اگر روزنامههای دوران پیش از انقلاب را مرور کنیم، به وفور میبینیم که به مسأله مسکن اشاره شده است؛ تا جایی که روزنامه اطلاعات در تیر ماه ۱۳۵۵، به نقل از یک نماینده مجلس گزارش کرده است که یک کارمند، باید ۹۰ درصد حقوقش را برای اجاره مسکن هزینه کند.
بازار اجاره مسکن در ایران با رشد ۵۰ تا ۶۰ درصدی در تهران و ۳۰ درصدی در شهرستانها روبهرو است اما خروج مهاجران افغانستانی در برخی شهرها باعث ایجاد یک ضدروند و کاهش ۱۰ تا ۱۵ درصدی اجارهها در مناطق خاص شده است.
کارگران درگیر هزینههای سرسامآور اجارهاند، نیمی از حقوق کارگران خرج اجاره میشود، نیم دیگر هم کفاف زندگی را نمیدهد؛ مسکن به گره کور معیشت تبدیل شده است.
همراه با اجرای طراح مهاجرتی اتباع غیرمجاز و کاهش تقاضا نسبت به ماه قبل، بازار اجاره کاهش حدود ۱۰ درصدی قیمت های پیشنهادی را در برخی از مناطق و شهرها نشان میدهد.
نایب رئیس اول اتحادیه املاک گفت: در پی خروج گسترده اتباع، عرضه خانههای کلنگی افزایش یافته و نرخ اجاره در این بخش کاهش پیدا کرده است، اما سامانههای ثبت قرارداد همچنان با مشکل مواجهاند.
طرح دو فوریتی کنترل بازار اجاره مسکن این روزها در صحن علنی مجلس در حال بررسی است، طرحی که نمایندگان معتقدند با تصویب و اجرای آن بسیاری از مشکلات حوزه بازار مسکن حل خواهد شد.
مشاور وزیر راه با اشاره به اینکه ۹۰ درصد بنگاههای املاک کد رهگیری صادر میکنند،گفت: پیشنهاد استفاده از ابزار مالی برای حمایت از مستأجران را به بانک مرکزی دادهایم.
روزنامه زنجیرهای اعتماد، بدون اشاره به نقش سوء مدیریت دولت متبوعش میگوید: تورم مسکن در دوره اجرای برنامه ششم توسعه 274 درصد رشد داشت و این برنامه در اهداف خود در زمینه مسکن ناکام ماند.
صفحه قبل | 
