این یک واقعیت تاریخی است که دولت روحانی با همه اشکالاتی که داشت بهتر از دولتی بود که ممکن بود در غیاب اصلاحطلبان به قدرت برسد.
گروه سیاسی جهان نیوز: فیاض زاهد فعال و تحلیلگر سیاسی اصلاح طلب که چندی پیش مدعی شده بود: «دلواپسان زمینگیر کردن دولت را از سال گذشته شروع کردند»، این بار در گفتگو با روزنامه آرمان گفته است: «این یک واقعیت تاریخی است که دولت روحانی با همه اشکالاتی که داشت بهتر از دولتی بود که ممکن بود در غیاب اصلاحطلبان به قدرت برسد». فیاض زاهد همچنین اذعان داشته است مردم حرف ما که «روحانی اصلاح طلب نیست» را از ما قبول نمی کنند. توقع بیجای اصلاح طلبان آنجاست که به وقت نارضایتی گسترده مردم از ناکارآمدی دولت و مجلس انتظار دارند مردم «تکرار میکنم»های غلیظ و پرسروصدا را فراموش کنند.
به گزارش جهان نیوز، بخش های مهم اظهارات فیاض زاهد را خواهید خواند:
*آقای روحانی با شعارهایی که در انتخابات داد محبوبیت قابل توجهی به دست آورد و به همین دلیل در انتخابات به پیروزی رسید. با این وجود در فردای انتخابات رویکردی در پیش گرفت که در راستای شعارهای انتخاباتی وی نبود و به همین دلیل در کمتر از دو سال با کاهش محبوبیت در جامعه مواجه شد. در جهان سیاست شاید وضعیت امانوئل مکرون در فرانسه نیز به همین صورت بود. مکرون نیز با محبوبیتی که بین مردم فرانسه به دست آورد به قدرت رسید اما پس از مدتی با چالشهای اجتماعی و مساله جلیقه زردها مواجه شد.
*بزرگترین خطای استراتژیک در این زمینه کاندیداتوری دکتر عارف برای مجلس بود. بنده در جلسات قبل از انتخابات در جلساتی که با حضور آقای عارف برگزار میشد تنها کسی بودم که با کاندیداتوری ایشان برای مجلس مخالف بودم چون میدانستم هدف آقای عارف کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری است و قصد دارد از مجلس پلی بسازد برای ریاست جمهوری آینده. همین مساله نیز آقای عارف را به شدت در مجلس محتاط کرد و به همین دلیل به ساکتترین نماینده تاریخ پارلمان ایران تبدیل شد.
*در شرایط کنونی امیدوارترین فرد که همچنان بهدنبال این است که طنابهای در حال پاره شدن را حفظ کند حسن روحانی است. بنده اطلاع دقیقی ندارم اما از جنبه تحلیل معتقدم حتی آقای ظریف هم ناامید شده و تنها حسن روحانی است که همچنان امیدوار است.
*آقای روحانی هیچگاه خود را یک رئیسجمهور اصلاحطلب معرفی نکرده است. هر چند در این دولت چهرههای اصلاحطلب هم وجود دارند اما ماهیت و کارکرد این دولت اصلاحطلبی نیست. بسیاری از چهرههای اصلاحطلب نیز تلاش کردند این موضوع را با مردم در میان بگذارند. با این وجود مردمی که ارزش پول ملی آنها به یک ششم کاهش پیدا کرده و با مشکلات جدی معیشتی مواجه هستند دیگر به این سخنان گوش نمیدهند.
*کارنامه اقتصادی دولت اصلاحات از همه دولتهای پس از انقلاب بهتر بود اما واقعیت تلخ تاریخی این بود که از دل دولت توسعهگرای اصلاحات، دولت احمدینژاد سر برآورد.
*دولتی که در سال92 با حمایت اصلاحطلبان روی کار آمد موفق شد پرونده ایران را از شورای امنیت سازمان ملل خارج کند. این در حالی است که اگر سعید جلیلی به ریاست جمهوری رسیده بود چنین اتفاقی رخ نمیداد.
*گرچه در برخی زمینهها موفقیتهای چشمگیری به دست نیاوردهایم اما چشم خود را نیز به روی بسیاری از موفقیتها بستهایم. این یک واقعیت تاریخی است که دولت روحانی با همه اشکالاتی که داشت بهتر از دولتی بود که ممکن بود در غیاب اصلاحطلبان به قدرت برسد.
