آقای رئیس جمهور! این مقایسه اشتباه را تکرار نکنید هشت نکته مهم

گروه سیاسی جهان نیوز: اخیراً رئیس جمهور در جمع دانشجویان یک بار دیگر به موضوع حجاب پرداخته و گفته است: «بارها گفته‌ام و اینجا خدمت شما هم می‌گویم، مسأله حجاب مسأله ساده‌ای نیست، اینکه با دستور بخواهیم آن را حل کنیم، شدنی نیست، باید اقناعی عمل کنیم».

همچنین، وی افزود: «من در خانواده خودمان و در زندگی خودم، بعد از اینکه همسرم فوت کرد در آن حادثه، بچه‌ها ماندند و باید با اینها زندگی می‌کردم. خب بارها با آنها بحث می‌کردم، خیلی جاها حرف مرا قبول نمی‌کردند، صحبت می‌کردم، سعی می‌کردم، قانع‌شان کنم؛ بعضی جاها قانع نمی‌شدند. من اگر با اینها دعوا می‌کردم، شما فکر می‌کنید این بچه‌ها از من اطاعت می‌کردند؟ امکان ندارد، با این بچه‌ها باید کنار آمد. همه جامعه مثل خانواده و فرزندان من هستند؛ مثل خواهر و برادر و فرزند من. من نمی‌توانم با دعوا کردن، اینها را به چیزی که دلم می‌خواهد راهنمایی کنم، باید اقناعشان کنم و این اقناع کردن است که باید روی آن کار و تلاش کنیم».

رئیس جمهور با اشاره به اینکه در خانواده خودمان، بی‌حجاب که هیچ، اصلاً غیرچادری هم نداریم، تصریح کرد: «ولی این دلیل نمی‌شود که بنده با کسی که چادر ندارد مثلاً برخورد نامناسبی کنم که برخی مدعی آن هستند».

اما چند نکته در این باره بخوانید:

یک: قیاس یک خانواده چند نفره با کشوری که ده ها میلیون جمعیت با سلایق و افکار مختلف دارد، از چندین جهت قیاس مع الفارق است. شاهد هستیم که حتی در جایی مثل مهدکودک که باید محیطی پر از عاطفه باشد و با کودکانی که بعضاً ابتدایی ترین چیزها را متوجه نمی شوند، گاهی اوقات راهی جز قانون گذاشتن و ملتزم شدن به آن قانون نداریم.

دو: از منظر اصول تربیتی حتی ممکن است برای دو فرزند از یک خانواده هم نسخه یکسان تجویز نشود؛ چه برسد به اینکه بخواهیم برای یک جامعه بزرگ، یک نسخه بپیچیم. ممکن است در مورد یک فرزند از راه محبت و هدیه دادن به نتیجه برسیم؛ ممکن است در مورد فرزند دیگر، از راه استدلال آوردن وارد شویم؛ ممکن است برای یک فرزند از طریق بیان داستان و تجربه وارد شویم؛ ممکن است در مورد دیگری از راه قطع محبت مقطعی وارد شویم؛ حتی ممکن است گاهی اوقات به دلیل انجام برخی از کارها توسط فرزند اندکی با تندی صحبت کنیم و یا حتی او را تهدید کنیم؛ برای برخی فرزندان هم ممکن است به هر دلیلی هیچ کدام از راه ها نتیجه بخش نباشد.

سه: در همان خانواده چند نفری هم والدین برای فرزندان قانون می گذارند. مثلاً به آنها می گویند که غروب آفتاب یا اول شب باید خانه باشید؛ حق ندارید با افراد سیگاری و معتاد، دوست شوید؛ حق ندارید به برخی از جشن های خاص بروید؛ به فرزندان دختر و پسر اجازه دوستی با جنس مخالف نمی دهند و ... . همچنین، در مورد خود خانواده هم قانون می گذارند؛ مثلاً قانون می گذارند که اطلاعات مربوط به خانواده نباید جایی فاش گردد.

چهار: در هر جامعه ای دزد، قاتل، غارتگر و متجاوز به عنف داریم. در هر جامعه ای برخی افراد هستند که حقوق جامعه و مردم را زیر پا می گذارند. یکی دزدی می کند، دیگری جامعه را به فضای جنسی و فساد و فحشا می کشاند و ... . در هر صورت، برخی افراد به حق خود راضی نیستند و به سایر مردم ضربه می زنند. مگر می شود همه موارد را با اقناع و کار فرهنگی حل کرد؟! عرصه اخلاق و فرهنگ عمومی هم چیزی جدای از موارد دیگر نیست؛ در آنجا هم نمی توان صرفاً با توصیه، اقناع، لبخند و کارفرهنگی و مانند آن، مسأله را حل کرد.

پنج: فرض کنیم که اقناع هم صورت گرفت؛ استدلال هم آوردیم؛ اگر عده ای باز هم اصرار بر هنجارشکنی داشتند، آنگاه چه کنیم؟ اصلاً فرض کنیم که امروز در برابر کشف حجاب موی سر کوتاه آمدیم – که از منظر شرع و قانون حق کوتاه آمدن نداریم – اگر فردا عده ای قصد داشتند با لباس‌های کمتری بیرون بیایند هم دوباره همین نوع توجیهات رئیس جمهور را برای آنها می توان مطرح کرد! حتی اگر کسی کاملاً عریان شود هم می توان این نوع توجیهات را مطرح کرد!

شش: آنچه که مبنای اداره هر جامعه ای است و فصل الخطاب محسوب می شود، قانون است. در هیچ کجای دنیا کشوری سراغ نداریم که بدون قانون اداره شود. قوانین فرق دارند، اما اصل وجود قانون برای رعایت حریم ها و ارزش های هر کشوری، یک موضوع غیر قابل انکار است. قانون هم در ذات خود تحکم و دستور دارد. زیرا در هر قانونی با «باید» و «نباید» طرف هستیم.

هفت: چیزی شبیه دو قطبی «یا چادر یا هیچ چیز» به هیچ وجه وجود خارجی ندارد. مبنای اجرای قانون حجاب از همان اول انقلاب، به هیچ وجه این نبوده که زنان و دختران را چادری کنیم. در اینکه چادر، حجاب برتر و از جهات مختلف قابل دفاع است شکی وجود ندارد، اما در نظام جمهوری اسلامی، از همان ابتدا ملاک، حداقل های پوشش شرعی بوده – چه در قالب چادر و چه در قالب غیرچادر - و در قانون هم به هیچ وجه کلمه ای به نام چادر نداریم.

هشت: مردم ایران، مردمی با ریشه اسلامی و دارای فرهنگ غنی هستند؛ از این نظر می توان گفت که زمینه های خوبی برای رعایت حریم اخلاقی در جامعه وجود دارد؛ اما نکته این است که برخی افراد در هر صورت، چه با اقناع و چه بدون اقناع به دنبال هنجارشکنی هستند، در حال فاسد کردن جامعه، جوانان و خانواده ها هستند، چه به صورت خودجوش وتک نفره و چه در قالب گروه یا تشکّل سازمان یافته در حال ایجاد ناامنی اخلاقی و روانی و جنسی کردن فضای جامعه هستند؛ طبیعی است که نمی توان در مورد آنها ساده اندیشی نشان داد و باید با ابزار قانون، آنها را مهار کرد.

یادم هست که درزمان انتخابات همه سازمانهای آماری پیشتازی جلیلی را پیشبینی می کردند. اما یهویی ایشون سراز صندوق رای درآورد.

بیایید یه کم منطقی باشیم یکم حرف حسابی بزنیم مشکلات رو حل کنیم بعد مردم رو قانع کنیم که دنیاتون رو درست کردیم حالا اخرتون هم باید درست کنیم .

فرض کنیم یک سری جوون که مست کردند و قرص روانگردان خوردن و با قمه اومدن وسط خیابان و به هیچ کسی هم رحم نمیکنند با اقناع نیشه اینها رو رام کرد؟ آقای دکتر،شما همیشه میگفتید باید ببینیم نظر کارشناسان چیه.خوب الان هم از کارشناسان بپرسید راه حل کاربردی موضوع حجاب چیه.براساس همان راه حل ،موضوع رو حل کنید.

آقای رئیس جمهور! این مقایسه اشتباه را تکرار نکنید/ هشت نکته مهم