برنامه «گنگ» که قسمت نخست آن در شبکه نمایش خانگی منتشر شده، بدون مجوز به روی خروجی رفته است. در این میان ساترا چه جایگاهی در بحث نظارت دارد و چرا هموار پس از پخش باید واکنش نشان دهد؟
برنامه تازه علی ضیا با عنوان «گنگ» در نمایش خانگی، نه فقط تجربهی تازهای در حوزه موسیقی رپ نیست، بلکه نماد آشکار عبور از عرف، قانون و اخلاق رسانهای در کشور است.
وزیر ارشاد در واکنش به وضعیت بیحجابیها و صحنههای متعدد استعمال دخانیات و مصرف مشروبات الکلی در سریالهای نمایش خانگی گفت: مسئولیت صدور مجوز و نظارت بر نمایش خانگی بر عهده صداوسیما است و این مساله ارتباطی با وزارت فرهنگ ندارد.
در روزگاری که ساخت یک سریال کافی است تا برایش پلتفرم بسازند، نمایش خانگی ایران گرفتار تب عجیبی شده است؛ پلتفرمهایی که با یک اثر متولد میشوند، بدون پشتوانه ادامه میدهند و پیش از جلب اعتماد مخاطب، در سکوت محو میشوند.
در کمتر از یک دهه، پلتفرمهای نمایش خانگی مانند فیلیمو با جذب میلیونها مخاطب، به بازیگران اصلی صنعت سرگرمی ایران تبدیل شدهاند. با وجود گردش مالی چشمگیر، این حوزه با انتقادهایی درباره محتوای نامناسب، تبلیغات پرحاشیه و افزایش هزینه اشتراک روبهرو است.
درحالیکه قانون ساترا مراحل پایانی خود را در کمیسیون فرهنگی میگذراند و تا پایان سال به صحن مجلس میرسد، موجی از هجمهها علیه اصل نظارت بر محتوای پلتفرمهای نمایشخانگی شکل گرفته است.
نفیسه روشن با صراحت از قراردادهای نانوشته، حلقههای بسته و پیشنهادهای مشکوک پرده برداشت؛ جایی که بدون اسپانسر و روابط، حتی با سالها تجربه هم جایی برای بازیگران «غیرخودی» نیست.
در حالی که حدود یک هفته از تجاوز رژیم صهیونیستی به خاک کشورمان میگذرد، انتشار برنامهها و سریالهای متنوع تلویزیونی و خانگی، میتواند تداوم جریان زندگی عادی را رقم بزند.
در مدت اخیر و در برخی از آثار نمایش خانگی، میتوان استفاده از مشروبات الکلی را یک بخش ثابت تعبیر کرد. به گونهای که این روند میتواند به یک امر تحمیل شده و خلاف فرهنگ ایرانی منجر شود.
اینطور به نظر میرسد که پلتفرمها چند مؤلفه را به سازندگان میدهند و درنهایت، یک اثر تکراری روانه پخش میکنند. انگار قرار نیست در فیلمنامهها اتفاقی رقم بخورد و شاهد داستانهای جدیدتری باشیم.
طبق آمار سهم دختران نوجوان از مصرف سیگار در کشور به شکل قابل توجهی افزایش داشته که یکی از دلایل آن را میتوان در عادی سازی مصرف سیگار در سریالهای نمایش خانگی جستوجو کرد.
ساواکی سریال تاسیان سانتی مانتال است؛ نه چک میزند و نه خشونت دارد! انگار نه انگار که روزی نام اداره کل سوم ساواک جزو خشن ترین سازمانهای امنیتی جهان به شمار می رفت و سازمان صلیب سرخ گزارشهای متعدد از سفاکی آن مخابره می کرد.
یکی از کهنترین مساجد ایران، در جریان فیلمبرداری سریال «بامداد خمار» آسیب دید و استفاده بدون نظارت از این بنای تاریخی مذهبی برای یک روایت عاشقانه، بار دیگر بیتوجهی به میراث فرهنگی کشور را برجسته کرد.
کاراکترهای سریال"جان سخت" شبیه الگوهای "داریوش"، "پوست شیر" و "یاغی" نیستند و از حیث شمایل، کاملا امروزی شدهاند اما در توسعه خشونت اجتماعی دستکمی از نمونههای قبلی ندارند.
صفحه قبل | 
