یاد نگرفتهایم که اگر شجاعت برخورد با غیبتکننده را نداریم، دست کم از غیبت دیگران ذوق نکنیم و خود را مشتاق ادامه گفتگو نشان ندهیم. کسی به ما یاد نداده است که عرض و آبروی مؤمن همچو جان و مال او حرمت دارد و کسی که آبروی مؤمنی را ببرد، گویا دست خود را به خون وی آلوده است! همچنین به ما یاد ندادهاند که غیبت تلاش نابرابر انسان عاجز و ناتوان است و غیبتکننده و شنونده غیبت هر دو در گناه غیبت شریکند! ما یاد نگرفتهایم که تملق رودررو و غیبت پشتسر هر دو نشانه بارز نفاق و دوروییاند.
