یک فعال سیاسی اصلاحطلب مدعی شد کسانی که در جریان اعتراضات (اغتشاش) مرتکب قتل شده بودند، محارب محسوب نمیشوند!
به گزارش جهان نیوز، محسن رهامی فعال سیاسی اصلاح طلب در گفتوگو با ایلنا اظهار داشت: نظر به این که درخصوص دستگیرشدگان حوادث اخیر، بهویژه جوانان و نوجوانانی که برای اعتراض به اوضاع اقتصادی و وضعیت معیشتی و بیکاری و نحوه اداره امور کشور و امثال آنها، به خیابان آمده و تظاهرات برپا کرده و شعار دادهاند، یا مثلا سطل زبالهای را آتش زده و یا تابلو راهنمایی را تخریب کردهاند، به لحاظ مبانی فقهی و حقوقی، به هیچ وجه عنوان محارب و اغتشاشگر یا بغات صدق نمیکند، زیرا قصد این افراد مقابله با نظام اسلامی و یا ایجاد رعب و وحشت عمومی نبوده، بلکه قصد آنها رساندن صدای اعتراض خود به مسئولان بوده، بنابراین نباید این رفتارها را از حدود اعتراض خارج کرده و با آنها مانند دشمنان کشور برخورد کنیم؛ اعتراض از حقوق بنیادین مردم بوده و در قانون اساسی نیز راهپیمایی و تظاهرات به رسمیت شناخته شده است.
وی افزود: اگر فردی در حین تظاهرات، خدای نکرده مرتکب قتل و ضرب و جرح کسی هم شده باشد، تنها از بُعد حقالناسی با مطالبه اولیای دم و صاحبان حق میتوان نسبت به مجازات آنها اقدام کرد و اولیای دم میتوانند مثلا تقاضای قصاص یا دیه کنند، ولی حاکمیت نمیتواند این افراد را از مصادیق محاربهای که در آیه 33 سوره مائده آمده است، تلقی کند و حکم محارب نسبت به آنها صادر کند، فقهای ما اصطلاحی در این خصوص دارند: یجوز فیه مالا یجوز فی غیره به این معنا که برخی اعمال که در شرایط عادی جایز نیستند، ممکن است در زمان اعتراضات و تظاهرات جایز باشد، این موضوع در سایر کشورها هم مرسوم است و هیچگاه این افراد را بهعنوان محارب، اغتشاشگر و عوامل بیگانه تلقی نمیکنند.
رهامی گفت: با در نظر گرفتن شرایط بحرانهای اقتصادی، اجتماعی، سیاست داخلی و خارجی رعایت مصالح کشور، به نظرم اگر رهبری در حدودی که قانون اساسی اختیار داده است، اعلان عفو عمومی نسبت به محکومان سیاسی و دستگیرشدگان جریانات چندماه اخیر کرده و تمامی این افراد را مشمول عفو کنند، اقدامی بجا و موثر در حفظ وحدت ملی ما و مصالح کلان کشور خواهد بود.
رهامی تصریح کرد: البته در اینباره، نمایندگان مجلس هم میتوانند باتوجه به اختیارات و صلاحیت وسیع قوه مقننه، طرحی برای عفو عمومی تهیه کنند. همچنین دولت هم میتواند لایحه عفو عمومی را تهیه و به مجلس شورای اسلامی تقدیم کند تا زمینه حفظ و ایجاد وحدت ملی و آشتی حکومت و شهروندان فراهم شود.
اظهارات محسن رهامی از جهات مختلف مخدوش و آمیخته به مغالطه است. نخست این که اغتشاشگران در هیچ یک از اغتشاشات سه ماه گذشته، سخنی از مشکلات اقتصادی و معیشتی و بیکاری به میان نیاوردند؛ چه اینکه سازماندهندگان خارجی و داخلی آشوب، اصلا دغدغهشان مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم نبود؛ بلکه این طیف، متهم تدارک فشار تحریمهای اقتصادی از یک طرف و سوءمدیریت در دولت سابق از طرف دیگر بودهاند.
اغتشاشات چنانکه برخی سران گروهکهای فعال در آن اذعان کردند، نگاهی بهانهجویانه به فوت مهسا امینی داشت و حجاب و ارزشهای اسلامی و نهایتا براندازی را به نیابت از سیا و موساد هدف گرفته بود. به همین دلیل هم قاطبه مردم، با اغتشاشگران جنایتکار و اشرار و تروریستها همراهی نکردند.
ثانیا، در کدام مکتب حقوقی و با کدام قاعده و قانون، اجازه داده شده که اگر کسی اعتراض داشت یا مدعی اعتراض بود، حق دارد معابر عمومی را بر عابران ببندد، ایجاد ناامنی برای آنها کند، اموال عمومی و خصوصی را آتش بزند و تخریب کند، با هراسافکنی و تهدید، کسبه و بازاریان و کارگران و دانشجویان را مجبور به تعطیلی کار خود نماید، و با قساوت تمام (داعشوار)، ضرب و جرح و شکنجه کند و آدم بکشد؟! با وجود همه این جنایتها که روی داعش را سفید کرد و با همه اسناد و مدارک و تصاویر و اعترافات موجود اشرار اغتشاشگر، آقای رهامی چگونه همهچیز را انکار میکند و قصد و انگیزه دیگری برای جنایتکاران میتراشد؟
در حالی که جنایتکاران، صحنههای بسیار فجیعی را به هنگام شهادت شهیدان عجمیان و علیوردی و... پدید آوردهاند، رهامی با چه ماموریتی، از جنایتکاران دفاع کرده اما حتی یک کلمه درباره مظلومیت این شهدا و داغدار شدن خانواده آنها و جریحهدار شدن قلب مردم سخن نمیگوید؟ آیا این جنایت و خباثت، کمتر از جنایت اشرار بازی خورده رسانههای ضدانقلاب و جریان نفاق است؟!
ثالثا، در حالی که قاطبه مردم ضمن برگزاری راهپیماییهای با شکوه، خواستار مجازات اشرار جنایتکار شدهاند، رهامی از اعلام کدام عفو عمومی سخن میگوید؟ در حالی که محافل غربی اذعان دارند اغتشاشات چند ماه گذشته بخشی از جنگ ترکیبی دشمن بود، طبیعی است که بازیگران این جنگ وحشیانه- با سوگیری تروریسم و تجزیهطلبی و ویرانیطلبی- مورد مجازات قرار بگیرند و طبیعی است که سیاسیون نقشآفرین در این خیانت، از سوی نهادهای امنیتی و قضایی به چشم متهم نگریسته شوند.
اقای رهامی کسانی که در صدد وارد کردن ضربه به امنیت و وحدت ملی بودند و هیچ مصلحتی را در نظر نگرفتند چگونه ازاد کردن انان میتواند کمک به حفظ وحدت ملی و مصالح کشور باشد؟.
اقای دکتر رهامی شعار اغتشاشات خشن و داعش گونه اخیر اصلا ماهیت اقتصادی و اعتراض به وضعیت معیشت نداشت . شعار براندازی و خروج علیه نظام دینی و اقدام علیه امنیت و مقدسات اسلام بود . اتش زدن مامور انتظامی و ربودن و شکنجه کردن و به شهادت رساندن ماموران حفظ امنیت شهرها که اتفاقا بی سلاح هم یودندبه قول شما اعتراضی مدنی و از حقوق اولیه شهروندی است و از حقوق اولیه شهروندی است ؟!.
جریان تحریف بر شدت تحریفات خود افزوده ست چگونه شعار زن زندگی آزادی را تبدیل به موضوعات دیگر می کنند و جای شهید و جلاد را عوض میکنند
شما بجای حرص خوردن بخاطر فشار های وارده بهترست ورود دوباره به صحنه دولت را فراموش کنید و به امورات میز و صندلی بپردازید
اقای رهامی ! قاتلها با بی شرمی علنا میگویند ما باچاقو و قمه و اسلحه گرم امده بودیم . ایا برای اعتراض مدنی و مطالبه حقوق اجتماعی اینگونه باید وارد میدان شد ؟ .
دکتر
کاش مثل قدیما بودی
ما هم از طرفدارانتان بودیم
حیف آرایی که به نفع شما تو صندوق ریختیم
دوستانه عرض میکنم
بیا قبل از ظهور به قطار انقلاب سوار شو
هر کس پیاده شد ضرر کرد
مشکل اصلی جمهوری اسلامی در برخورد با اغتشاشگران این است که اگر ابتدا بجای برخورد با مجریان وعوامل حاضر در کف خیابان با عوامل اصلی وکسانی که باعث اغتشاش هستند مانند رهبران اصلاحات سلبریتی های خط دهنده در داخل را محاکمه علنی نمایید. مانند فتنه ۸۸ که دیدیم هم پشت صحنه ها رو شد هم عاملان اصلي ضمن اعتراف به غلط کردن افتادند وکسانی که خارج هستند مانند کریمی رضا پهلوی رجوی مصی و...را غیابی محاکمه و برخورد شود وبه سزای عمل خود برساند . تا کسی نباشد که در موقع برخورد با عوامل پایین و کف خیابان هیاهو و جنجال وجوسازی کند .
چرا چرا شما اصلاحاتی ها در این اغتشاشات اخیر از اغتشاش گران حمایت کردید و حتی برا یکبار نشد از خون به ناحق ریخته جوانهای مومن و انقلابی که به دست ارازل کشته سدند حمایت نکردید .
