حجاب، عفت و حیا از جمله مقولاتی هستند که اگر واقعاً به درستی در ذهن دختران و زنان جا بیفتد، اتفاقاً خود آنها بیش از همه، مطالبه‌گر آن می‌شوند؛ زیرا عدم رعایت حجاب و عفاف بیش از آنکه به مردان ضرر برساند، به دختران و زنان آسیب خواهد زد.

گروه جامعه جهان نیوز: آموزش و پرورش به عنوان وزارتخانه ای که روزانه با میلیون ها دانش آموز سر و کار دارد و به تبع آن، مستقیم یا غیر مستقیم با خانواده های آنان نیز در ارتباط است، می تواند جایگاهی ویژه در حل مشکلات فرهنگی و اجتماعی کشور داشته باشد؛ به گونه ای که گاهی اوقات در برخی موضوعات، از جهاتی هیچ نهاد یا مرکزی نمی تواند جای آن را بگیرد.

از طرفی، این روزها شاهد بحران کشف حجاب و ولنگاری در کشورمان هستیم و این بحران در سایه تساهل و تسامح و یا ترک فعل هایی که صورت می گیرد، وارد مراحل نگران کننده ای شده است. بدون تردید، برای برطرف شدن وضعیت فعلی، باید اقدامات قانونی و بازدارنده صورت گیرد، اما در کنار این اقدامات - که ضروری است همواره انجام شود -، برای حل ریشه ای معضل، باید به نهادهایی مانند آموزش و پرورش نیز روی آورد.
 
وظیفه انسان سازی و پرورش نسل آینده
یکی از مسئولیت های اصلی آموزش و پرورش، انسان سازی و پرورش نسل آینده است. در این راستا آموزش و پرورش وظیفه دارد که در طول دوران تحصیل، مفاهیم بنیادین اعتقادی و اخلاقی را به دانش آموزان انتقال دهد. مفاهیمی که به همه جای زندگی فردی و اجتماعی آنها ارتباط پیدا می کند. از جمله مقولاتی که باید در کتب درسی و برنامه ریزی های آموزشی و پرورشی به صورت هدفمند پیگیری شود، مقوله حجاب و عفاف است. بیان حکمت ها، تجربیات و ... در زمینه رعایت حیا و توجه به حریم اخلاقی و خانوادگی باید از همان سنین پایین به دانش آموزان انتقال داده شود.
 
اگر آموزش صحیح صورت گیرد، اتفاقاً خود بانوان بیش از همه مطالبه می کنند
حجاب، عفت و حیا از جمله مقولاتی هستند که اگر واقعاً به درستی در ذهن دختران و زنان جا بیفتد، اتفاقاً خود آنها بیش از همه، مطالبه‌گر آن می‌شوند؛ زیرا عدم رعایت حجاب و عفاف بیش از آنکه به مردان ضرر برساند، به دختران و زنان آسیب خواهد زد. جامعه ای که به میدان مسابقه بدن نمایی، شهوترانی، عشوه گری و آرایشگری زنان تبدیل شود، اولاً سرشت و هویت واقعی زن را لگدمال کرده و او را به یک ابزارمصرفی جنسی تبدیل می کند؛ ثانیاً، می تواند همسرانشان را از آنها بگیرد؛ ثالثاً، با انحراف هر یک از زوجین و یا پسران و دختران، یکی از اساسی ترین بنیان های هر اجتماع یعنی خانواده – که باید محل آرامش زنان باشد -، در معرض تزلزل یا نابودی قرار می گیرد؛ رابعاً، امنیت روانی دختران و زنان را از بین می برد و آنها را گرفتار مسابقه ای بیهوده می کند که در نهایت، بازنده و افسرده خواهند بود؛ خامساً، امنیت آنها در کوچه و خیابان و اماکن دیگر از بین خواهد رفت. سادساً؛ آنها را در معرض بی احترامی و تجاوز کلامی و... قرار می دهد.
 
اهتمام آموزشی نسبت به زیست عفیفانه به عنوان یک حق فردی و اجتماعی
آموزش  پرورش باید به طرق مختلف و با برنامه ریزی دقیق این گزاره را به دانش آموزان دختر منتقل کند که زیست عفیفانه جزو حقوق اولیه دختران و زنان و به طور کلی جامعه است. عدم رعایت حجاب و عفاف در جامعه یعنی توهین به خودشان، یعنی محروم شدن خودشان، یعنی اختلال در شکوفا شدن استعدادشان، یعنی تضییع حقوق دیگران، آسیب زدن به زنان و دختران دیگر، جنسی کردن جامعه، یعنی نابودکردن خانواده ها و افزایش آسیب های اخلاقی و اجتماعی نظیر طلاق، انحرافات جنسی، خیانت، دعوای زن و شوهر و... .

دانش آموز باید در ذهن خود نسبت به این مسائل، احساس مسئولیت کند و وجدانش همواره بیدار باشد. برای رسیدن به چنین درکی، قطعاً نظام آموزش و پرورش مسئولیت بسیار سنگینی به عهده دارد.