اظهارات اخیر رئیسجمهور فرانسه مبنی بر قصد پاریس جهت بهرسمیت شناختن کشور مستقل فلسطینی، سؤالاتی را درباره ماهیت واقعی این ادعا مطرح میکند.
به گزارش جهان نیوز به نقل از فارس، «محمود عباس»، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در سفری که دسامبر ۲۰۱۷ سفری به پاریس داشت، مورد استقبال «امانوئل مکرون»، رئیس جمهور جوان فرانسه قرار میگیرد که اولین سال حضورش در کاخ الیزه بود.
در کنفرانس مطبوعاتی مشترک برگزار شده، مکرون به سؤال مطرح درباره بهرسمیتشناختن کشور فلسطین اینگونه پاسخ میدهد: «فکر نمیکنم، بهرسمیتشناختن یکجانبه کشور فلسطین تأثیرگذار باشد، اما این اقدام را بهعنوان واکنشی به اقدام آمریکا در بهرسمیتشناختن قدس بهعنوان پایتخت اسرائیل انجام خواهیم داد.»
هشتسال از آن سخنان و بیشاز یکسالونیم از نسلکشی فلسطینیها توسط اسرائیل میگذرد. در ابتدای جنگ مکرون بدون کوچکترین تردیدی کنار اسرائیل ایستاد و تحتعنوان «حقدفاع» از تلآویو حمایت کرد.
ادامه جنگ نسلکشی نتانیاهو در غزه و محکومیتهای گسترده جهانی ظاهرا تکانی به الیزه و دیگر کشورهای اروپایی داده تا کشتارها را محکوم کنند و برخی کشورهای اتحادیهاروپا مانند اسپانیا، ایرلند و اسلوونی را واداشته تا با پیوستن به نروژ و سوئد، کشور مستقل فلسطینی را بهرسمیتبشناسند، در این میان فرانسه نیز اعلام کرده، درصدد بهرسمیتشناختن کشور فلسطینی است، درحالیکه گفتار پاریس با عمل آن در تناقض است.
قصد فرانسه از این اظهارات چیست؟ آیا پاریس واقعا درصدد به رسمیتشناختن کشور مستقل فلسطینی است؟ چرا در این برهه؟ و مهمتر از آن: آیا این به رسمیتشناختن تغییری در وضعیت فلسطینیها و حقوق آنها ایجاد خواهد کرد؟
مکرون اعلام کرده، کشورش آمادهاست، ظرف چندماه آینده «کشور فلسطین» را به رسمیتبشناسد، در صورت تحقق این امر، فرانسه دوازدهمین کشور اروپایی خواهد بود که رسماً کشور فلسطینی را به رسمیتمیشناسد.
اعلام به رسمیتشناختن کشور فلسطین آوریلگذشته، در جریان سفر مکرون به قاهره اعلام شد تا پساز دههها سکوت باردیگر نگاهها به پاریس و اقدام محتملش جلب شود و سوالاتی را درباره زمان و انگیزههای پشتپرده آن مطرح کند.
بهگفته خودِ مکرون، به رسمیتشناختن کشور فلسطین توسط فرانسه منوط به شرایطی است، ازجمله اینکه کشورهای عربی و اسلامی، اسرائیل را به رسمیتبشناسند. مکرون میگوید، میخواهد، این به رسمیتشناختن بخشی از یک «اقدام جمعی» باشد، طوریکه همه طرفهای حامی فلسطین در قبال به رسمیتشناختن کشور فلسطین، اسرائیل را به رسمیتبشناسند.
آیا موضع فرانسه در قبال فلسطین تغییر کرده
اگرچه مکرون طبق قانون اساسی فرانسه اختیار تعیین سیاستخارجی کشورش را دارد و ماههاست که گفته، موضوع به رسمیتشناختن کشور فلسطین در حیطه اختیارات اوست، اما هر بار این موضوع را به بهانهای به زمانی دیگر موکول کردهاست.
از سویدیگر، بین گفتهها و عمل پاریس تناقض بسیاری وجود دارد. مکرون از قصدش درباره به رسمیتشناختن کشور فلسطین میگوید، درحالیکه الیزه از عمل به توصیه یکدهه قبل پارلمان فرانسه در اینباره طفره میرود.
نگاهی به تاریخ فرانسه و ارتباط آن با مسئله فلسطین نشانمیدهد که فرانسه همواره از مهمترین شرکای اسرائیل بوده، ازجمله اینکه این فرانسه بود که به رژیم در ساخت سلاح هستهای کمک کرد.
فرانسه تنها ادعا دارد که به قوانین بینالمللی درباره مسئله فلسطین پایبند است، وزارت خارجه این کشور درحالی خواستار احترام به قوانین بینالمللی و راهحل دو دولتی، پایاندادن به اشغالگری اسرائیل، حفظ وضعیت قدس، پایان شهرکسازی در کرانهباختری و قدسشرقی و بازگشت اسرائیل به مرزهای ۱۹۶۷ میشود که در سال ۲۰۱۱ «نیکولای سارکوزی»، رئیسجمهور وقت فرانسه با تغییر وضعیت فلسطین در سازمانملل از «عضو ناظر» به «عضو دائم» مخالفت کرد.
مکرون در به رسمیتشناختن کشور فلسطین دنبال چیست
ناظران اقدام مکرون در به رسمیتشناختن کشور فلسطین را ناشی از تمایل او به اصلاح تناقضات سیاست خارجی فرانسه، احیای نقش فرانسه در خاورمیانه و افزایش نفوذ دیپلماتیک آن، بهویژه با توجه به افزایش نفوذ روسیه و چین در منطقه میدانند.
آنها میگویند، مکرون درصدد بازگرداندن جایگاه فرانسه بهعنوان یک نیروی دیپلماتیک مؤثر در صحنه بینالمللی و پاسخ به فشارهای داخلی ازجمله جامعهمدنی و جنبشهای چپگراست.
آیا مکرون جرأت چنین کاری را دارد؟
وقتی مکرون آوریلگذشته از بهرسمیتشناختن کشور فلسطین سخنگفت، با واکنشهای تند مقامات اسرائیلی مواجه شد. وزیر خارجه اسرائیل، در ایکس نوشت: «بهرسمیتشناختن کشوری خیالی بهنام فلسطین، حماس را تقویت میکند». مکرون پاسخ داد: «آری به صلح، آری به امنیت اسرائیل، آری به کشور فلسطینی بدون حماس».
با اینحال، مهگذشته مکرون، مجدد حمایتش از راهحل دو دولتی را اعلام کرد و با ادعای اینکه «فرانسه هیچ استاندارد دوگانهای ندارد»، افزود: «پاریس با همکاری ریاض کنفرانسی درباره غزه در نیویورک برگزار میکند تا انگیزه جدیدی برای به رسمیتشناختن کشور فلسطین و همچنین اسرائیل باشد.»
در پس این اظهارات، شرایط در سرزمینهایاشغالی رو به وخامت میگذارد، غزه به طرز وحشیانهای نابودی و کرانهباختری اشغال میشود. در داخل فرانسه نیز شکافها تعمیق و فشار افکارعمومی و چپهای بر مکرون بیشتر میشود تا رئیسجمهور فرانسه را با چالش بزرگی در پارلمان مواجه کند که اکنون بیشاز هر زمان دیگری بین راستافراطی و چپافراطی تقسیم شده و مسئله فلسطین در آن به یکی از موضوعات جنجالی تبدیلشده است.
در عرصه بینالمللی اظهارات مکرون با واکنش تند نتانیاهو مواجه شده، او مکرون را به حمایت از یک سازمان تروریستی متهم و تهدید کرده، درصورتیکه مکرون کشور فلسطینی را به رسمیتبشناسد، اسرائیل کرانهباختری را بهخود ملحق خواهدکرد.
بههمیندلیل ناظران معتقدند، اقدام مکرون بیشاز هرچیز اقدامی نمایشی است و خاطرنشان میکنند، برای اینکه چنین اقدامی اثرگذار باشد، باید با اقدامات عملی مانند تحریم و اعمال مجازات علیه اسرائیل همراه باشد.
درغیر اینصورت به رسمیتشناختن کشور فلسطین توسط فرانسه یا هر کشور دیگری اقدامی سمبلیک باقی خواهد ماند، از ۱۹۳ کشور عضو سازمانملل ۱۴۸ کشور فلسطین را به رسمیتشناختهاند، اما آیا این امر منجر به تأسیس کشوری برای فلسطینیها شدهاست؟
