موضوع این خواننده ساکن لس آنجلس آمریکا مسئله کوچکی است؛ موضوع بزرگتر فضای برساخته سیاه هنری است که اصلاحات با نگاه فاشیستی و تمامیت خواه به هنر و سیاست همه چیز برای من و هیچ چیز برای دیگران بوجود آورده است.
گروه سیاسی جهان نیوز، امیر حمزه نژاد: ماجرا از سوال یک خبرنگار از وزیر ارشاد درباره «نصرالله معین» یکی از خوانندگان مقیم آمریکا شروع شد. «محمد مهدی اسماعیلی» نیز به موضوع بازگشت این خواننده پاسخ مثبت داده بود و در مورد فعالیت کاریاش نیز عنوان کرده بود مانند همه هنرمندان می تواند روال قانونی خود را طی کند.
اینکه این خواننده تمایل به حضور در کشورش را دارد یا خیر، یک موضوع کاملا شخصی است و تصمیمگیری با خود اوست؛ اما واکنش هیستریک برخی از افراد از یک جریان خاص در خصوص مطرح شدن دوباره بازگشت این خوانند بسیار جالب توجه است. بلافاصله بعد از مطرح شدن این موضوع «محمد علی ابطحی» از نزدیکان رئیس دولت اصلاحات به معین توصیه کرد که به ایران نیاید. وی با تعریف کردن یک داستان عامیانه هشدار آمیز به این خواننده گفت که آمدنش به ایران عواقب خاصی دارد.
ماجرا وقتی جالبتر شد که «حسن شماعیزاده» دیگر خواننده و آهنگساز ایرانی ساکن لس آنجلس آمریکا در پستی در شبکه اجتماعی ایکس عنوان کرد که در گفت و گوی تلفنی با این خواننده نظر وی را درخصوص بازگشت به ایران جویا شده که وی عنوان کرده است که «اگر به ایران بیاید به گفته یکی از مقامات ایران 28 سال زندان در انتظار اوست.»
سرنخ ماجرای 28 سال زندان برای این خواننده را وقتی کاربران فضای مجازی پیگیری کردند به پست «محسن برهانی» حقوقدان جنجالی شبکه اجتماعی ایکس رسیدند که مدعی شده بود «حضور ایرانیان به کشورمان از لحاظ قانونی بلامانع است اما بر اساس برخی مواد قانونی مجموعا به میزان 28 سال حبس شامل حال این هنرمند میشود.» جالب است این فرد از جمله فعالان شبکه اجتماعی است که خود را به عنوان معترض و منتقد سیاستهای حاکمیتی ایران توصیف می کند اما حالا وقتی با چراغ سبز دولت در برابر خواست قلبی یک هنرمند روبرو شده است؛ با سیاه نمایی خاصی در صدد ترساندن وی است که با توجه به گفت و گوی این خواننده با همکارش به نظر می رسد موفق نیز شده است!
به هر جهت نصرالله معین سالهاست از ایران دور است و اینکه فضای رسانهای ایران را نشناسد و یک فرد عادی در فضای مجازی را با مسئولان ایرانی اشتباه بگیرد؛ دور ذهن نیست.
همه این موارد تا جایی بود که وزیر ارشاد در سخنانی دیگر با تکرار موضوع بلامانع بودن حضور ایرانیان خارج از کشور در خاک و وطن خود گفت: «هر کسی که قلبش برای وطن خود می تپد می توانند به ایران بیاید و تعجب می کنم از کسانی که خود باید مشوق این امر باشد اما مانع ایجاد می کنند؛ این درحالی است که مشی دولت آیت الله رئیسی از روز اول این بود و حتی ما به هنرمندی که 40 سال اجازه فعالیت در کشورش را نداشت؛ مجوز دادیم.»
با این شرایط آنچه به خوبی می توان از مجموعه واکنشهای عصبی و سیاه نمایی اعضای جریان اصلاحات و متعلقات آن در فضای مجازی حس کرد، این است که این افراد اگرچه شعار فضای باز هنری و سیاسی و ... را سر می دهند اما بیشتر سعی دارند از این شعار برای وجهه دهی به خود استفاده کنند و درواقع هر چقدر فضا تنگ تر شود بیشتر این افراد از فضای سیاه نمایی علیه مسئولان و حاکمیت سود می کنند و فضای سرد و سخت هنری و فرهنگی بستر مناسب رشد سیاسی و جناحی آنان است.
بنابراین به نظر می رسد این نوع رفتار آنان حاکی از نوعی احساس خطر در برابر ایجاد فضای واقعی بسترسازی مناسب برای فعالیتهای فرهنگی و هنری است. به سبب این ترس نیز افرادی که شعار آزادی سر می دانند خود به عنوان مانع این امر قد علم کرده اند و به نظر می رسد اصلاح طلبان با این موضوع که چندان هم درجه اهمیت بالایی ندارد به شدت به واهمه و ترس از آجر شدن نان سیاسی شان افتاده اند.
موضوع این خواننده ساکن لس آنجلس آمریکا مسئله کوچکی است؛ موضوع بزرگتر فضای برساخته سیاه هنری است که اصلاحات با نگاه فاشیستی و تمامیت خواه به هنر و سیاست همه چیز برای من و هیچ چیز برای دیگران بوجود آورده است. جالب است که ترفند اعضای این جریان سیاه نمایی شدید برای ترساندن و ایجاد فضای واهمه است که بسیار برای رسیدن به شرایط مناسب سمی است.
این موضوع را می توان به فضای برخی دیگر از هنرمندان از جمله بازیگران برای ایفای نقش و فعالیت هنری که چندی پیش باعث اعتراض شدید سه بازیگر زن شد، همسان دانست. جالب است که این بازیگران از فضای «مارپیچ سکوتی» که ایجاد شده و مانع فعالیت هنری آنان شده است سخت شکایت دارند. فقط کافی است به فضای تحریم و واهمه هنری که در جشنواه فیلم فجر پارسال رخ داد نظری بیندازید. فضایی که بسیاری از هنرمندان با ترس و واهمه در این جشنواره شرکت کردند؛ ترس از اینکه توسط یک جریان خاص وابسته به اصلاح طلبان بایکوت و تحریم نشود.
بر همین اساس جریان اصلاحات به سبب منفعت سیاسی سعی دارد فضایی را ایجاد کند که گویی غیر از این جریان، هیچ دولتی نمی تواند فضا و بستر مناسب برای فعالیت هنری ایجاد کند تا برد انحصاریاش خراب نشود. با این شرایط به نظر می رسد که مسئولان ذی ربط از جمله وزارت ارشاد نسبت به شکستن این فضا و همچنین دعوت از هنرمندان فرهیخته در شکستن چنین محیط هولناک و سیاهی اقدام کند و نسبت به فضایی که با موضوع این خواننده عمیقا خودش را نشان داده هوشیار باشند.
درود به شرفت ،
آقای معین شرافتمند است که در تمام این سالها هرگز به مردم و کشورش بی احترامی و اهانت نکرد ولی کم نیستند آقایان و آقازاده هایی که 45 سال از امکانات این کشور و مردم استفاده کردند و آخرش هم با جاسوسی و فساد سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی به این آب و خاک ملت ایران خیانت کردند
واقعیت این است که جریان اصلاحات همیشه از اینگونه رفتار های پوپولیستی شاه ماهی های گنده سیاسی شکار کرده و حالا وقتی می بیند جریان رقیبش دست او را در این موضوع خالی کرده جیغ بنفش می کشد
جواد یساری هم سالهاست تو ایرانه . خب چرا چرت و پرت میگن تا بنده خدا نیاد وطنش . غربت نکشیدی بفهمی . واقعا ضدحاله . باورکن اگر بذارند خیلی از اپوزسيون هم برمیگردند . البته خیلیها با حکومت مخالفند اما راضی به جنگ یا تجزیه مملکت نیستند اما برخی راضی هستند آمریکا بمب اتم بزنه و تحریم دارویی و ... کنه تا حکومت از بین بره اونها واقعا هیچ وقت جایگاهی در بین مردم ندارند .
جهان خودت بهتر می دانی مطرح کردن آمدن این فرد بازی سیاسی بیش نیست، مردم را سرکار نگذار، وزیرفرهنگ بحای توجه به مسائل فرهنگی مثل حجاب در جامعه در این خصوص حرف میزند جای تاسف دارد!
یه عده ای زندگی سیاهی دارن. هر چیزی که یه کم باغث امیدواری باشه و موجب خوشحالی مردم باید سر کوب بشه. چرا؟ چون اونها در قدرت نیستد . وطن فروشی امروز خیلی ارزون شده
مشکل کشور ما همین بی قانونی است ...پزشک زیرمیزی میگیرد..شهرداری رشوه...موتوری هر غلطی میکند...راننده تاکسی به مردم زور میگوید...کاسب همچون دراکولا خون مردم را میمکد...آقازاده ها همه مناصب دولتی و غیردولتی پولساز را قبضه کرده اند ...
