به وقت تهران، ساعت از ۴ بامداد هم گذشته بود و طبق تنظیمات ساعت بدن ما در واقع زمان استراحت بود. اما تازه جلسه با بازرگانان شروع شده بود.
گروه سیاسی جهان نیوز: قرار بود رئیس جمهور ایران پس از یک دهه به ونزوئلا سفری رسمی داشته باشد.
مدت پرواز به کاراکاس هفده ساعت بود که در واقع دورترین پرواز مستقیم از تهران به یک نقطه دیگر از کره خاکی به شمار می رفت.
هفت ساعت و نیم هم اختلاف داشتیم. هوا در مقطع از سال در آن نقطه زمین گرم و رطوبت هم بالا بود.
بعد از چند ساعت برنامه های رسمی در کاخ ریاست جمهوری، رئیس جمهور به محل اقامت رفتند تا دیداری با تجار ونزوئلایی داشته باشند؛ در حالی که مقامات دو کشور ساعتی پیش از آن نوزده سند همکاری امضا کرده بودند.
به وقت تهران، ساعت از ۴ بامداد هم گذشته بود و طبق تنظیمات ساعت بدن ما در واقع زمان استراحت بود. اما تازه جلسه با بازرگانان شروع شده بود.
تجار یک به یک صحبت کردند. بعد از گذشت حدود یک ساعت و نیم، معاون وزیر خارجه گفت: «آقای رئیسی خسته هستند». با این جملات می خواست جلسه را فیصله دهد که تازه آقای رئیس جمهور شروع به صحبت کردند.
خستگی یک روز سی و دو ساعته در صدایشان پیدا بود. اما تقریبا به همه نکاتی که بازرگانان ونزوئلایی گفته بودند اشاره کردند و پاسخ دادند.
بریدهای از کتاب «هارداسان» ؛ ۲۲۲ روایت از ۱۰۵۰ روز همراهی با شهید جمهور
نوشته محمدمهدی رحیمی، مدیرکل روابط عمومی ریاست جمهوری در دولت سیزدهم
