حملات با ربط و بی ربط اصلاح طلبان به صداوسیما و مجلس موضوع جدیدی نیست و بر پایه همان مسائل قومی و جناحی است، اما اینکه عراقچی مورد تائید و حمایت اصلاح طلبان به سیبل جدید حملات رسانههای زنجیرهای تبدیل شده است نشانگر مواضع منطقی و عقلانیت وزیر خارجه در گفتار و رفتار است.
دولت اخیرا سراغ یکسانسازی و آزادسازی نرخ ارز رفت و حمایت از بخش تولید با ارز ترجیحی را رها کرد، با این توجیه که حمایت را از بخش تولید به مصرف و قسمت نهایی فرایند کالا و خدمات ببرد.
برخی حامیان و همراهان دولت (مانند حضرتی، مرعشی و فیاضزاهد) اواخر سال گذشته و ابتدای امسال وانمود میکردند که سرمایه خارجی دو هزار میلیارد دلاری (بهدنبال توافق با ترامپ) در راه ایران است!
این فرصت سه ماهه در حالی است که رسانههای اصلاح طلب به وقت استیضاح همتی در سال گذشته و پس از شش ماه، نمایندگان مجلس را متهم به سیاسی کاری میکردند چرا که تازه شش ماه از عمر دولت گذشته است!
این تصور وجود داشت که فردی با سابقه طولانی مدیریتی و سیاسی، با تیمی آماده، برنامهای مدون و نیروهایی کارآمد وارد عرصه اجرا میشود. همین برداشت بود که باعث شد طیفی گسترده از اصلاحطلبان و حتی بخشی از اصولگرایان در انتخابات از ایشان حمایت کنند.
به گزارش جهان نیوز، آلبرت بغزیان در گفتگو با روزنامه اصلاح طلب شرق گفت:
**ادعای آقای همتی عجیب است و روشن نیست که منظور او از ثابت نگهداشتن ششماهه نرخ ارز مربوط به قیمت ارز تالار دوم است که پیش از این هم به صورت دستوری تعیین میشده یا اینکه منظور او ثابت نگهداشتن بهای دلار بازار آزاد است که با این حساب باید گفت ...
به گزارش جهان نیوز، روزنامه شرق نوشت: آقای رئیسجمهور هم بداند که نمیتواند معیشت مردم را درست کند ولی باید بماند و البته تلاش کند که اصلاحات را انجام دهد!
به گزارش جهان نیوز، روزنامه حامی دولت شرق با انتقاد صریح از پزشکیان نوشت:
چرا دولت اهمیتی به هشدارها نداد؟ آقای رئیسجمهور! غفلت نکنید؛ مردم را ببینید و بشنوید، و پیش از استیلای ناامیدی به آنها تکیه کنید. علل بحرانها را به مردم بگویید. با مشارکت نهادهای صنفی و کارشناسان زبده به ستیز با بحرانها بروید.
این اوج بی شرمی یک رسانه اصلاح طلب است که روزگاری خود را مدعی پیروی از خط امام میدانستند اما امروز در سرمقاله خود نظام مردمی و عزتمند جمهوری اسلامی را با حکومت دست نشانده پهلوی تشبیه کند.
به گزارش جهان نیوز، روزنامه اصلاح طلب شرق در خصوص بودجه سال آینده نوشت: دولت چهاردهم دومین بودجه خود را دیرهنگام به مجلس برد؛ بودجهای که روی کاغذ گفته میشود کسری آن صفر است، اما در عمل با واقعیتهای موجود دخلوخرج کشور همخوانی ندارد. این روزها شرایط اقتصادی کشور در تنگنای کمسابقهای به سر میبرد؛ نرخ تورم ...
به گزارش جهان نیوز، در روزشمار خاطرات هاشمی رفسنجانی روزنامه شرق آمده است:
دادگاه آقای [عباس] عبدى، [عضو هیئتمدیره مؤسسه نظرسنجی آینده]، امروز برگزار شد؛ به اشتباهات اعتراف کرد و قول جبران داد؛ مهمترین آنها دادن اطلاعات خطرناک به خارجىها است.
این وضعیت میتواند این برداشت را تقویت کند که دولت مرکزی میکوشد بار ناکارآمدیها و پیامدهای تصمیمات خود را به سطوح میانی منتقل کند و نوعی «فرار رو به جلو» را در پیش بگیرد.
امروز تحریم و نااطمینانی سیاسی در کشورهایی مانند روسیه، افغانستان یا حتی سوریه نیز وجود دارد، اما شدت تلاطم ارزی و تورمی که در ایران مشاهده میشود، در آن کشورها دیده نمیشود.
با توجه به برنامههای ماجراجویانه اسرائیل، محتمل است که آمریکا ضمن مخالفت با اقدام نظامی دیگری از جانب اسرائیل در شرایط کنونی، عمده تمرکز خود را بر تشدید تحریمها قرار خواهد داد.
آن تعارف شاهعبدالعظیمی وقتی است که ما طوری تعارف میکنیم که شنونده هیچگونه نتواند تعارف ما را نقد کند و ما هم بلد باشیم از زیر انجام آن تعارف و تعهدی که فقط در حرف ادعایش را داشتهایم، شانه خالی کنیم و اینجاست که میگویند تعارف شاهعبدالعظیمی بوده و گمان نمیکنیم کسی وجود داشته باشد که با چنین تعارفی در طول زندگی روبهرو نشده باشد.
حتی کسانی که مردم را به رأیدادن به آقای پزشکیان ترغیب و تشویق میکردند، نهفقط پیشبینی، بلکه حتی آرزوی تکدورهایشدن دوره ریاستجمهوری ایشان را میکنند
شاید دقیقترین تعبیر که بتواند فضای کنونی را ترسیم کند، این باشد که امروز کشور در یک شرایط برزخی، تعلیقی و مهآلود قرار گرفته که بیشک دود آن در نهایت به چشم اقتصاد ملی و معیشت مردم خواهد رفت.
در هفتههای اخیر برخی منابع دیپلماتیک از تلاش عربستان برای تسهیل ارتباط غیرمستقیم ایران و آمریکا خبر میدهند. این تحرکات در حالی رخ میدهد که ریاض پس از توافق با تهران، به دنبال تثبیت نقش خود بهعنوان بازیگر میانهرو و توازندهنده در منطقه است؛ نقشی که در تعاملات با آمریکا نیز برای بنسلمان ارزش نمادین و راهبردی دارد.
این وضعیت بیانگر بی دولتی است و نشانگر آن است که هیچ اتوریته جدی بر ساز و کار دولت حاکم نیست. هر دولتی که درونی بیثبات و متشنج داشته باشد، قطعا نمیتواند به شیوه اساسی کارها را پیش ببرد.
صفحه قبل | 
