اگر سوگ آسیبدیدگان به رسمیت شناخته نشود، ذهنی زخمی و تحریکپذیر شکل میگیرد که بهراحتی میتواند به خشم انباشته و تنشهای اجتماعی خطرناک منتهی شود.
به گزارش جهان نیوز، روزنامه اصلاح طلب سازندگی در شماره امروز نوشت:
سوگ جمعی در ایران امروز صرفاً یک واکنش به مرگ فیزیکی نیست بلکه در لایههای عمیقتر با بحران معنا و اضطراب نسبت به آینده گره خورده است. جامعهای که در سالهای اخیر با انباشت فشارهای اقتصادی، فرسایش امید اجتماعی و تهدیدهای مداوم روبهرو بوده اکنون در مواجهه با این سوگهای جمعی تابآوری کمتری نشان میدهد. وقتی فاجعه یا مرگهای دستهجمعی رخ میدهد، سوگ از حالت شخصی خارج شده و به زبان بیکلام همدردی بدل میشود. این همدردی گاهی تنها شکل مقاومت روانی در برابر بیعدالتی یا فاجعه است و نشان میدهد که غم، نه نشانه ضعف بلکه نشانه انسانیت و بیداری جمعی است. یکی از چالشهای اساسی در این وضعیت، نادیده گرفتن یا انکار این درد واقعی است. اگر سوگ آسیبدیدگان به رسمیت شناخته نشود، ذهنی زخمی و تحریکپذیر شکل میگیرد که بهراحتی میتواند به خشم انباشته و تنشهای اجتماعی خطرناک منتهی شود.
