مدلی از شکنجه ضدانقلاب که کمتر کسی شنیده است

به گزارش جهان نیوز، «کوچه‌نقاش‌ها» که دربرگیرنده خاطرات سیدابوالفضل کاظمی، فرمانده گردان میثم از دفاع مقدس است، سال ۱۳۸۹ به‌قلم راحله صبوری توسط انتشارات سوره مهر چاپ شد.

ویژگی بارز شخصیت سیدابوالفضل کاظمی، روحیه جوانمردی و مشتی‌گری یا حتی عمل به روش و شیوه لات‌های قدیم تهران است. کوچه‌نقاش‌ها یکی از محلات قدیمی شهر تهران است که ساکنانش اهل هیئت، مشتی‌گری، نگه‌داشتن کبوتر در خانه یا به‌قول عامیانه کفتربازی و … بوده‌اند. اهالی همین‌محل و محلات مشابه تهران، در سال‌های دفاع مقدس در جنگ تحمیلی حضور داشته و به‌قول معروف، همان‌بچه‌تهرونی‌هایی بودند که غُدبازی درآورده و گاهی حرف فرماندهان را نمی‌خواندند.

کاظمی درباره جنایت‌های ضدانقلاب در سقز و دیگر نقاط کردستان، نمونه‌هایی دارد که می‌گوید تعدد و تکرار داشتند و فرازی از آن را از کتاب مرور می‌کنیم:

«نیروهای بسیجی ما سه بار در سقز کمین خوردند و کشته شدند. در اطراف تپه بنفشه، رقص و جشن مرگ به پا کردند. شب با تفنگ دور اسرای ما رقصیدند و کباب و شراب خوردند و بچه‌های مظلوم را دق‌مرگ کردند. یک بار دیگر چند گروگان بسیجی و سپاهی را زنده زنده در گور کردند. بار دیگر چندتا از پاسداران را گروگان گرفته، تا سینه در خاک فرو کردند و بعد کندوی زنبور را بغلشان گذاشتند. زنبورها آن‌قدر سر و صورت بچه‌ها را نیش زدند تا بچه‌ها زجرکش شدند. وقتی ما رسیدیم بالای سرشان، صورت بچه‌ها مثل مشک باد کرده و کبود و سیاه شده بود و همه‌شان شهید شده بودند.» (صفحه ۲۶۶)

منبع : مهر