جهان نيوز - حاشیه نگاری خبرنگار جهان نیوز از ۲۲ دی تاریخی مردم تهران/ یک طرف پرچم ایران بود و یک طرف نوشته بود «یالثارات الحسین»

حاشیه نگاری خبرنگار جهان نیوز از ۲۲ دی تاریخی مردم تهران/ یک طرف پرچم ایران بود و یک طرف نوشته بود «یالثارات الحسین»

شعارها متفاوت و جالب بود؛ در یک پلاکارد نوشته شده بود «خرابکاری کارشون آمریکا اربابشون»؛ یکی دیگر نوشته بود «مشکل اقتصادی داریم اما وطن فروش نیستیم»، جمعی از جوانان فریاد می‌زدند «این آخرین پیامه فتنه گری تمامه»، آن یکی نوشته بود «ایران حرم است»، یک نفر «سس خرسی» آورده بود تا شاهزاده خیالی هم حضور داشته باشد!

گروه جامعه جهان نیوز: روز گذشته ده‌ها میلیون نفر در سراسر کشور و حدود سه میلیون نفر در تهران به میدان آمدند و با خلق حماسه‌ای دیگر، اقدامات تروریستی عوامل دشمن در کف خیابان‌ها را محکوم کردند.

رهبر معظم انقلاب در پیام تجلیلی که شامگاه گذشته خطاب به ملت بزرگ ایران صادر کردند، گفتند: «امروز کار بزرگی انجام دادید و روزی تاریخی آفریدید. این اجتماعات عظیم و سرشار از عزم راسخ، نقشه‌ دشمنان خارجی را که قرار بود به دست مزدوران داخلی پیاده شود، باطل کرد. ملّت بزرگ ایران، خود را و همت و هویت خود را به رخ دشمنان کشید».

حاشیه نگاری خبرنگار جهان نیوز از یوم الله 22 دی را در ادامه خواهید خواند:

همه منتظر دوشنبه و ساعت 14 بودند تا خودشان را به میدان انقلاب برسانند. در دو سه روز گذشته تصاویری را دیده بودند که بی سابقه بود؛ حجم بالای خشونت و خسارت و هتک مقدسات قابل وصف نبود. تعداد بالای شهدای مدافع امنیت و نحوه وحشیانه به شهادت‌ رساندن آنها، دل هر ایران‌دوستی را غصه‌دار کرده بود. برای همین همه به انتظار روز و ساعت تجمع نشسته بودند. با این حساب پیش بینی سیل جمعیت که روانه میدان انقلاب هستند، موضوع پیچیده‌ای نبود؛ برای همین ماشین را خیلی دورتر از میدان انقلاب پارک کردم و راهی شدم. از همانجا مردم راهی میدان بودند، از جوانان پرشور انقلابی تا مادران با کالسکه و پدرانی که فرزند به بغل بودند. یک نفر عکس آقا، یک نفر با پرچم، یک نفر با تصویر حاج قاسم، یک عده با قرآن و ... همه در راه میدان انقلاب بودند.

مسیر انتخابی من از خیابان وصال برای ورود به خیابان انقلاب بود. به تقاطع که رسیدم سیلی از جمعیت به سمت به میدان انقلاب آرام در حال حرکت بود و من هم به ناچار همزمان با ورود به جمعیت تقریبا متوقف شدم.

این مسیر همان مسیر انتخابی من در 9 دی 1388 بود؛ جمعیت همان جمعیت بود؛ جالب تر آنکه 9 دی آن سال هم یک روز کاری در وسط هفته بود که راهپیمایی ساعت 15 آغاز می‌شد. دیروز هم یک روز کاری بود و مراسم تجمع ساعت 14 شروع شد.

شعارها متفاوت و جالب بود؛ در یک پلاکارد نوشته شده بود «خرابکاری کارشون، آمریکا اربابشون»؛ یکی دیگر نوشته بود «مشکل اقتصادی داریم اما وطن فروش نیستیم»، جمعی از جوانان فریاد می‌زدند «این آخرین پیامه فتنه گری تمامه»، آن یکی نوشته بود «ایران حرم است»، یک نفر «سس خرسی» آورده بود تا شاهزاده خیالی هم حضور داشته باشد! یک عده شعار می‌دادند «آشوبگر بی‌ریشه ایران دمشق نمیشه»، شعار یک عده این بود: «مسئول بی کفایت استعفا استعفا»، گروه دیگری می‌گفتند «بسیجی سپاهی تشکر تشکر».

تشکر پررنگ مردم از نیروهای پلیس قابل وصف نبود، یک عده گل هدیه می‌دادند، یک عده صورت پلیس را می‌بوسیدند و... تا جایی که حتی بعضی ماموران از شدت محبت مردم و دعای خیرشان بغض می‌کردند.

رئیس عدلیه که از کنارم رد شد جمعی از مردم بلند بلند شعار می دادند که قوه قضائیه در محاکمه و اعدام این تروریست‌ها عجله کند، با مفسدین اقتصادی هم مماشات نکند.

ذره‌ای که گوش‌ها را تیز می‌کردم، نقل صحبت‌های دو نفره یا چند نفره مردم بحث تصاویری بود که این روزها از جنایات ترویست‌ها دیده بودند و یا در حال گله‌گذاری از قیمت‌ها بودند. یک مورد را که خیلی واضح شنیدم، خانمی به همسرش می گفت «آخه یک دونه تخم مرغ 17 هزار تومان؟!».

در طول مسیر ماشین های سوخته آتش نشانی را گذاشته بودند، خدا می‌داند تا جبران این خسارت تلخ چقدر به امنیت مردمی که جان یا مالشان طعمه حریق شود، ضربه خواهد خورد؟ همین موضوع یکی از دلایلی است که فرق این اغتشاشات را با دفعات قبل مشخص می کند، آتش زدن ماشین آتش نشانی؟! جالب که حتی می‌دانستند درون ماشین‌های آتش نشانی وسایل ذی قیمتی هست که اول آنها را سرقت می‌کردند و بعد آتش می‌زدند.

این موضوع هم قابل توجه بود که مغازه‌ها در طول مسیر با خیال راحت به کار و کاسبی خود ادامه می‌دادند؛ اما یک فراخوان که برای آن صد نفر جمع می‌شد کاسبی اهالی هر خیابانی را تعطیلی می‌کرد.

از نوزاد و نوجوان تا مُسن‌ها و حتی انقلابی‌هایی که الان از شدت درد پا با ویلچر آمده بودند، در مسیر دیده شدند. تیپ‌ها هم جالب بودند، از چادری و حزب اللهی تا کم‌حجاب و کراواتی با تصاویر آقا و حاج قاسم در مسیر دیده شدند.

به همان میزان ترافیک جمعیتی رفت در مسیر برگشت بودم. قدم‌های مورچه‌ای از میدان انقلاب به سمت وصال؛ جالب‌تر آنکه هنوز جمعیت عظیمی راهی میدان انقلاب بودند در حالی که دو ساعت از شروع راهپیمایی گذشته بود و حتی سخنرانی هم تمام شده بود البته مراسم ادامه داشت.

تصاویر هوایی اما ماجرا را بیشتر نشان داد، یک تجمع مهم که تبدیل به راهپیمایی کیلومتری و میلیونی شده بود. مردم ایران یک بار دیگر نشان داند که قدرت فهم ماجرا و تشخیص مسائل از یکدیگر را دارند. با اعتراضات شدید اقتصادی و ناراحتی از گرانی‌ها اما همه آماده فداکاری برای حفظ استقلال و عزت میهن اسلامی‌شان بودند. همه می‌دانستند که این جنگ تروریستی بخش دیگر همان جنگ 12 روزه بود.

این آگاهی و دشمن شناسی همان چیزی است که رهبر معظم انقلاب هم در پیام تجلیلی که از ملت ایران صادر کردند به آن اشاره و گفتند: «امروز کار بزرگی انجام دادید و روزی تاریخی آفریدید. این اجتماعات عظیم و سرشار از عزم راسخ، نقشه‌ی دشمنان خارجی را که قرار بود به دست مزدوران داخلی پیاده شود، باطل کرد. ملّت بزرگ ایران، خود را و همّت و هویت خود را به رخ دشمنان کشید».

در مسیر برگشت پرچم بزرگی در میانه جمعیت در حال چرخش در آسمان بود؛ یک طرف پرچم مقدس ایران و طرف دیگر نوشته بود «یالثارت الحسین»؛ در ذهنم دوباره مرور شد که ایران کشور امام زمان(عج) است؛ قرار است این انقلاب که با خون بیش از 300 هزار انسان شریف روی کار آمده مقدمه انقلاب جهانی حضرت ولیعصر(عج) باشد؛ همانی که در لحظات اول ظهورش خبر از خونخواهی شهادت مظلومانه جد غریبش می‌دهد؛ ریشه دشمنی‌ شیاطین با انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی اینجاست.