اینکه مردم از یک دولت تصویری «فعال، خستگی‌ناپذیر، مردمی، کارآمد و پویا» ادراک کنند یا از یک دولت تصویری «تعطیل، گیج، غیرمنسجم، خسته، ناامید و بی‌کفایت» دریافت کنند همه بسته به نوع تصمیم‌گیری و میزان کنشگری کارگزاران در صحنه عمل و بازنمایی درست آن در فضای ارتباطی است.

جهان نیوز - سپهر خلجی: سهم قابل توجهی از تصویرسازی از دولت‌ها و قضاوت عمومی نسبت به عملکرد دولت از سوی کارگزاران عالی و موثر آن صورت می‌پذیرد. یعنی کنش‌های اجرایی مانند قطعات یک جورچین در کنار یکدیگر تصویری از واقعیت موجود را می‌سازند که افکار عمومی در ضمیر خود برمبنای آن به قضاوت می‌نشیند.

اینکه مردم از یک دولت تصویری «فعال، خستگی‌ناپذیر، مردمی، کارآمد و پویا» ادراک کنند یا از یک دولت تصویری «تعطیل، گیج، غیرمنسجم، خسته، ناامید و بی‌کفایت» دریافت کنند همه بسته به نوع تصمیم‌گیری و میزان کنشگری کارگزاران در صحنه عمل و بازنمایی درست آن در فضای ارتباطی است.

رسانه‌ها صرفا ابزار ارتباطی و امکانی برای بازنمایی هستند. رسانه در خلاء بی‌عملی و ناتوانی از تصمیمات موثر که نتایج آن در زندگی مردم ملموس و جامعه به صورت عینی از آن گشایش و رفاه دریافت کند، قادر به تصویرسازی نیستند. ضمن اینکه شعور عمومی جامعه به دلیل سطح دسترسی‌های ارتباطی به حدی توسعهیافته که فرق بین «تحرک هدفمند و کارگشا» با «کاریکاتوری از تحرک» را در کارگزاران تمیز داده و قضاوت می‌کند.

اینکه یک مقام مسئول روزانه از چند سازمان و وزارتخانه سرکشی و با مدیران سازمان‌ها به جلسه بنشیند اما جامعه «اثر گشاینده‌ای» از این جلسات دریافت نکند افکار عمومی از این تحرکات صرفا برداشت نمایشی و بدون نتیجه خواهد داشت.

اینکه از مقام مسئول که تلاش دارد تحرک عملیاتی دولتش را با حضور در مجامع مختلف نشان دهد اما پیام‌هایی از او و تدابیرش منعکس شود که حکایت از تعطیلی، ناتوانی و استیصال از اداره دولت و زندگی عمومی ملت دارد علاوه بر اینکه دچار تناقض منطقی است در عین حال جامعه از این کنشگری ادراک «بی‌کفایتی» خواهد کرد. بویژه وقتی جامعه از قدرت فعال‌سازی حافظه نزدیک و مقایسه با گذشته نه‌چندان دور برخوردار است.