حجت الاسلام پناهیان درباره پذیرفتن خطا گفتند: سرعت در پذیرش خطا، نشانه درایت و آمادگی بالا برای رشد است؛ والا نادان ترین و لجبازترین افراد هم ممکن است پس از مدتی خطاهای خود را بپذیرند.
چه جوری میشود «ای رهبر آزاده آمادهایم آماده» را گفت و صحبتهایشان را دنبال نکرد؟! چگونه میشود «خونی که در رگ ماست هدیه به رهبر ماست» باشد و نخوانده و نشنیده بدانیم او به دنبال کدام مقصد است؟