تیم ملی که باید ویترین فوتبال کشور باشد، همین چند روز پیش به سختی مقابل تاجیکستان یک مساوی گرفت؛ آیا این نتیجه متناسب با میلیاردها تومانی است که خرج فوتبال میشود؟
به گزارش جهان نیوز، کیهان نوشت: فوتبال ایران در سالهای اخیر به محلی برای هزینههای نجومی و بیحسابوکتاب تبدیل شده تا جایی که طبق برآوردها، تنها در لیگ برتر نزدیک به ۱۰ هزار میلیارد تومان در سال خرج قرارداد بازیکنان و مربیان میشود؛ رقمی حیرتانگیز که بخشی از آن به بازیکنان خارجی با قراردادهای دلاری اختصاص مییابد. این در حالی است که کیفیت بسیاری از این بازیکنان نهتنها متناسب با دریافتیشان نیست، بلکه عملاً تفاوت چشمگیری در سطح فنی تیمها ایجاد نمیکنند.
سؤال اساسی اینجاست که چرا باید در شرایطی که میلیونها نفر از مردم برای تأمین معیشت روزانه خود دچار مشکل هستند، چنین پولهای کلانی از منابع عمومی صرف فوتبالی شود که نه درآمدزا است و نه افتخارآفرین؟! تیم ملی که باید ویترین فوتبال کشور باشد، همین چند روز پیش به سختی مقابل تاجیکستان یک مساوی گرفت؛ آیا این نتیجه متناسب با میلیاردها تومانی است که خرج فوتبال میشود؟
البته نمیتوان منکر نقش مثبت فوتبال در ایجاد شور و نشاط اجتماعی شد. فوتبال پدیدهای فراگیر است که میتواند امید و هیجان را به جامعه تزریق کند اما نشاط اجتماعی نباید بهانهای برای ریختوپاشهای بیحساب و کتاب باشد. در شرایط اقتصادی فعلی که بسیاری از خانوادهها برای تامین ابتدائیترین نیازهای خود دچار مشکل هستند، پرداخت دستمزدهای میلیاردی به بازیکنان خارجی و داخلی توجیه منطقی ندارد.
تفاوتهای فوتبال ایران و اروپا هم آشکار است؛ در آنجا فوتبال یک صنعت است و هزینهها از محل درآمدهایی چون حق پخش، تبلیغات و بلیتفروشی تأمین میشود اما در ایران، تقریباً تمام تیمها به جز تراکتور، مستقیم یا غیرمستقیم از بودجه دولت و شرکتهای وابسته استفاده میکنند.
