بازیهای ضعیف ایران در کافا که قهرمانی را هم از ایران گرفت، رویکرد برخی رسانههای ورزشی و اهال فوتبال را به سراغ تغییر سرمربی تیم ملی تغییر داده و معتقد هستند که باید تا دیرنشده سرمربی قابلتری از امیر قلعه نویی هدایت تیم ملی را به عهده بگیرد.
گروه ورزشی جهان نیوز: هنوز تیم ملی عازم تورنمنت کافا(آسیای میانه) نشده بود که صدای انتقادات و اعتراضات اهالی فوتبال بلند شد که چرا باید وارد این مسابقات ضعیف بشویم که اساسا سودی برای ما ندارد ولی حضور ما به این جام نامعتبر، اعتبار بخشی میکند.
این اتفاقات در حالی بود که ایران در دوره پیش قهرمان کافا شده بود اما خوشحالی برای این قهرمانی هیچ جذابیتی نداشت. در این دوره هم تقریبا فرض همه بر این بود که قهرمانی ایران بین این تیمهای ضعیف قطعی است اما فایده آن چیست؟
با این حال شرایط آن طور که گمان میکردیم هم نشد و تیم ملی کاملا ضعیف ظاهر شد. ایران در بازی اول با افغانستان که رنکینگ آنها در فیفا 161 است گل اول را دریافت کرد اما در نهایتا سه بر یک پیروز میدان شد. ملی پوشان هندوستان(133 فیفا) را هم سه بر هیچ شسکت دادند. اما در بازی مقابل تاجیکستان(106 فیفا)، توانستند از شکست بگریزند و بازی باخته دو بر یک را با تساوی دو بر دو به پایان رساندند. در فینال هم که شاید جدی ترین بازی ما بود در پایان 120 دقیقه بازی را یک بر صفر واگذار کردیم و این بار ایران به قهرمانی کافا هم نرسید!
البته که از دقایق ابتدایی بازی فینال ایران به دلیل اخراج آریا یوسفی در دقیقه 5 مجبور شد تا انتها بازی را 10 نفره ادامه دهد. در طول بازی هم اشتباهات داور قرقیزستانی به ضرر ایران کم نبود.
اما اینکه چرا ایران در تورنمنتی که همه با فرض قهرمانی منتقد شرکت در آن بودند، بازیهای ضعیفی ارائه کرد و قهرمان هم نشد جای سوال و بررسی دارد.
حسین عبدی، سرمربی تیم ملی جوانان فوتبال کشورمان که بعد از جدایی کارتال گزینه هدایت پرسپولیس هم بود معتقد است که ساده گرفتن کافا، کار تیم ملی را سخت کرد.
عبدی که سابقه حضور با تیم ملی نوجوانان و جوانان در کافا را دارد، میگوید: «در این تورنمنت اگرچه حریفانی شرکت میکنند که در فوتبال حتی آسیا در سطح پایینی قرار دارند اما باید بپذیریم که این تیمها در حال پوستاندازی هستند و هر چه بازیکنان جوان این کشورها بزرگتر میشوند از لحاظ کیفی رشد میکنند. در چنین شرایطی تقابل با این تیمها سخت است. آنها سرشار از انگیزهاند و وقتی مقابل تیم بزرگی مثل ایران قرار میگیرند تمام توانشان را به کار میگیرند. در این بین تیمهایی مثل تاجیکستان و ازبکستان رشد خوبی داشتهاند و حتی افغانستان و ترکمنستان هم در حال رشد هستند. شاید سطح مسابقات بالا نباشد اما نتیجهگیری در تورنمنت کافا راحت نیست و من این را از نزدیک لمس کردهام».
البته که عبدی معتقد است: «مربیان تیم ملی زمان کافی برای ارتقای سطح کیفی تیمشان ندارند. آنها دو روز قبل از فیفا دی بازیکنان خود را تحویل میگیرند و مستقیم وارد مسابقات میشوند».
امیر قلعه نویی، سرمربی تیم ملی هم اعتقادی شبیه به عبدی دارد. او می گوید: «ما میخواستیم به لیگمان احترام بگذاریم اما به نظرم باید با برنامه بهتری به کافا میآمدیم. حداقل باید 4 جلسه در تهران تمرین میکردیم و بعد از آن وارد مسابقات میشدیم. ما اشتباه کردیم که به لیگ احترام گذاشتیم و صبر کردیم. تورنمنت ملی شرایط خودش را دارد».
عده ای از اهالی فوتبال هم اعتقاد دارند که هرچند بازیهای ایران ضعیف بود اما اگر اشتباهات داوری بازی فینال صورت نمیگرفت، ایران امروز قهرمان کافا شده بود و از حجم انتقادات تا حد زیادی کاسته میشد. افراد دیگری هم جوانگرایی نسبی صورت گرفته را دلیل این امر میدانند که باید برای عبور از این دوره صبوری کرد.
حاشیه پُررنگ این تورنمنت حضور اینفانتینو در رختکن تیم ملی بعد از شکست ایران از ازبکستان در بازی فینال بود؛ موضوعی که به گفته میثاقی، مجری برنامه فوتبال برتر، نوع رفتار او برای چند رأی و ابقا در ریاست فیفاست. اما خندههای تاج در کنار اینفانتینو یادآور موضوع دیگری هم هست که آیا پذیرش حضور ایران در کافا اساسا برای دیدار چند رئیس فدراسیون و مواردی از این دست بوده است؟
برخی از کارشناسان فوتبال معتقد هستند که ایران برای حفظ رنگیگ خود بازی با تیمهای ضعیف را قبول کرد که البته خود این نگاه باعث ضربه به جایگاه ایران شد. تیم ملی کشورمان قرار است حدود 9 ماه دیگر در جام جهانی حاضر شود و رقابتهای نفسگیر با برترینهای دنیا داشته باشد. مسئولان فدراسیون باید فکر کنند که قرار است خودشان را سرگرم کنند تا زمان به ضرر ایران بگذرد و اصطلاحا «زنگ تفریح» برای قدرتهای فوتبالی شویم و یا اینکه میخواهند از فرصت استفاده کنند تا حضور قدرتمند و چالش آفرین ایران را شاهد باشیم؟
قلعه نویی باید برود؟
بازیهای ضعیف ایران در کافا که قهرمانی را هم از ایران گرفت، رویکرد برخی رسانههای ورزشی و اهالی فوتبال را به سراغ تعویض سرمربی تیم ملی تغییر داده و معتقد هستند که باید تا دیرنشده سرمربی قابلتری از امیر قلعه نویی هدایت تیم ملی را به عهده بگیرد. شاید فرصت برای تغییر دیر باشد که دوباره تیم ملی به دوران پُرحاشیه انتخاب سرمربی وارد شود اما امر مشخص آن است که تیم فعلی که با حالت قدرتمندی هم به جام جهانی صعود نکرد، در فاصله چندماه مانده به شروع بازیها در خرداد سال آینده روی کاغذ و اسلاید وضع خوبی دارد اما روی زمین از لحاظ فنی به شدت ضعیف و آسیبپذیر است و روند امیدوارکنندهای هم ندارد.
از بررسی تیم ملی و پرداخت به نقاط ضعف نباید واهمه داشت، از شکست در مسابقات جدی هم نباید هراسید. ایران نیاز به بازیهای دوستانه جدی با رقبای قدرتمند دارد. سال 89 ایران به دلیل روابط خوب خارجی حتی بازی دوستانه با بزریل هم برگزار کرد که سه بر صفر نتیجه را واگذار کرد. قطعا دستگاه دیپلماسی کشور همچنان میتواند رقبای قدرتمندی به ویژه از کشورهای دوست برای بازی با تیم ملی را هماهنگ کند. همچنین بخشی از هزینههای بیاثر در فوتبال که چیزی جز هدررفت بیت المال نیستند باید در این حوزه و برای هماهنگی بازیهای دوستانه مفید صرف گردد.
همه اینها مقدمات یک شادی بزرگ در 9 ماه آینده است که ملت ایران از بازیهای قوی تیم کشورشان در مقابل قدرتهای فوتبالی در جام جهانی لذت ببرند و صعود ایران به مراحل بالاتر را جشن بگیرند.
