بیشترین غذایی که می خورد نان و ماست و پنیر بود و چون معده اش کمی اذیتش می کرد، خیلی کم دنبال برنج و گوشت بود.

گروه فرهنگی جهان نیوز: خیلی کم غذا می خورد. من یک بار هم ندیدم آقا مهدی نصف بشقاب غذا بخورد. همیشه می گفت: «اگه خداوند متعال یه تدبیری می کرد و یه اتفاق می افتاد که ما از این غذا خوردن نجات پیدا می کردیم، وقتمون تلف نمی شد.»

بیشترین غذایی که می خورد نان و ماست و پنیر بود و چون معده اش کمی اذیتش می کرد، خیلی کم دنبال برنج و گوشت بود.

با این حال نسبت به غذا های بسیجی ها بسیار حساس بود و از حق آن ها نمی گذشت.

یک بار رفته بودیم تدارکات سپاه گوشت و مرغ بگیریم. مسئول تدارکات چون با روحیات آقا مهدی آشنا بود و می دانست که او زیاد اهل گوشت نیست، گفت: «آقا مهدی! گوشت زیاد خوردن،  قساوت قلب می آره، زیاد گوشت نبرید و بخورید.»

که در کمال تعجب از آقا مهدی شنید: « اگه ما می خواهیم با آمریکا بجنگیم، باید قساوت قلب داشته باشیم.»

برگرفته از کتاب نمی‌توانست زنده بماند/ خاطراتی از شهید مهدی باکری
راوی: مصطفی مولوی

بیشتر بخوانید:
ماجرای قناعت شهید باکری برای رسیدن به خدا
قدرت نفوذ کلام آقا مهدی باکری این طوری بود
ماجرای چلو برگی که شهید باکری به آن لب نزد
ماجرای اطمینان شهید باکری از کربلایی شدنش
ماجرای شخصی که به زور از شهید باکری مرخصی می‌خواست