۴ نکته از بیانات رهبر انقلاب در دیدار با کارگزاران نظام

گروه سیاسی جهان نیوز: مطابق انتظارات، عمده بیانات رهبر انقلاب در دیدار رمضانی با مسئولان نظام، حول مباحث اقتصادی بود، آن هم یک روز پس از ادعای ترامپ مبنی بر ارسال نامه به رهبر ایران! در ادامه به محورهای اساسی بیانات دیروز ایشان پرداخته می‌‌شود.

یک: طبق روال همیشگی، بخش مهمی از بیانات رمضانی رهبر انقلاب، مربوط به احوالات معنوی انسان در این ماه پر برکت و مغتنم شمردن فرصت‌های معنوی ماه رمضان است. لذا ایشان ضمن تاکید بر عدم غفلت و فراموشی پروردگار متعال، ابعاد فراموشی انسان را بررسی کردند. یکی از ایان ابعاد مهم «خودفراموشی اجتماعی»، به معنای فراموشی هویت خودمان و فلسفه وجودی جمهوری اسلامی است. بر این اساس یکی از وجوه تمایز مسئولان جمهوری اسلامی با رژیم طاغوت، توجه به پروردگار و عدم «خود فراموشی اجتماعی» است.

دو: قرآنی بودن مبانی و اصول نظام جمهوری اسلامی ایران، امری بود که ایشان بر آن تاکید کردند. همین تکیه جمهوری اسلامی بر پایه‌های قرآنی، به عنوان معجزه الهی پیامبر اسلام، معادلات دنیای مادی را در مقابل ایران بی‌اعتبار کرده است. برای همین هم هست که بسیاری از ناظران، سربرآوردن ایران را از زیر آوار تحریم و توطئه، یک معجزه می‌دانند.

سه: «آنچه در درجه‌ی اوّل مهم است، مسئله‌ی اقتصاد است.» این عبارت شروع بیانات رهبر انقلاب راجع به مسائل کشور بود. باتوجه به تاکیدات چندین ساله ایشان بر موضوع اقتصاد و بازگشت سیاست فشار حداکثری، چنین هم انتظار می‌رفت که ایشان قبل از هرچیز به سراغ اقتصاد بروند؛ «کاد الفقر یکون کفرا». در این دیدار ایشان به توجه مسئولان بر «معیشت مردم»، انسجام مسئولان، سه قوه و نیروهای مسلح برای مقابله با تحریم‌های دشمن، سرعت عمل مسئولان برای حل مشکلات، عدم ترک فعل، شناسایی و استفاده از «ظرفیّتها، استعدادها و زمینه‌ها»، جلوگیری از «قاچاق دوسویه»، «اصلاح نظام ارزی کشور»، «تقویت پول ملی»، «برگشت ارزهای کسانی که درآمد صادراتی ارزی دارند»، حمایت و استفاده از تولیدات داخلی، جذب سرمایه گزاری، و... تاکید کردند.

چهار: پرده انداختن از چهره مذاکره طلبان، نکته دیگر بیانات رهبر انقلاب بود. آنجا که فرمودند «[میگویند] مذاکره کنیم تا آنچه را که میخواهیم، بر طرف مذاکره ــ که آن طرف میز نشسته ــ تحمیل کنیم؛ اگر قبول کرد که چه بهتر، اگر قبول نکرد جنجال راه بیندازیم که اینها از میز مذاکره فاصله گرفتند». به عبارت دیگر مذاکره ابزار جدیدی در دست دشمن برای تحکم و فشار بیشتر جهت دستیابی به خواسته‌هایشان است.