**تلاش بازیگران خارجی برای بهرهبرداری سیاسی و رسانهای از ناآرامیهای داخلی است. آمریکا و اسرائیل در مقاطع مختلف نشان دادهاند که اعتراضات اجتماعی در ایران را نه صرفا به عنوان یک پدیده داخلی، بلکه بهمثابه اهرمی برای افزایش فشار راهبردی بر تهران مینگرند. در شرایط فعلی، همزمانی ناآرامیهای داخلی با کاهش نفوذ منطقهای ایران، زمینهای فراهم کرده که این دو بازیگر با شدت و تمرکز بیشتری بر «موجسواری سیاسی» از اعتراضات تمرکز کنند.
**این رویکرد بیش از آنکه معطوف به حمایت واقعی از مطالبات اجتماعی باشد، در چارچوب جنگ روایتها و تشدید فشارهای دیپلماتیک، اقتصادی و روانی قابل فهم است. برجستهسازی اعتراضات در رسانههای بینالمللی، ارسال پیامهای سیاسی و تهدیدآمیز و تلاش برای پیونددادن نارضایتیهای داخلی با پروندههای امنیتی و منطقهای، همگی نشاندهنده آن است که اعتراضات به بخشی از معادله فشار خارجی تبدیل شدهاند. در چنین فضایی، تفکیک میان مطالبات واقعی داخلی و بهرهبرداری بیرونی، به یکی از چالشهای اصلی مدیریت بحران در ایران بدل شده است.
