ما اماکن مقدس عراق را «عتبات عالیات» مینامیم؛ نه فقط به این دلیل که آنها دروازههایی به جهان آخرت هستند، بلکه از آن جهت که به ما نشان میدهند چگونه همدلی و همصدایی دلگرمکنندهای که مرزهای ملیت، قومیت، جنسیت، فرقه و مذهب را درمینوردد، در این جهان کاملاً ممکن است.
