همواره ذکر حقّ بر زبانش جارى بود و غذا خوردن یا صحبت با مردم مانع از ذکر وى نبود، مراتب بخشندگى و بزرگوارى آن امام در میان مردم زبانزد بود و هیچ گاه از صله دادن به برادران و دیدارکنندگان و آرزومندان به ستوه نمى آمد.
تأکید بر شروع و پایان غذا خوردن با نام و یاد الهی در احادیث اهل بیت(ع) در منابع معتبر اسلامی بسیار سفارش شده است. امام محمد باقر علیهالسلام نیز در این باره بیاناتی دارد.