عضو شورای شهر تهران می‌گوید: دقیقا معلوم بود چه کسانی به ما رای داده‌اند و با چه اعتقاداتی رای داده‌اند. به ما که عرض می‌کنم، یعنی مثلا من آخوندی که هیچ‌وقت هیچ جایگاهی نداشتم که جریان انقلاب بخواهد به من رای بدهد؛ قطعا به‌دلیل اینکه اسم بنده حقیر در آن لیست و آن ائتلاف بوده، مردم رای دادند و اعتماد کردند. ما نمی‌توانستیم آنجا حزبی، گروهی یا شخصی تصمیم بگیریم

گروه سیاسی جهان نیوز: دکتر محمد آخوندی، عضو شورای شهر تهران در گفت‌وگویی تفصیلی با جهان‌نیوز با تشریح وضعیت تحویل‌گرفته‌شده از شورای پنجم و روند احیای پروژه‌ها در دوره ششم، از بازگشت انضباط مالی، افزایش چشمگیر بودجه، کاهش اتکا به درآمد ناپایدار، توسعه حمل‌ونقل عمومی، آغاز برقی‌سازی ناوگان، افتتاح ده‌ها تقاطع غیرهمسطح و تکمیل پروژه‌های دفن‌شده سخن گفته است و معتقد است که گرچه اختلافات داخلی شورا و تخریب‌های بیرونی بخشی از انرژی مدیریت شهری را مصرف کرده است، اما خدمات محسوس، رشد پروژه‌های عمرانی، گسترش بودجه مناطق کم‌برخوردار و اجرای دقیق حسابرسی‌ها نشان داده است که دوره ششم یکی از دوره‌های پرکار و پیشرو در مدیریت شهری بوده است و کار جهادی در آن مسیر اصلی پیشرفت پایتخت را شکل داده است.

وی همچنین اعتقاد دارد که انتخابات تناسبی می‌تواند اداره شهر را دچار ناپایداری، تشکیل ائتلاف‌های شکننده و اختلال در تصمیمات روزمره کند و همان‌طور که دودستگی در شورای ششم بخشی از توان مدیریتی را کاهش داده است، تکثر فهرست‌های حزبی در انتخابات آینده می تواند اداره تهران را با مشکل مواجه کند.

آخوندی همچنین با تاکید بر اینکه مدیریت این دوره شهری افتخارآفرین بوده است، از رفتار برخی اعضای شورا انتقاد کرده است چرا که در چهار سال گذشته فقط به دنبال این بودند که زاکانی دیگر شهردار تهران نباشد و حتی برای تخریب آقای شهردار به سراغ اصلاح طلبان هم رفتند تا جایی که ضدانقلاب هم از تیتر مصاحبه‌های آنها برای زدن اصل نظام استفاده کرد.

مشروح گفتگوی تفصیلی جهان نیوز با دکتر محمد آخوندی را در ادامه خواهید خواند:

جهان: آقای دکتر چه عاملی باعث شد که حضرتعالی احساس کنید باید وارد عرصه شورای شهر شوید؟
آخوندی:  این سؤال را این‌گونه پاسخ می‌دهم که به هر حال مدیریت شهری در تهران یک مدیریت بسیار مهم و حساس است، چون مدیریت و اداره شهری مانند تهران به‌عنوان پایتخت جمهوری اسلامی هم پیچیده است، هم هزینه‌بر است و هم شرایط خاص خود را دارد؛ شرایطی که آن را از همه کلان‌شهرهای کشور متمایز می‌کند. تهران به‌دلیل پایتخت بودن، جنبه‌های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی خاصی دارد و همین چندلایه بودن، مدیریت آن را دشوارتر می‌کند. من خیلی تمایل ندارم در مورد خودم صحبت کنم، اما این را عرض می‌کنم که همین چهار سال و اندی حضور در شورای شهر، نگاه و تجربه عمیق‌تری به من داده است. اگر قرار است افرادی وارد مدیریت شهر تهران و شورای شهر شوند، حتما باید ویژگی‌هایی مشخص و حداقلی داشته باشند. شاید مهم‌ترین این ویژگی‌ها تجربه کاری و تجربه مدیریتی باشد. ما بعضی وقت‌ها شعارهای بسیار درستی می‌دهیم، اما در اجرا دقت لازم را نمی‌کنیم. مثلا درباره جوان‌گرایی شعار می‌دهیم. من با تجربه‌ای که امروز در این چند سال بدست آوردم، عرض می‌کنم که جوان‌گرایی در بخش‌های اجرایی و عملیاتی بسیار مفید است؛ جایی که کار، انگیزه، انرژی و پیگیری مداوم نیاز دارد. اما در حوزه‌های نظارتی، ما نیازمند افرادی هستیم که مسیرهای اجرایی را طی کرده باشند و با سختی‌ها، پیچیدگی‌ها و مسائل پشت‌پرده آشنا باشند تا هنگام تصمیم‌گیری، سیاست‌گذاری و نظارت، همه ابعاد موضوع را ببینند و ضمن اینکه خدای ناکرده تحت تأثیر احساسات لحظه‌ای قرار نگیرند.

**شورای شهر جای جوانی‌کردن نیست

ممکن است بعدها در ادامه بحث این نکته بیشتر روشن شود، اما همین‌جا عرض می‌کنم: اینکه به اسم جوان‌گرایی بخواهیم افراد بسیار کم‌تجربه را وارد نهادی مانند شورای شهر کنیم و جوانی کند، این می‌تواند پیامدهای جدی داشته باشد. شورای شهر جای جوانی‌کردن نیست؛ ممکن است در کار اجرا، وارد شوید، تجربه کسب کنید و یکی دو اشتباه هم طبیعی است، اما در عرصه نظارت، هر اشتباه اثر عمومی و بلندمدت دارد. وقتی من وارد لیست شورای شهر شدم، حدود ۴۴ سال داشتم. شاید آن زمان هم دیگر به معنای واقعی کلمه جوان محسوب نمی‌شدم، اما امروز که در آستانه ۴۹ سالگی هستم و جوان نیستم، بهتر می‌فهمم که فردی که سلسله‌مراتب اداری و اجرایی را طی نکرده باشد و سابقه مدیریت در چند جای مختلف نداشته باشد صرفا فقط در شهرداری، بلکه هر نوع مدیریت جدی اگر یکباره وارد شورای اسلامی شهر تهران شود، با مسائل و مشکلاتی مواجه خواهد شد که ممکن است این وضعیت در دوره‌های گذشته نیز تجربه شده است. این به‌هیچ‌وجه به این معنا نیست که جوانان نباید در شورای شهر حضور داشته باشند؛خیر! بلکه می‌گویم حداقل‌هایی برای کار نظارت، سیاست‌گذاری و قانون‌گذاری لازم است و باید رعایت شود.

حالا در مورد خودم، فکر می‌کنم نخستین مسئولیت مدیریتی من مربوط به سال ۱۳۸۰ است، زمانی که سردبیر اخبار در صداوسیما بودم؛ مسئولیتی مهم در معاونت سیاسی و بخش خبر بود. بعد در سال ۱۳۸۴ وارد سازمان تربیت بدنی شدم و به‌تدریج مراحل مختلف کار اداری و اجرایی را طی کردم؛ اما الان احساس می کنم چه بسا اگر من هم کار اجرایی بزرگتری کرده بودم اینجا تاثیر بیشتری داشت این را می‌گویم با اینکه در سال‌های قبل فعالیت در ستاد اجرایی فرمان امام، بنیاد احسان و تجربه عضویت در هیئت‌مدیره و معاونت مالی و اداری، اجرایی داشتم، این شد که امروز در کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر بتوانم همراه دوستان کار جدی و اجرایی پیش ببریم. در نهایت، ما همه سرباز همین نظام هستیم. این نظام و این کشور باعث شد که ما و امثال ما جایگاهی پیدا کنیم و رشد کنیم، تجربه کسب کنیم و در جایگاه خدمت قرار بگیریم. هدف من همواره خدمت به مردم تهران بوده است و حضور در شورای شهر را برای خودم یک توفیق می‌دانم. اینکه چقدر توانستیم از این فرصت استفاده کنیم و چقدر توانستیم خدمت کنیم، قضاوتش با مردم است، اما برای من این مسیر یک افتخار بوده است. در ادامه بحث، درباره مدیریت شهر تهران نیز توضیح خواهم داد.

**انتخابات تناسبی برای مجلس مناسب‌تر است

جهان: با توجه به تجربه‌ای که در این چهار سال و اندی کسب کردید، ارزیابی شما درباره انتخابات پیشِ‌رو، توافقات لیست جریان انقلابی و همچنین موضوع حضور یا عدم حضور خودتان در این رقابت‌ها چیست؟
آخوندی: به نظر من سیاسی شدن انتخابات شوراها بزرگ‌ترین جفایی است که می‌شود به مدیریت شهر و به مردم روا داشت و کار سیاسی، رقابت انتخاباتی و حزبی قطعاً امر مثبتی است و حضور همه جریان‌ها هم مشارکت را بالا می‌برد و هم موجب می‌شود افکار و عقاید گوناگون در چارچوب قانون اساسی و اصول انقلاب اسلامی  با هم رقابت کنند و مثلا این در انتخابات ریاست‌جمهوری و انتخابات مجلس کاملاً خودش را نشان می‌دهد، اما مدیریت شهر، به نظر من، ماهیتا سیاسی نیست و ما نباید فضای اداره شهر را به سمت رقابت‌های حزبی ببریم و چنین جهتی حتما به مدیریت شهری لطمه وارد می‌کند. 

روش تناسبی که امروز تبدیل به قانون شده و همه مکلف به اجرای آن هستند، به نظر حقیر برای انتخاباتی مانند مجلس مناسب‌تر است، چون مجلس ۲۹۰ نماینده از طیف‌های گوناگون دارد و گروه‌های مختلف باید در اداره کشور حضور داشته باشند و تضارب آرا شکل بگیرد و هم نظارت انجام شود و هم کنترل متقابل باشد و هم قانون‌گذاری بهتر صورت گیرد و این مباحث به پیشرفت امور کشور کمک می‌کند، اما در جایی مثل شورای شهر اگر احزاب و گروه‌های سیاسی بخواهند با روش تناسبی وارد شوند، لیست دهند و مدیریت شهر را در دست بگیرند، به نظر من نتیجه مطلوبی حاصل نخواهد شد.