رضا پهلوی امروز بیش از آنکه نماد آینده ایران باشد، یادآور گذشتهای تاریک و غارتگرانه است. او باید به کشور بازگردد تا در دادگاه به ملت ایران پاسخگو باشد.
به گزارش جهان نیوز به نقل از دفاعپرس، از زمان آغاز اعتراضات در کشور شعارهایی به نام رضا پهلوی در خیابان به گوش میرسد؛ فردی که خود را وارث سلطنت پهلوی و مدعی حکومت بر ایران معرفی میکند. اما واقعیت تاریخی و سیاسی این است که رضا پهلوی نه تنها جایگاهی در آینده ایران ندارد، بلکه باید به کشور بازگردد تا در برابر مردم و دادگاه پاسخگوی گذشته تاریک خاندان خود باشد؛ گذشتهای که با غارت ثروت ملی و خروج میلیاردها دلار پول و جواهرات از ایران در سال ۱۳۵۷ گره خورده است.
بر اساس اسناد غیرقابل انکار داخلی و گزارشهای رسانههای بینالمللی، محمدرضا پهلوی و خانوادهاش هنگام فرار از ایران، حجم عظیمی از داراییهای کشور را با خود بردند. محمدرضا پهلوی میلیاردها دلار سرمایه نقدی و سپردههای بانکی را به بانکهای سوئیس و آمریکا انتقال داد.
فرح پهلوی، علاوه بر جواهرات سلطنتی، مجموعهای از آثار هنری و اشیای گرانبها را از ایران خارج کرد. برخی از این آثار بعدها در حراجیهای اروپا و آمریکا ظاهر شدند.
رضا پهلوی بهعنوان ولیعهد همراه خانواده از کشور فرار کرد و بخشی از جواهرات ارزشمند در چمدانهای شخصی او منتقل شد. این داراییها بلکه بخشی از ثروت عمومی ملت ایران محسوب میشد. روحیه غارتگری یکی از دلایل اصلی نفرت عمومی از سلطنت پهلوی و سقوط آن بود.
امروز، جمهوری اسلامی ایران با وجود چالشهای داخلی و خارجی، همچنان تنها نظام سیاسی مستقر و مشروع در کشور است و هیچ آلترناتیوی ندارد. تجربه چهار دهه گذشته نشان داده که جریانهای وابسته به آمریکا و اسرائیل بهویژه رضا پهلوی نتوانستهاند پایگاه اجتماعی قابلتوجهی در داخل کشور ایجاد کنند.
رضا پهلوی بارها تلاش کرده با دعوت مردم به تظاهرات خیابانی، خود را رهبر اپوزیسیون معرفی کند، اما این فراخوانها با بیاعتنایی عمومی مواجه شده است. حتی طرح «وکالت» که او برای کسب مشروعیت سیاسی مطرح کرد، با شکست کامل روبهرو شد؛ تعداد اندکی آن را امضا جمعآوری کردند و این پروژه به نماد بیاعتباری او بدل شد.
در این شرایط حتی اسرائیل هم که در مقطعی روی رضا پهلوی بهعنوان یک سرمایه سیاسی حساب باز کرده بود، اکنون از این سرمایهگذاری پشیمان است. ناکامیهای مکرر او در بسیج مردم و فقدان پایگاه اجتماعی واقعی، باعث شده که حمایت خارجی نیز رنگ ببازد.
رضا پهلوی امروز بیش از آنکه نماد آینده ایران باشد، یادآور گذشتهای تاریک و غارتگرانه است. او باید به کشور بازگردد تا در دادگاه به ملت ایران پاسخگو باشد؛ نه اینکه بر آنان حکومت کند. شکستهای سیاسی رضا پهلوی در خارج از کشور و بیاعتنایی مردم به فراخوانهای او نشان میدهد که سلطنتطلبی در ایران آیندهای ندارد.
