یکی از پیشکسوتان و همکاران غیرسیاسی من در مجله «فیلم امروز» به شما جواب میدهد: «اگر دولت نبود که ملت میدانست چکار کند»! اما دولت هست و رئیس آنهم شما هستید.
قوچانی با اشاره به تمایز ماهوی میان «حزب» و «جبهه»، هشدار داد که ورود به مباحثی چون سیاست خارجی، بدون ابزار مشروعیت حزبی، از لحاظ کارشناسی خطا و از منظر سیاسی مناقشهآمیز است.
این فعال سیاسی اصلاح طلب استراتژی ترامپ مبنی بر «صلح از راه زور» پرده برداشت: «استراتژی ترامپ اما نه جنگ که «صلح از راه قدرت» یا زور است؛ تحمیل صلح که در اولین دستورالعمل ریاست جمهوری ترامپ دوم هم به چشم میخورد. و این ترکیبی از بلوف، تهدید و تحریک بود؛ بدون آنکه بیش از اندازه یا کمتر از حد امکان جدی گرفته شود.»
به گزارش جهان نیوز، محمد عطریانفر، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران گفته است: بدون اغراق در سالهای گذشته بسیاری از سیاستمداران هرگاه حرفی خواستند بزنند که نیاز به پشتوانه فکری و ادبی داشته، نوشتههای محمد قوچانی به کمکشان میآمده و به نوعی مقالات او پشتوانه اندیشه سیاستمداران شده بود. بسیاری از سخنرانی...
به نظر میآید، دولتی که خود از درون یک بیرقابتی به قدرت رسیده، فکر میکند میتواند این بیرقابتی را تئوریزه کند. آقای روحانی برای شکستن این دولت بیرقیب وارد عرصه شده است!
اصلاحطلبان در سالهای گذشته بزرگترین پشتیبان حسن روحانی در مسائلی چون برجام بودند و اکنون به بزرگترین چالشی که یک جریان سیاسی میتواند بدان گرفتار شود، دچار شدهاند و آن بحران بیاعتمادی است.
یکی از روزنامهنگاران اصلاحطلب، در مدح این اثر سعدی نوشته و به تصریح، این شیخ حکیم را محافظهکار سیاستورز و رندی ماکیاول صفت خوانده بود که از انقلابیگری و چریکبازی پرهیز میکند. این در حالی است که استاد سخن، قبل از آغاز رساله خویش در مقدمه میفرماید: «ان الله یأمُرُ بالعدل و الاحسان. مجملی فرمود که مفصل آن در دفترها نشاید گفتن. اما به قدر طاقت ...
عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران در یادداشتی با پیشبینی نتایج انتخابات مجلس شورای اسلامی نوشت: ما (اصلاحطلبان) از اصولگرایان شکست نمیخوریم، ما به خود یعنی به کارنامه «امید» و به قهر «مشارکت» میبازیم.
به گزارش جهان نیوز، مسعود ده نمکی کارگردان سه گانه اخراجیها به تیتر روزنامه سازندگی پیرامون «کولبر»ها در صفحه شخصی خود در اینستاگرام واکنش نشان داد و نوشت:
طنز روزگار این است که تئوریسین های لیبرالیسم و سرمایه داری از رنج کولبران بنویسند و احمقان باور کنند.
امروزه دوغ و دوشاب قاطی شده است.
کسانی که چند دهه دربرابر عدالتخواهی ...
نمیتوان هم اپوزیسون بود و هم چشمی به حاکمیت داشت. این "آغاز یک پایان" است . "آغاز پایان اصلاحطلبان" خسته و نااستواری که فقط در زمین هموار میتوانند سیاستورزی کنند. ما به یک شکست نیاز داریم تا به خود آییم و اصلاحطلبی را اصلاح کنیم.
صفحه قبل | 
