ترامپ به عنوان رئیس جمهورِ شو و نمایش، همواره سعی داشته خود را سمبل کفایت و کارآمدی به دیگران معرفی کند و حتی دیگران را به بی‌عرضگی متهم سازد. با این حال، اعتراضات گسترده "نه به پادشاه" و زیر سوال بردن کارآمدی ترامپ و متحدانش، او را عملا در موقعیتی قرار داده که فکرش را هم نمی کرد. به بیان ساده‌تر، کفایت و کارآمدی که ترامپ آن ها را چماقی برای کوبیدن بر سر دیگران می دید، اکنون به چماقی تبدیل شده که بر سرِ خودش کوبیده می شود.

گروه بین الملل جهان نیوز: در روزهای اخیر شاهد برگزاری اعتراضات گسترده در شهرهای مختلف آمریکا و اروپا علیه سیاست های دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا و ناکارآمدی دولت وی بوده ایم. این اعتراضات عنوان "نه به پادشاه" را برای خود برگزیده و اشاره به عنوانی دارد که چند ماه قبل رئیس جمهور آمریکا برای خود انتخاب کرده بود و خودش را پادشاه آمریکا خطاب کرد.

گزارش های رسمی رسانه های آمریکایی حاکی از این هستند که تاکنون قریب به هفت میلیون نفر در اعتراضات نه به پادشاه در آمریکا شرکت کرده اند. اعتراضاتی که به نظر می رسد همچنان ادامه داده باشد و ابعاد جدی‌تری را نیز در ادامه راه به خود خواهد گرفت. در این چهارچوب، اینطور به نظر می رسد که در نگاه به اعتراضات "نه به پادشاه" و ابعاد راهبردی آن توجه به 6 نکته ضروری است.

یک: واکنش معنادار ترامپ به معترضان
یکی از نکات مهم در بحبوحه اعتراضات موسوم به نه به پادشاه، واکنش عجیب دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا به این رویداد بوده است. او در اقدامی قابل تامل، ویدئویی را در فضای مجازی منتشر کرده و در آن خود را در قامت یک خلبان نشان داده که بر سرِ معترضان مدفوع می ریزد! واکنشی بی‌ادبانه آن هم از سوی رئیس جمهور یک کشور به مردمِ خود که سیلی از انتقادات را در آمریکا از وی برانگیخته است. در عین حال، نشریه "یو اس ای تودی" نیز در گزارشی مفصل به این موضوع اشاره کرده که ترامپ قرار نیست مرتبه دیگری در قدرت باشد و درست به همین دلیل، اکنون خود را عاری از هرگونه فشار و محدودیتی می بیند و هر کاری می خواهد را انجام می‌دهد.

این نشریه آمریکایی تاکید دارد که اگر از این زاویه به ماجرا بنگریم می فهمیم چرا ترامپ به راحتی به دیگران توهین می کند و یا هیچ حد و مرزی برای خود در عرصه حکمرانی قائل نیست. واکنش توهین‌آمیز ترامپ به معترضان اعتراضات نه به پادشاه، صرفا یک برونداد را تولید می کند و آن هم تشدید اعتراضات و پیچیده‌شدن شرایط برای دولت آمریکا و ایجاد محدودیت برای مانور سیاسی و اجتماعی آن است.

دو: تنزل بیش از پیش موقعیت جهانی آمریکا
رهبران آمریکا دهه ها عادت کرده بودند که فخر نظام حکمرانی و سیاسی-اجتماعی خود را به جهانیان بفروشند و تاکید کنند که پیشرفته و کارآمد بودن مترادف با آمریکایی شدن است. با این حال، در وضعیت کنونی، سیاست‌های دولت آمریکا نه فقط به مردم این کشور ضربه و خسارت زده و صدای آن ها را دراورده، بلکه شماری از پایتخت های مهم اروپایی نظیر لندن و پاریس و مادرید نیز صحنه برگزاری اعتراضات علیه سیاستهای دولت کنونی آمریکا است.

به بیان ساده تر، حتی کشورهای متحد آمریکا در محیط بین‌المللی نیز به اعتراض علیه دولت آمریکا برخاسته اند. این مساله وقتی در کنار این موضوع درنظر گرفته شود که روند سیاست های ماجراجویانه ترامپ و متحدانش در قدرت هنوز در آغاز راه است، این گزاره را آشکار می سازد که تنزل موقعیت جهانی آمریکا همچنان ادامه خواهد داشت و بیش از پیش برای این کشور در محیط بین المللی هزینه‌ساز است.

سه: شوک معنادار به ترامپ
ترامپ به عنوان رئیس جمهورِ شو و نمایش، همواره سعی داشته خود را سمبل کفایت و کارآمدی به دیگران معرفی کند و حتی دیگران را به بی‌عرضگی متهم سازد. با این حال، اعتراضات گسترده "نه به پادشاه" و زیر سوال‌بردن کارآمدی ترامپ و متحدانش،او را عملا در موقعیتی قرار داده که فکرش را هم نمی کرد. به بیان ساده‌تر، کفایت و کارآمدی که ترامپ آن ها را چماقی برای کوبیدن بر سرِ دیگران می دید، اکنون به چماقی تبدیل شده که بر سرِ خودش کوبیده می شود. این مساله برای فردی نظیر ترامپ که کل سرمایه سیاسی‌اش مبتنی بر ادعاهای موهوم با محوریت کارآمدی‌اش است، ضربه ای جدی و مهلک به شمار می رود.

چهار: پالس معنادار به سیاست بین‌المللی آمریکا
آمریکا در دوره دوم حضور ترامپ در قدرت به نحو ملموس و محسوسی در حوزه بین المللی رویکردهای تهاجمی و تجاوزکارانه را در دستورکار قرار داده است. به طور خاص اکنون این کشور در آستانه ماجراجویی علیه ونزوئلا قرار دارد و یا علیه کشورهایی نظیر ایران، روسیه و حتی چین، در پی برجسته سازی اهرم های نظامی خود برای کسب امتیازات سیاسی و اقتصادی است.

حال اوج‌گیری اعتراضات نه به پادشاه در آمریکا خود می تواند تا حد زیادی هزینه های هرگونه اقدامات ماجراجویانه ترامپ و متحدانش در صحنه قدرت سیاسی آمریکا را به نحو ملموسی افزایش دهد. در حقیقت، وقتی انسجام داخلی آمریکا و یا تصویر بین المللی آن دچار مشکل جدی شود، دولت آمریکا قادر نخواهد بود دست به هر اقدامی در محیط بین‌المللی بدون در نظر گرفتن هزینه های داخلی و بین المللی آن بزند.  

پنج: اجماع نخبگان سیاسی و افکار عمومی علیه ترامپیسم
اعتراضات نه به پادشاه در آمریکا، جلوه ای عینی از اجماع نخبگان سیاسی و افکار عمومی در این کشور علیه دونالد ترامپ و متحدانش و به طور کلی ایدئولوژی ترامپیسم است. تردیدی نیست که جریان‌های رقیب با ترامپ نیز در پشت‌پرده اعتراضات نه به پادشاه هستند و البته که حضور گسترده کردم در این اعتراضات آن هم در مدت زمان کوتاهی پس از آغاز آن، این گزاره را به ذهن متبادر می کند که ترامپ هم در حوزه افکار‌عمومی و هم جریان های سیاسی در آمریکا، موقعیتی به شدت متزلزل دارد.

مساله ای که مخصوصا با توجه به آخرین دوره حضور او در قدرت، حتی هم حزبی‌هایش را در تداوم حمایت‌هایشان از رئیس جمهور کنونی آمریکا مردد خواهد کرد. زیرا آن ها به فکر آینده سیاسی خود هستند و نمی خواهند در انتخابات میاندوره ای 2026 کنگره آمریکا و یا انتخابات ریاست جمهوری 2028 این کشور، موقعیتی ضعیف به واسطه حمایت بی چون و چرا از ترامپ داشته باشند.

شش: توالی اعتراضات سیاسی-اجتماعی در آمریکا
در نهایت باید گفت که اعتراضات کنونی موسوم به نه به پادشاه، در ادامه روندی از اعتراضات سیاسی-اجتماعی در آمریکا قرار دارد که در سال های گذشته شاهد آن ها بوده ایم و هرکدام به جلوه ای از حکمرانی آمریکایی اعتراض داشته اند. این جنس از اعتراضات در سال های گذشته به ویژه از منظر کمّی افزایش یافته اندو البته که از حیث دامنه اثرگذاری نیز از قدرت اثرگذاری بیشتری برخوردار شده اند.

پیش از این شاهد برگزاری اعتراضات جنبش وال استریت و یا اعتراضات ضدنژادپستی با محوریت قتل جورج فلوید و همچنین طیفی از دیگر مسائل نظیر موضوعات مهاجرتی بوده ایم. از این رو، ایستگاه جدید اعتراضات در آمریکا هم خود بخشی از یک روند ادامه‌دار است که به این نقطه متوقف نخواهد شد و از چشم اندازی کلان، هم جلوه ای از افول هژمونیک آمریکا و هم ضعف های جدی عملکرد حکمرانی در این کشور است.