سخن اصلی این است که چرا دولت باید از اصل ارائه این لایحه پشیمان شود؟! مگر مقابله با اخبار دروغ، شایعه سازی و ... کار بدی است؟!
گروه سیاسی جهان نیوز: پشیمان شدن دولت از ارائه لایحه «مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی» و تصویب استرداد این لایحه در هیئت دولت – پس از آنکه قبلاً اصل این لایحه مورد تأیید و تصویب دولت قرار گرفت و به مجلس فرستاده شد- یک بار دیگر نشان داد که متأسفانه دولت در برخی عرصهها دچار تشویش در برنامه و عملکرد است و به راحتی با هیاهوی چند رسانه و اکانت مجازی و با فشار برخی افراد سطحی نگر و شاید مسئلهدار که در درون دولت حضور دارند، دولت از یکی از ابتدایی ترین مسائل حکمرانی فضای مجازی عقب نشینی کرد! این در حالی است که دو فوریت بررسی این لایحه با رأی اکثریت نمایندگان مجلس، تصویب شده است.
چند نکته در این زمینه بخوانید:
یک: جای تعجب است که عقب نشینی یا مماشات برخی از مسئولین ما در بعضی اصول و ارزش ها به جایی رسیده است که امروز ما بر سر ابتدایی ترین موضوعات نظیر حفظ امنیت کشور، مقابله با جعل خبر، شایعه سازی و ... باید به مسئولان هشدار دهیم که تحت تأثیر یک جریان معلوم الحال قرار نگیرند و مصلحت مردم و کشور را در نظر بگیرند!
دو: هر لایحه یا طرحی که برای تبدیل شدن به قانون ارائه می شود، ممکن است نکات مثبت یا قابل نقد داشته باشد. در اینجا بحث بر سر محتوای لایحه «مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی» نیست؛ ممکن است با ادامه بررسی ها، چیزی از آن کم شود، چیزی به آن اضافه شود و ویرایشهایی صورت گیرد. این کار باید در مسیر خودش پیگیری شود. ضمن اینکه باید توجه کرد که هیچ طرح یا لایحه ای وجود ندارد که مخالف نداشته باشد. مهم مصلحت مردم و کشور و حفظ ارزش ها و اصول انقلاب است.
سه: سخن اصلی این است که چرا دولت باید از اصل ارائه این لایحه پشیمان شود؟! مگر مقابله با اخبار دروغ، شایعه سازی و ... کار بدی است؟! در عصر رسانه و فضای مجازی که انتشار شایعه یا خبری دروغ، در یک چشم به هم زدن می تواند زندگی همه مردم را تحت تأثیر قرار دهد و هر کشوری را دچار مشکل کند، چرا باید در ارائه چنین لایحهای اینچنین رفتار شود؟! آیا واقعیت های حکمرانی و امنیت مردم و کشور، محل تعارف یا خجالت زدگی است؟!
چهار: متأسفانه مدت هاست که رویه غلطی در مورد برخی مسائل مهم در کشور به وجود آمده است. برای مثال، برای مسائل فرهنگی نظیر حجاب و یا برای مسائل مهمی نظیر مدیریت فضای مجازی قدم هایی برداشته می شود؛ آنگاه برخی افراد با گرایش های سکولار یا التقاطی با کمک تعداد انگشت شمار اکانت مجازی و رسانه معلوم الحال با وارد کردن هجمه و ایجاد شبهه و هیاهو، موجب ایجاد اخلال در محاسبات و تصمیم گیری مسئولین میشوند و در نهایت، همین موجب عقب نشینی آنها میشود!
پنج: آیا این معقولانه است که با اظهارنظر چند فرد یا چند اکانت مجازی یا رسانه و ... نسبت به مسائل و موضوعات مهم یا راهبردی - که به سرنوشت کشور و مردم گره خورده است و جزو دغدغه های مردم است – عقب نشینی صورت گیرد؟! بدون تردید، این رفتارهای ما یک عادت غلط برای آن جریان معلوم الحال ایجاد کرده و با دست خودمان به آنها فرمول عقب نشینی در عرصه های مختلف هدیه داده ایم! هر طرحی را که بخواهند با این روش، از رده خارج می کنند! مگر اینکه به خودمان بیاییم و محاسبات آنها را به هم بزنیم.
شش: رئیس جمهور باید توجه کند که بالاترین مقام اجرایی کشور است. گفتاردرمانی و سخنرانی نه مسائل و موضوعات فضای مجازی را حل می کند و نه مسائل فرهنگی نظیر بی حجابی و بی حیایی را که متأسفانه این روزها در حال افزایش است. تکرار کلی گویی ها، گفتار درمانی، سخنرانی و ... در حقیقت، پاک کردن صورت مسأله و عقب نشینی است؛ این دستفرمان نه تنها مسائل و موضوعات را حل نمی کند، بلکه ما را با چالش های بیشتری روبرو خواهد کرد.
هفت: دکتر پزشکیان، بارها از کار کارشناسی سخن گفته است. جای این پرسش وجود دارد که اساساً مگر این لایحه با نظر کارشناسان به مجلس ارائه نشده بود؟! مگر امضای رئیس جمهور و وزیردادگستری پای آن نبود؟! مگر این لایحه با توجه به سند بالادستی در شورای عالی فضای مجازی و همچنین با توجه به نیازهای کشور در عرصه حکمرانی و مدیریت فضای مجازی تدوین نشده بود؟ از آن طرف، چرا دوباره استرداد این لایحه در دولت تصویب شد؟ آیا عرصه حکمرانی، بازیچه است که با هیاهوی یک جریان معلوم الحال - که نَفَسش به فضای مجازی یله و رها بند شده است - به این راحتی از تصمیمات خود عقب نشینی کنیم؟!
هشت: اوایل کار دولت چهاردهم، رئیس جمهور از مدیریت فضای مجازی سخن گفته بود. تلاش برای باز کردن واتس اپ آمریکایی صهیونیستی و سایر سکوهای دشمن، درخواست برگشت لایحه مقابله با اخبار خلاف واقع و شایعه پراکنی و ... مدیریت فضای مجازی است؟!
رئیس جمهور همه امورات مملکت را سپرده به کارشناسان و خودش را راحت کرده.امروز کارشناسان بهش میگن این لایحه را بفرست مجلس ،روز بعد به او گفته میشه همان لایحه را پس بگیر .رئیس جمهور هم هیچ نظری نداره.ایشون مشغول حفظ نهج البلاغه هست و مملکت در اختیار کارشناسان
مهاجمان به قانون مقابله با محتوای خلاف واقع همان مهاجمان به قانون عفاف و حجاب هستند که به دنبال رواج ولنگاری و هرزگی در هر دو فضای حقیقی و مجازی جامعه هستند و عجیب اینکه بر خلاف مصالح ملی و امنیت اخلاقی و روانی جامعه این قشر هوچی گر و بی هویت تا کنون توانسته با هوچی گری و حملات رسانه ای و عملیات روانی به اهداف خودش دست یابد
آیا مجلس و قوه ی قضاییه هیچ حقی برای اعمال بر جامعه ندارند؟ پزشکیان با ۱۶ میلیون رای و این وضعیت اداره جامعه و شکست سیاست های خارجی و داخلی به علت دخالت غربزدگان و سکولارها نفوذی در دولت همچنان جلوی اقدامات ضروری و مهم برای حکمرانی در فضای مجازی و حقیقی را می گیرد و جامعه را در معرض تهدید قرار داده است.
فقط باعث خجالت و شرم برای دولت است که به خاطر فشار یک مشت معلوم الحال که دیگر دروغ بودن و پوچ بودن دیدگاه هایشان در تمام زمینه ها برای مردم روشن شده دولت لایحه خودش را پس می گیرد
این هم یک نشانه دیگر از ناتوانی دولت است.
جناب پزشکیان! با یک مشت غربگداکه هیچ چیز از خودشون ندارند و فقط چند تا کتاب علوم انسانی غربی خوانده اند و ادعای نخبه بودن دارند نمی توان کشور رو اداره کرد
رهبر فرزانه انقلاب، ۷ تیرماه ۱۴۰۱:
«یکی از حقوق عمومی مردم همین است که امنیّت روانی داشته باشند. امنیّت روانی یعنی چه؟ یعنی هر روز یک شایعهای، یک دروغی، یک حرف هراسافکنندهای در ذهنها پخش نشود. حالا تا دیروز فقط روزنامهها بودند که این کارها را میکردند، حالا فضای مجازی هم اضافه شده. هر چند وقت یا چند روز یکبار، گاهی چند ساعت یکبار یک شایعهای، یک دروغی، یک حرفی را یک آدم مشخّصی یا نامشخّصی در فضای مجازی منتشر میکند، مردم را نگران میکند، ذهن مردم را خراب میکند. یک دروغی را مطرح میکند، شایع میکند، خب، این امنیّت روانی مردم از بین میرود. یکی از وظایف قوّه قضائیّه برخورد با این مسئله است. البتّه اینجا هم من شنیدم بعضی گفتند که قانون نداریم؛ اوّلاً میشود از همین قوانین موجود استفاده کرد و حکم این را فهمید، اگر قانون هم ندارید، سریع قانون تهیّه کنید، اینها چیزهای مهمّی است».
اینکه یک دولت، همزمان طراح یک ایده و مخالف همان ایده باشد، پدیدهای است که شاید در کتابهای علوم سیاسی کمتر به آن پرداخته شده باشد. این رویکرد، این فرضیه را تقویت میکند که دولت از ترس پذیرش مسئولیت تصمیمات سخت، ترجیح میدهد در یک حالت «بیتصمیمیِ فعال» باقی بماند؛ یعنی فعالانه تلاش میکند تا تصمیمی نگیرد!
این کارشناسان را خواهشا معرفی کنید این چه کارشناسی است که مصلحت کشور را در دروغگویی ونشراکاذیب میداند ونظارت عقلانی را نفی میکند واسم خودش را کارشناس گذاشته وچرا دولت او را قبول دارد
این جریان معلوم الحال از دهه ۷۰ تا حالا هر وقت اراده کرده کشورو به آشوب کشیده از قتل های زنجیره ای گرفته تا فتنه ۱۸ تیر سال ۷۸ تا فتنه بزرگ ۸۸ تا آشوب های ۹۶ و فتنه بنزینی سال ۹۸ توسط دولت مورد حمایت اینها و ایضا فتنه بی حجابی ۱۴۰۱ ؛؛؛ مردم ما فداکاری میکنن خون میدن کشته میشن اسفناکه یه عده افراد عافیت طلب بر مقدرات این کشور حاکم میشن
یکی از موارد مقابله با دروغ، برای حفاظت از بهداشت و سلامت مردم بوده
شما ببینید چقدر در فضای مجازی تبلیغات پزشکی و طب سنتی میشه
که اصلا معلوم نیست اینا تخصص دارن یانه
مجوز دارن یا نه
هر کسی برا فروش محصولش چه تبلیغاتی میکنه
به زبانی بسیار ساده باز پس گیری لایحه مزبور یعنی تایید و حمایت از دروغگویان و شایعه سازان و کسانی که بازی با آبروی مردم و نظام را در دستور کار دارند!!!
یک سئوال جدی:
آیا این لایحه قبل از پیشنهاد به مجلس، کارشناسی نشده بود؟
منفی یا مثبت بودن پاسخ به این سئوال هر دو ناقض شعار دولت در رجوع به آراء کارشناسی می باشد. والسلام
