ایالات متحده آمریکا صبح روز شنبه (۱۳ دیماه ۱۴۰۴) در اقدامی که با موجی از واکنشهای بینالمللی مواجه شده است، به ونزوئلا حمله کرد. آمریکا در این حمله که به دستور دونالد ترامپ، رئیسجمهوری این کشور انجام شد، برخلاف قوانین بینالملل، نیکلاس مادورو، رئیسجمهوری ونزوئلا را ربود.
دولت آمریکا به تازگی اقدام به ربایش رئیس جمهور قانونی ونزوئلا نیکلاس مادورو به بهانه هایی واهی کرده است. اقدامی که در ادامه سیاست های امپریالیستی و تبهکارانه حکمرانی آمریکایی و دولتمردان این کشور است.
در اقدامی حیرتانگیز و هالیوودی در خیابانهای نیویورک، نیروهای ویژه ارتش آمریکا هنگام انتقال نیکلاس مادورو به یک مرکز امنیتی، با باز کردن ناگهانی درب خودروی ون، انتقال او را به دوربینها و مردم نشان دادند.
ونزوئلا نه از حماس حمایت کرد نه حزب الله مادورو خیلی هم پیگیر مذاکره بود اما ترامپ فقط در قبال واگذاری حکومت و اختیار چاه های نفت ونزوئلا حاضر بود شخص مادورو را نجات دهد.
صبح روز ۳ ژانویه ۲۰۲۶، آمریکا به پایتخت ونزوئلا حملههای متعدد هوایی انجام داد و مواضعی را بمباران کرد. ساعتی پس از این حملات رئیسجمهور آمریکا اعلام کرد که رئیسجمهور ونزوئلا و همسرش دستگیر و از این کشور خارج شدهاند.
نیکلاس مادورو و همسرش با خودرو زره پوش به اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا (DEA) منتقل شد تا از آنجا به دادگاهی در منتهن منتقل شود و تفهیم اتهام شود. رئیس جمهور ونزوئلا در نخستین مواجهه با خبرنگاران و عکاسان گفت: «سال نو مبارک!» این لحظات را در تابناک میبینید.
یک کارشناس مسائل بینالملل با اشاره به مقایسه برخی تحولات اخیر ونزوئلا با شرایط ایران گفت: این تصور که سناریوی ربایش مقامات فقط در ونزوئلا اجرا شده، نادرست است. همین الگو در جریان جنگ اخیر علیه ایران نیز طراحی شده بود، اما با اشراف و اقدام بهموقع دستگاههای اطلاعاتی کشور، بهطور کامل خنثی شد.
اینگونه عملیاتهای آمریکا که از روز گذشته با آن دور افتخار میزنند نه تنها جدید نیست بلکه بازسازی یک طرح شکست خورده است. چرا که هم بحث ربایش و هم بحث عملیات سریع برای تحقق اهداف، هر دو در مقابل ایران با شکست مفتضحانه مواجه شد.