حملات آمریکا علیه زیرساخت‌ ایران؛ تخریب یک پل استراتژیک در گلستان/ ۱۴ شهید و بیش از ۸۰ مجروح/ موشک‌باران پایگاه‌های آمریکایی توسط سپاه

عالی

حوزه های علمیه و آخوندهای کلاش رو بزنند چرا مردم؟

الان آقایان وفاقی می گویند: اگر دوباره بزنی جواب می دهیم. دوباره می زند و دوباره می گویند اگر دوباره بزنی محکم جواب می دهیم و تکرار ماجرا

ترامپ بسیار عصبانی شده و از تهدید انقلابیون ترسیده که گفتند خون سگ زرد نجس را خواهیم ریخت. الان وقت انتقام ارزشی ها است که به پزشکیان و قالیباف و عراقچی که میخواستند توافق کنند فحش دادند. همه برای جنگ به جنوب و تنگه هرمز اعزام شوند لطفا تا اقتدار خود را نشان دهند.

اگربرخلاف نظربرخی مسولان همان ابتدای جنگ ناو امریکا منهدم شده بودالان اینجاحضورنداشت چرالرخی مسولان ترسوهستندوبه قران وفرمایش رهبرشهیداعتقادی ندارندتوحیدشان ضعیف است انهدام درست اهداف موجب عقب نشینی دشمن می شود

بافرصت خریدن دشمن هم خودش راتقویت کردوهم موجب کاهش قیمت نفت شد

به شیخ نشین های حاشیه جنوبی خلیج فارس بجای هشدار جدی چند نقطه راهبردی و حیاتی این شیخ نیشن را به جرم شراکت در جنایت های امریکا و رژیم صهیونیستی مورد هدف موشک های بالستیک قرار داده شود تا بفهمند همکاری با دشمن ایران بی هزینه نیست بخصوص کویت قطر و امارات و به همان هم همینطور
نمی تواند هم شریک دزد باشد و هم شریک غافله
عمان سهم بسیار کوچکی از تنگه دارد لذا به اندازه
قدرت منطقه ایی و سهمش حرف بزند
سهل انگاری و مماشات با کشور های خائن منطقه
کافیست ما رهبر و خانواده اش را از دست دادیم
دیگر آب از سرمان گذشته چیز با ارزش دیگری نداریم
لذا تا تخلیه کامل و اخراج امریکا از منطقه و پرداخت خسارت به ایران تنگه هرمز باز نخواهد شد
هر کس هر غلطی می تواند بکند
سیاسیون از کیسه خلیفه خرج نکنند و دیگر از مذاکرات
مسخره و بیحاصل حرف نزنند

شعارها و مدینه فاضله امیدبخش اسلام سراب گونه، اما جهنمش واقعی است [...]

تحلیلگر ژئوپولیتیک آمریکایی :

راهبرد آمریکا در قبال ایران پس از آنچه «آتش‌بس» نامیده می‌شود، کاملاً روشن است.

آمریکا با وعده صلح و دیپلماسی، به کسانی که فقط می‌خواهند زنده بمانند، نفس بکشند و به زندگی عادی برگردند، امید می‌دهد.

اما هدف این است که هر برتری و اهرم فشاری را که طرف مقابل در اختیار دارد، از بین ببرد.

در غزه، آمریکا چندین بار آزادی گروگان‌ها را تضمین کرد، اما بعد از توافق از تعهداتش عقب نشست و اجازه داد کارزار نسل‌کشی و گرسنگی ادامه پیدا کند.

این روند سال‌ها ادامه یافت تا اینکه حماس در نهایت همه گروگان‌ها را آزاد کرد.

در مورد ایران نیز، آمریکا توانست تنگه هرمز را دوباره باز کند و میلیون‌ها بشکه نفت را بار دیگر وارد همان چرخه‌ای کند که در پی نابودی ایران است.

ایران معمولاً تلاش می‌کند تا حدی صلح را حفظ کند.

اما در چنین نبردی، صلح با خویشتنداری به دست نمی‌آید؛ بلکه فقط با یک پیروزی قاطع حاصل می‌شود و چنین پیروزی‌ای نیز تنها از مسیر تشدید تقابل ممکن است؛ هرچند این مسیر با رنج و خسارت همراه خواهد بود.

چند هفته پیش «پیروزی کامل» ایران توصیف می‌کردند

بازار جهانی نفت تحت فشار بود، ذخایر راهبردی نفت آمریکا کاهش یافته بود، افزایش سفرهای تابستانی بازار انرژی را تحت فشار بیشتری قرار داده بود و انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا نیز نزدیک می‌شد.

اما به‌جای ادامه این مسیر، مذاکره‌کنندگان ایرانی توافقی را با دشمنی امضا کردند

این تصمیم مانند آن بود که یک ارتش، موقعیت برتر خود را روی بلندی رها کند و پایین بیاید تا در زمینی هم‌سطح با دشمن بجنگد.

در نهایت نه پیروزی قطعی به دست آمد، نه توافقی ماندگار شکل گرفت و نه امتیازهایی که ردوبدل شد،

ایران با منابع محدود و در حالی که از هر سو با دشمنان روبه‌رو است، تنها زمانی می‌تواند در یک جنگ فرسایشی موفق باشد که بتواند در فاصله آغاز جنگ تا انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در ماه نوامبر، بیشترین هزینه را به طرف مقابل تحمیل کند.

اما اگر جنگ از این بازه زمانی عبور کند، ابتکار عمل دوباره به دست آمریکا و اسرائیل می افتد ؛ زیرا آن‌ها از نظر منابع مالی، امکانات، زیرساخت‌های نظامی، شرکای اقتصادی و شبکه متحدان، برتری قابل‌توجهی دارند

این‌طور وانمود نکنید که جنگ پایان یافته ، جنگ پایان نیافته؛ فقط وارد مرحله‌ای پیچیده‌تر و فریبکارانه‌تر شده است.

ایران لازم نیست مدام به قدرت‌هایی که فقط زبان قدرت را می‌فهمند ثابت کند که منطقی است یا دموکراتیک است.

یا ایران با تحمیل هزینه‌های سنگین، طرف مقابل را به پذیرش یک توافق واقعی و پایدار وادار می‌کند، یا در این تصور که دیپلماسی به‌تنهایی می‌تواند نجاتش دهد، به‌تدریج فرسوده خواهد شد.

نبرد برای بقا چیزی نیست که در آینده آغاز شود ، همین حالا آغاز شده است.