سخنان رییس قوه قضاییه درباره پرونده کرسنت که از صدور بی سر و صدای حکم درباره متهمان پرونده کرسنت حکایت دارد، سئوالاتی را به وجود آورده است.

گروه سیاسی جهان نیوز: پرونده کرسنت از جمله پرونده‌های باز و ادامه‌دار کشور بوده است. در واقع بیش از دو دهه است که این پرونده در کشور در برهه‌های سیاسی مختلف مطرح شده و هر بار دستاویزی برای سیاست بازی و دوقطبی‌سازی در کشور شده است.
 
موضوع حائز توجه تازه‌تر شدن این پرونده در فضای رسانه‌ای با بروز و ظهور بخش‌های جدیدی خسارات این پرونده خاص است. نکته اساسی دیگر کشمکش‌های سیاسی است که پیرامون این پرونده ایجاد شده و هر روز گره افکار عمومی در این زمینه محکم ولو کورتر شده اما موضوع جایی بیشتر گره می‌خورد که هنوز این پرونده برای مردم آنچنان که باید شفاف نشده و مشخص نیست مشکل و مقصر کار کجاست.
 
تنها وجه مشترک سخنان هر دو طرف خسارت‌های غیر قابل جبران این پرونده است که آن را به گردن دیگری انداخته‌اند و در نتیجه ذهن مردم مشوش می‌شود.
 
اخیرا در سفر «غلامحسین محسنی اژه‌ای» رئیس قوه قضائیه به ایلام یکی از دانشجویان سوالی درباره سرنوشت پرونده خسارت‌بار کرسنت پرسیده است. موضوعی که نشان از نامکشوف بودن چنین پرونده‌ای برای مردم و خصوصا قشر دانشجو دارد. رییس قوه قضاییه اما به نوعی در پاسخ به این سئوال از حل و فصل شدن این ماجرا سخن گفته است.
 
وی در پاسخ به این دانشجو اظهار کرده است: «یکی از دانشجویان گرانقدر در خلال صحبت‌هایش به موضوع برجام و کرسنت و خسارت‌های این قراردادها اشاره کرد؛ در رابطه با کرسنت باید بگویم که دو دیدگاه در این خصوص وجود دارد؛ یک دیدگاه معتقد است که عامل اصلی تحمیل خسارات موجود، انعقاد قرارداد کرسنت است و دیدگاه دیگر معتقد است که نحوه لغو این قرارداد، عامل تحمیل خسارات موجود است، ما به هر دو دیدگاه پرداخته‌ایم، آن مقداری که افراد باید تحت تعقیب قرار می‌گرفتند تحت تعقیب قرار گرفتند و حکم برای آنها صادر شد.»
 
این پاسخ یک پیام برای افکار عمومی دارد که کماکان این پرونده بعد از دو دهه که از سال ۸۰ مطرح شده و یکی از سوژه‌های داغ مناظرات مختلف ریاست جمهوری بوده پُر ابهام باقی خواهد ماند. ابهامی که اگرچه باب طبع برخی از گروه‌های سیاسی است و باب منازعات سیاسی را در خلال آن باز می‌گذارد اما در نهاد مردم چندان مثبت نمایان نمی‌شود.
 
به نظر نمی‌رسد چنین پرونده‌ای به همین راحتی در افکار عمومی بسته شود و زوایای غیرشفاف آن هنوز در ذهن افکار عمومی ایجاد سوالات مختلفی می‌کند. به ویژه با دعواهای مختلفی که در هر دوره بازنمایی و بازتولید شده است، ابهامات زیادی برای مردم ایجاد شده است. همچنین به نظر نمی‌رسد گروه‌های سیاسی نیز باب آن را بسته باشند و قطعا بازهم در فضای سیاسی این موضوع تکرار می‌کنند.
 
سوالاتی که هنوز پاسخ داده نشده این است که عاقبت در این پرونده حق با چه کسانی بوده و چه افرادی مقصر شناخته و محکوم شده‌اند و چه تاوانی برای آن پرداخته‌اند. همچنین روند این پرونده به کجا انجامیده و با بررسی چه نکات و ادله‌ای احکام دادگاه صادر شده است.
 
این پرونده یک دعوای سیاسی بر سر یک امر سیاسی نیست که بگوییم از هر دو طرف استدلال‌هایی داشتند و هر طرف حرف خود را زده است. این موضوع که خسارت‌های زیادی به بار آورده بالاخره یک محکوم و یک رای کلی با بررسی جزئیات پرونده داشته است. عاقبت ضرر هنگفتی که کشور متحمل آن شده چگونه جبران می‌شود و خاطیان با چه شرایطی مجازات می‌شوند و خارج از دعواهای سیاسی خاطیان پرونده چه کسانی هستند؟
 
این در شرایطی است برخی پرونده‌ها حتی با درجه خسارت پایین‌تر به طور مبسوط برای افکار عمومی بیان و با جزئیات در فضای مجازی منتشر شده است اما چنین پرونده‌ای بدون توجه به افکار عمومی هنوز ابعاد آن ناپیدا مانده است‌. حتما نیاز به شفافیت بیشتر وجود دارد تا در افکار عمومی ذهنیت استاندارد دوگانه‌ ایجاد نشود.
 
به ویژه آنکه سال هاست درباره ابعاد فساد سنگین این پرونده و خسارات هنگفت آن سخن گفته شده و متهمان اصلی جز فرافکنی دفاعی از خود نداشته‌اند. 

در این پرونده مهم نام هایی چون «بیژن نامدار زنگنه» مطرح بوده اما مشخص نشده که حکم وی در نهایت چه شد و اگر تبرئه شده با چه استدلال و مدارکی این کار انجام شده است.  

با احترام به ریاست عدلیه اینکه گفته شود افراد به اندازه کافی تحت تعقیب قرار گرفته و حکم برای آنان صادر شده، به هیچ وجه کافی نیست و حتما نیاز به توضیح مبسوط دارد.