متأسفانه دولت از ظرفیت بزرگی که برای ابرقدرت شدن ایران در عرصه فضای مجازی وجود دارد، استفاده نمی کند. برای مثال، بیش از یک سال است که خود را به آب وآتش می زند تا برای سکوهای دشمن، فرش قرمز پهن کند!
گروه سیاسی جهان نیوز: فضای مجازی بر خلاف نامی که بر روی آن گذاشته شده و به خلاف آنچه برخی افراد تصور می کنند، فضای حقیقی است. فضایی که در اقتصاد، امنیت، فرهنگ و عرصه های گوناگون زندگی بشر به صورت مستقیم یا غیر مستقیم اثرگذار است و بعضاً به عنوان بازیگر اصلی به میدان می آید، دیگر مجازی نیست، بلکه عین حقیقت است.
هیچ دولتی در هیچ کجای دنیا نمی تواند از حکمرانی مجازی فرار کند
با توجه به این موضوع، در همه جای دنیا دولت ها راهی ندارند مگر اینکه که در عرصه حکمرانی، میان فضای حقیقی و فضای به اصطلاح مجازی، توازن منطقی برقرار کنند تا جامعه به هرج و مرج کشیده نشود. در واقع، به همان اندازه که برای مدیریت جامعه در فضای حقیقی دغدغه وجود دارد و تلاش صورت می گیرد، به همان اندازه باید برای مدیریت امور جامعه در فضای مجازی نیز دغدغه وجود داشته باشد و تلاش صورت گیرد.
ظرفیت ویژه ای که توسط رهبر انقلاب ایجاد شد
در همین راستا در کشور ما با وجود همه ظرفیت هایی که از قبل وجود داشت، برای متمرکزشدن، هماهنگی بیشتر و انجام اقدامات مقتضی، با تدبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی، در سال 1390، شورایی به نام شورای عالی فضای مجازی و در پی آن، مرکز ملی فضای مجازی تشکیل شد. اهمیت موضوع فضای مجازی به اندازه ای است که جا دارد جلسه شورای عالی فضای مجازی حتی هفته ای یک بار برگزار شود.
دولت، وکیل مدافع سکوهای خارجی نیست
متأسفانه دولت از ظرفیت بزرگی که برای ابرقدرت شدن ایران در عرصه فضای مجازی وجود دارد، استفاده نمی کند. برای مثال، بیش از یک سال است که خود را به آب و آتش می زند تا برای سکوهای دشمن، فرش قرمز پهن کند! باید توجه کرد که دولت ما، نماینده و وکیل مدافع آنها نیست، بلکه دولت ما وظیفه دارد که فضا را برای جوانان نخبه کشور فراهم کند تا کشورمان بتواند سهم خود را از اقتصاد دیجیتال و در مقیاس وسیع تر، قدرت مجازی در سطح دنیا به دست آورد.
دولت در جلسات مختلف چه در شورای عالی فضای مجازی و چه غیرآن، به طور پیوسته باید شرایط سکوهای داخلی را بررسی کند؛ پیگیری کند که آیا این سکوها افزایش مخاطب داشته اند یا نه؟ زمان و برنامه مشخص تعیین کند و بررسی کند که آیا نسبت به آن زمان بندی، پیشرفت داشته اند یا نه؟ اگر موانعی برای آنها وجود دارد، آن موانع را از راه بردارد؛ اگر در زمینه فنی یا غیرفنی نیاز به کمک دولت است، دولت ورود کند؛ به دنبال سیاست ها و برنامه هایی باشد که مردم را از سکوهای خارجی به سمت استفاده از سکوهای ایرانی بکشاند. همواره به دنبال ایجاد مزیت برای سکوهای داخلی باشد و از راه های مختلف مردم را ترغیب کند که از آنها استفاده کنند. اگر برنامه یا سیاستی در مورد این سکوها وجود دارد، به طور مستمر آنها را پیگیری کند و اگر ترک وظیفه یا مسامحه ای صورت گرفته است، مسئولین مربوطه را بازخواست کند؛ وظیفه دولت اینهاست؛ وظیفه دولت پیگیری شبکه ملی اطلاعات و محقق شدن جنبه های گوناگون آن است. وقت جلسات شورای عالی فضای مجازی و اعضای آن، باید برای اینها گرفته شود، نه اینکه دولت، شورای عالی فضای مجازی و اعضای آن را درگیر حواشی کند.
آبروریزی را تمام کنید
در شأن دولت ما نیست که با آویزان شدن به سکوهای خارجی، برای خود دستاورد بتراشد. اساساً در هر کشوری، دولت وظیفه دارد که در عرصه های گوناگون قدرتمند شود. صاحب فناوری شدن است که ارزش دارد، وگرنه وابستگی و مصرف کنندگی نه تنها افتخار ندارد، بلکه نشانه ای از عقب ماندگی و زمینه ای برای سلطه پذیری است؛ از همین رو، دولت ما وظیفه دارد که در این جنگ فناوری، با تمام وجود، پشت جوانان این مرز و بوم بایستد و کمک کند که با ارتقاء سکوهای داخلی، شرایط برای جهانی شدن آنها فراهم شود تا کشور و جوانانمان سود ببرند، نه اینکه در این جلسه و آن جلسه، سنگ سکوهای خارجی را به سینه بزند و برای کارکنان و مدیران سکوهای دشمن وقت تلف کند!
