با کسانی اتحاد کردیم که مخاطب زیادی نداشتند و حاضر نبودند همدیگر را تحمل کنند! به خاطر پدرم فحشهای زیادی خوردم؛ میگفتند چون ما را قبول نداری، پس برو بمیر!
«نفس»؟!!! این ادبیات دینی است. اتفاقا بزرگترین نفسانیات منم منم کردن در مقابل خداست که اینا براحتی احکامش رو زیرپا گذاشتند.
خدا میدونه این نفسشون پس از خروج از بدن، چه بدمنزلگاهی در پیش داره برای ابد
تحسبهم جمیعا و قلوبهم شتی. آنان را متّحد مىپندارى در حالی که دلهایشان پراکنده است. این بدان سبب است که آنان مردمى هستند که نمىاندیشند. سوره حشر ایه ۱۴
