اینکه دهها عضو کومله و پژاک و.. در شهرهای غیر کردی دستگیر یا کشته شدند نیز همکاری این مثلث با مرجعیت سرویسهای امنیتی غربی- صهیونیستی را روشن میکند.
شهرام همایون گفت: باید اعتراف کنم که به آخر خط رسیدیم؛ اپوزیسیون طرفدار فراگیر ندارد. بهقول آقای خمینی که گفته بود «آنهایی که به خارج از ایران رفتند یا دق میکنند یا دیوانه میشوند» من هم به دیوانگی رسیدم!
پرچمهای رژیم صهیونیستی، همان رژیمی که در جنگ ۱۲ روزه به زن و کودک، پیر و جوان و حتی مراکز آموزشی و بیمارستانی رحم نکرد، در سالن خالی همایش به اهتزاز درآمد تا رویکرد ضد وطنی آنها بر خلاف شعاری که میدهند، بیش از پیش نمایان شود.
مهرداد خوانساری میگوید: با کدام وجاهت و پشتوانه مردمی و بینالمللی حرف از براندازی میزنیم؟! رکورد ۴۵ ساله مردم ما نشان میدهد که دل به دریای بیتدبیری اپوزیسیون ندادهاند!
رضا پهلوی که سرانجام معلوم شد به طور قطعی از کنفرانس مونیخ کنار گذاشته شده است و سپس خبر لغو سخنرانیهای او در پارلمان هلند و مجمع کمبریج نیز آمد، در یک مراسم که در حاشیه کنفرانس مونیخ و از سوی رسانه ایندیپندنت فارسی با مدیر مسئولی «کاملیا انتخابیفرد» تدارک دیده شده بود، شرکت کرد.
یک دلیل بامزه دیگری که سلطنتطلبان برای لغو برنامههای پهلوی آوردهاند این بوده که استقبال از او فراتر از انتظار خواهد بود و محل برگزاری مراسم ظرفیت این حجم از استقبالکنندگان و حامیان شاهزاده را ندارد!
گزارش بیبیسی در قریب به اتفاق سطور خود، محتوایی برای تطهیر محمدرضا پهلوی و فرح دیبا دارد، اما سلطنتطلبان که مخالف هر کسی هستند که با ایران همراه بوده است، اصل این مقایسه را برنمیتابند.
گفت: یکی از شبکههای تلویزیونی سلطنتطلب بعد از راهپیمایی ۲۲ بهمن میگوید: «همه آن کسانی که میگفتند جمهوری اسلامی رفتنی است مردند و هنوز این حکومت پابرجاست»!
به گزارش جهان نیوز، روزنامه کیهان در ستون گفت و شنود خود نوشت:
گفت: روزنامه اعتماد نوشته است نباید گروههای اپوزیسیون که در برلین جمع شده بودند را تحقیر کرد!
گفتم: یعنی باید از آنها تقدیر کنی؟!
گفت: از همه جریانات ضدانقلاب و اسلام و مردم ایران در آن اجتماع جمع شده بودند، از همجنسبازها و شیطانپرستها و آزارگران جنسی و ...
مظفرالدینشاه قاجار پنجمین پادشاه ایران از دودمان قاجار بود، وی آخرین پادشاه ایران است که در ایران درگذشته است. چهار پادشاهی که پس از او به تخت سلطنت تکیه زدند یا به دلیل تبعید یا فرار از کشور در جایی غیر از سرزمین خود جان سپردند.