بامداد روز جمعه (۵ دی سال ۱۳۸۲)، شهر بم با بافت قدیمی و ساخته شده از خشت و گل به مدت ۱۲ ثانیه لرزید و بیش از ۳۴ هزار نفر زیر آوارهای این زلزله ۶.۶ ریشتری زنده به گور شدند. این زلزله به واسطه میزان کشته شدگانش، سومین زمینلرزه پرتلفات تاریخ ایران بعد از دو زمینلرزه در اردبیل و دامغان است.
بامداد روز جمعه (۵ دی سال ۱۳۸۲)، شهر بم با بافت قدیمی و ساخته شده از خشت و گل به مدت ۱۲ ثانیه لرزید و بیش از ۳۴ هزار نفر زیر آوارهای این زلزله ۶.۶ ریشتری زنده به گور شدند. این زلزله به واسطه میزان کشته شدگانش، سومین زمینلرزه پرتلفات تاریخ ایران بعد از دو زمینلرزه در اردبیل و دامغان است.
وقتی رسیدیم آنها بودند، شهید احمد کاظمی با چراغ قوهای بزرگ به هواپیماها برای نشست و برخاست علامت میداد و حاج قاسم سلیمانی با چشمان گریان مجروحین را به درون هواپیما منتقل میکرد.
زمینلرزهای با بزرگی ۶/۶ ریشتر که در ساعت ۵:۲۶ بامداد روز جمعه ۵ دی ۱۳۸۲ به مدت ۱۲ ثانیه شهر بم و مناطق اطراف آن در شرق استان کرمان را لرزاند. زمین لرزه بم بیشترین تلفات انسانی (حدود ۵۰هزار نفر) را درمیان تمام زمین لرزههای تاریخ ایران بر جای گذاشت.
آنطور که سردار محمد رئوفینژاد فرمانده وقت لشکر ۴۱ ثارالله میگوید، سردار شهید سلیمانی گاهی مانند یک امدادگر بعضی ازمجروحان زلزله بم را بر روی دست و دوش خود میگذاشت و از پلههای هواپیما بالا میبرد.
۵ دی سال ۱۳۸۲ شمسی، ساعت ۵ و ۲۶ دقیقه بامداد، زمین ۱۲ ثانیه لرزید و زمان تیره و تار شد؛ یک شهر فرو ریخت. زلزله بم، زمستان آنسال مصیبتی شد بهوسعت یک شهر برای یک ملت.
صفحه قبل | 
