نسخه چینی برای جهش ریلی ایران

به گزارش جهان نیوز به نقل از فارس، حمل‌ونقل ریلی به‌عنوان یکی از پایه‌های توسعه اقتصادی، نقشی تعیین‌کننده در ارتقای بهره‌وری، کاهش هزینه‌های حمل و جابه‌جایی ایمن کالا و مسافر دارد. موقعیت ژئوپلیتیکی ایران که پل ارتباطی میان آسیای مرکزی، خلیج فارس و اروپا محسوب می‌شود، فرصتی طلایی برای تبدیل‌شدن به هاب ترانزیتی منطقه فراهم کرده است.

با این حال، کارشناسان معتقدند دستیابی به این هدف، بدون اصلاح نگاه مدیریتی و بهره‌گیری از تجارب کشورهای پیشرو، به‌ویژه چین، ممکن نیست.

چین طی دو دهه اخیر توانسته است با سرمایه‌گذاری عظیم در شبکه خطوط پرسرعت، نه‌تنها فاصله‌های جغرافیایی را کوتاه کند، بلکه زیرساختی کارآمد برای رشد صنایع، گردشگری و تجارت ایجاد کند. در این کشور، توسعه حمل‌ونقل ریلی صرفاً پروژه‌ای فنی نیست، بلکه بخشی از سیاست ملی رشد اقتصادی و کاهش آلایندگی به‌شمار می‌آید.

امروز بیش از نیمی از جابه‌جایی مسافران در چین با قطارهای سریع‌السیر انجام می‌شود؛ دستاوردی که حاصل مدیریت مرحله‌ای و هدف‌گذاری واقع‌گرایانه است.

عباس قربانعلی‌بیک، کارشناس ارشد حمل‌ونقل ریلی، با اشاره به همین الگو می‌گوید که اقدام اخیر وزیر راه در تعیین هدف کاهش ۴۵ دقیقه‌ای زمان سیر قطار تهران–مشهد، گامی عقلانی و شدنی است. چنین اهدافی به‌جای ایجاد هیجان زودگذر، اعتماد بدنه فنی را جلب می‌کند و زمینه تحقق گام‌های بعدی را فراهم می‌سازد.

او تأکید می‌کند که تجربه چین در این زمینه درس‌آموز است؛ چراکه پکن نیز توسعه شبکه ریلی خود را به‌ صورت مرحله‌ای پیش برد و با هر فاز، بهره‌وری را افزایش داد.

گفتنی است چین نخستین خط سریع‌السیر خود را سال ۲۰۰۸ افتتاح کرد؛ در حالی که ژاپن ۴۴ سال زودتر وارد این عرصه شده بود. اما ظرف کمتر از دو دهه، چین از نظر طول خطوط و حجم جابه‌جایی مسافر از تمامی کشورها پیشی گرفت.

تحلیلگران معتقدند اگر ایران بتواند ضمن حفظ نگاه واقع‌گرایانه در وعده‌ها، از فناوری‌های نوین، مدیریت هوشمند ناوگان و استانداردسازی عملیات بهره گیرد، می‌تواند جهشی بزرگ در صنعت ریلی تجربه کند.

ترکیب دانش بومی با تجربیات بین‌المللی، علاوه بر افزایش ایمنی و سرعت، به جذب سرمایه‌گذاری خارجی و توسعه پایدار نیز کمک خواهد کرد.

به‌گفته کارشناسان، گام نخست در این مسیر، تغییر نگرش مدیریتی است؛ یعنی باور به این‌که پیشرفت‌های بزرگ از اهداف کوچک و قابل دستیابی آغاز می‌شوند. همان‌گونه که چین از مسیر «گام‌های کوتاه اما پیوسته» به سرعت مافوق تصور رسید، ایران نیز می‌تواند با تکیه بر همین منطق، ریلی تازه از توسعه را در مسیر خود به حرکت درآورد.