله مهدوی کنی؛ تدوین دکتر غلامرضا خواجه سروی
انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی
.jpg)
