در دولت سیزدهم و با تلاش برای افزایش تولید و صادرات نفت، جایگاه ایران بهبود پیدا کرد؛ بهطوری که کشورمان در سال ۲۰۲۱ به رتبه چهارم و در سال ۲۰۲۳ با پیشی گرفتن از امارات متحده عربی، به رتبه سومین تولیدکننده بزرگ اوپک صعود نمود.
انتخاب درست شهید بهشتی برای آینده انقلاب نشان داد که 46 سال بعد از انقلاب اسلامی فردی میتواند سکاندار قوه مجریه کشور شود که در شب حادثه بالگرد میلیونها نفر برای سلامتی او که یک چهره سیاسی بود دست به دعا شوند و برای تشییع پیکر مطهر او که مظهر شعارهای انقلاب اسلامی بود چندین میلیون نفر به خیابانها بیایند.
رهبر انقلاب یک هفته بعد از شهادت آیت الله رئیسی و شهدای خدمت در پیام به افتتاحیه مجلس دوازدهم گفتند: سبک زندگی اسلامی که بخش مهمی از آن را فضایل اخلاقی تشکیل میدهد، در عرصه چالشهای سیاسی و رقابتهای مشروع، اهمیت بیشتر مییابد. در اینجاست که کیمیای تقوا، گذشت، انصاف، صداقت، مسئولیتپذیری و کار بیمنت قیمت اصلی خود را آشکار میسازد. شهیدان پرواز اردیبهشت ...
سخنگو و دبیر دولت سیزدهم با تاکید بر اینکه شهید رئیسی هم «اشداءُ علی الکفار» و هم «رحماءُ بینهم» بود، اظهار کرد: جنس او، عطوفت و مودت و دوستی با مردم بود، اما معلوم است با تروریستهایی که ۱۸ هزار نفر را ترور کردهاند مماشات نمیکرد، اما میخواستند تصویر شهید رئیسی از برخورد با تروریستها را با تصویر حضورش در کنار مردم، جایگزین کنند.
شهید رئیسی با شناخت دقیق از عمق مشکلات شخصا وارد میدان شد و با حضور در هفت تپه، شنیدن صدای کارگران و دستورات قاطع چرخ های تولید را دوباره به حرکت درآورد.
معاون اجرایی رئیسجمهور در دولت سیزدهم با بیان اینکه دولت شهید رئیسی هرگز مصلحت کشور را به مذاکرات گره نزد گفت: ایشان هر زمان احساس میکرد کاری به نفع محرومین نباشد آن را انجام نمیداد.
حاجآقا یک ایده و عقیده محوری داشتند. بارها با زبان صریح بیان کردند: «من حاضرم حتی دوره ریاستجمهوریام یک دوره باشد، اما برای جمهوری اسلامی فدا بشوم و تحولات جدی انجام شود.»
سال گذشته که این مطلب نگارش شد دولت سیزدهم در ماه سی و چهارم فعالیت خود به سر میبرد. بانیان مشکلات که مسئولان دهه نود بودند چندماهی بود که طلبکارانه لب به انتقاد و تخریب گشوده بودند و سعی میکردند خود را در جایگاه مطالبهگری بنشانند.
نخستین سالگرد شهادت آیتالله سید ابراهیم رئیسی، هشتمین رئیسجمهور مردمی و یاران وی عصر امروز پنجشنبه ۲۵ اردیبهشتماه ۱۴۰۴ در میدان آئینی امام حسین (علیهالسلام) تهران با حضور پرشکوه مردم برگزار شد.
