وزیر آموزش و پرورش شرمنده ترین وزیر کابینه است؛ از این حیث که دائما باید «بنالد» که من در اینجا و برای انجام چه کاری از نظر مالی کم دارم.
گروه سیاسی جهان نیوز: اخیراً مرادصحرایی، وزیر آموزش و پرورش بیان کرده است: «وزیر آموزش و پرورش شرمنده ترین وزیر کابینه است؛ از این حیث که دائما باید «بنالد» که من در اینجا و برای انجام چه کاری از نظر مالی کم دارم. از جای دیگر باید هزینه را بگیریم تا کار جای دیگر را انجام دهیم که حاصل جمع این کار صفر است چراکه اگر از جای دیگر برداریم و به جای دیگر اضافه کنیم؛ آن طرف از نظر مالی کم می آوریم. پس باید اولویت بندی کنیم». البته به این هم اشاه کرده: «وقتی به رئیس جمهور درباره مشکلات میگویم او بیش از من و پیش از من به دنبال تحقق موضوع است».
در این زمینه چند نکته، قابل بیان است:
یک: انقلاب ما یک انقلاب فرهنگی و برآمده از دل فرهنگ است. بر این اساس، تعلیم و تربیت نقش محوری در آن دارد. واقعاً نگران کننده است که وزیر آموزش و پرورش - یعنی نهادی که میلیون ها دانش آموز بخش قابل توجهی از ساعات روزانه خود را در آنجا می گذرانند – از کمبود مالی سخن بگوید.
دو: انتظار این است که در جمهوری اسلامی، نظام آموزش و پرورش چه از نظر مادی و چه از نظر معنوی در سطحی باشد که وزیر آموزش و پرورش همیشه سرش بالا باشد و افتخار کند که نسل آینده ای در این نهاد تربیت شده که از نظر تربیتی و علمی، مایه آبرو و مباهات برای ما هستند. در حقیقت، آموزش و پرورش یکی از مهمترین جاهایی است که باید نماد کارآمدی جمهوری اسلامی باشد.
سه: بعضاً شنیده می شود که در برخی وزارتخانه ها بودجه های سنگین برای برخی کارها قرار داده می شود که می توان این موارد را کنترل و مدیریت کرد. حال اینکه در وزارت آموزش و پرورش بعضاً حقوق معلمین با مشکل مواجه می شود و یا برخی نیازهای دانش آموزان و نظام تعلیم و تربیت به دلیل کمبود بودجه، تأمین نمی شود و یا با تأخیر صورت می گیرد.
چهار: اگر قرار است که مشکلات کشور حل شود، باید از همان آموزش و پرورش و مدرسه به فکر باشیم. آموزش و پرورش از جهاتی مهمترین وزارتخانه کشور است. بنابراین، کمبود و کاستی در نظام آموزش و پرورش یعنی آسیب زدن به آینده؛ یعنی در معرض خطر قرار دادن کشور؛ یعنی هدر رفتن نیروی انسانی و سرمایه های مادی و معنوی مملکت؛ هدر رفتن وقت و عمر معلمین، دانش آموزان و والدین آنها.
البته حمایت مالی کافی از آموزش و پرورش به معنی ریخت و پاش، هزینه های بی مورد و عدم حساسیت نسبت به بیت المال نیست؛ بلکه مقصود این است که وضعیت باید به گونه ای باشد که وزارتخانه آموزش و پرورش، همه تمرکز خود را بر تعلیم و تربیت بگذارد و از نظر مالی دغدغه نداشته باشد.
دوست گرامی بیماری شما اینه که دچار نوعی توهم شدید و کله پوکی دارید که توش کاه وجود داره. چون من تو آموزش و پرورشم و می بینم از بین 51 دبیری که برای یک ناحیه در یک دوره تحصیلی استخدام شدن فقط یک نفر تحصیلات حوزوی داشت اونم دبیری دینی و قرآن قبول شده بود!
پس باید در بودجه سالیانه کشور رقم بیشتری به این وزارتخانه اختصاص داده شود ... در حالی که هیچ وقت چنین اتفاقی نیفتاده ...حالا هفتاد که هیچ هفتصد من مثنوی در این رابطه بنویسید بی فایده است.
اتفاقا اگه دقت کرده باشی در این دولت انتقاد در سایت های انقلابی و بیسیجی و صدا و سیما به صفر رسیده و گویا مملکت گل و بلبل است. من خودم به رئیسی رأی دادم و بازم می بینم اما به این نتیجه رسیدم که بیماری این کشور چیزی نیست جز همین فساد رخه کرده در افراد که یا مدعی آزادی اند یا انقلاب اما هر دو متعصبانه دنبال منافع شخصی خودند و وقتی دولت مورد علاه ی اونا به قدرت می رسه از هر غلط اون دولت دفاع می کنند
چرا مهمترین وزارتخانه کشور باید مشکل مالی داشته باشد؟!
به همان دليل كه همه مستاجران و كارگران و بازنشستگان از جمله بازنشستگان وزارتخانه خودتان
هم مشكل مالي دارند !!!؟؟؟
برای اینکه متاسفانه افرادی که پست و مقام می گیرند هنوز به آن درجه از درایت نرسیدند که اگر القابی از قبیل دکتر و مهندس و تحصیلکرده دارند از پشت. نیمکت به آنجا رسیده اند نه از بانک ها و شرکت ها و بیمه و نفت و گاز و ...
وزیری که در مورد مدارس غیر دولتی اعتقادش اینه که هر چی پول بیشتری بدی آش بیشتری می خوری نمی تونی یه وزیر جهادی باشه پس باید یه وزیر جهادی برای آموزش و پرورش انتخاب بشه
آموزش وپرورش مهمترین وزارتخانه_جناب وزیر این جمله باید با خون شهدا نوشته شود و در سردر تمامی وزارتخانهها نصب گردد که انقلاب اسلامی با حضور همین دانش آموزان اوج گرفت ودر صورت بیتوجهی توسط همین دانش آموزان به زمین زده خواهد شد پس بیایید بگوییم که:(آموزش وپرورش مهمترین وزارتخانه) است.
آموزش و پرورش مهمترینترین وزارتخانه است صدا و سیمای جمهوری اسلامی بر مبنای وظیفهای که امام عزیزمان به عنوان دانشگاه به آن محول نمود باید یک کانال مخصوص برای آموزش و پرورش و بیان مشکلات و فرصتهای تربیتی آموزشی کلیه مدارس در سطح کشور اختصاص دهد
این معوقات رتبه بندی چه شد!
اگر قانونی بوده پس قاعدتا مبنای پرداخت هم قبل از قانون مشخص ومعین شده،پس دقیقا این منابع کجا تخصیص یافته!
اگر منابع تخصیص داده نشده ولیکن قانون تصویب شده،حداقل کار پیگیری قضایی بانیان است
از عجایب وزارتخانه
مصوبه ی رتبه بندی وبارگذاری ها انجام شده
از سوی دیگر جلوی صدور حکم
[[فناوری اعلام کرده امور اداری اجازه صدور نمی دهد[
این رویه ی ناصواب فقط اعتراض را بهمراه داره
