سال گذشته که این مطلب نگارش شد دولت سیزدهم در ماه سی و چهارم فعالیت خود به سر می‌برد. بانیان مشکلات که مسئولان دهه نود بودند چندماهی بود که طلبکارانه لب به انتقاد و تخریب گشوده بودند و سعی می‌کردند خود را در جایگاه مطالبه‌گری بنشانند.

گروه سیاسی جهان نیوز، حسین خان بابازاده: سال گذشته در چنین روزی (26 اردیبهشت) نگارنده مطلبی با عنوان «حسن روحانی رفت ولی هست!» را منتشر کرد. بهانه نگارش مطلب اشاره چندروز قبل‌تر رهبرانقلاب در دیدار با معلمان به سند تحول آموزش و پرورش بود که به فرموده ایشان در چند سال گذشته آن را در کشو گذاشتیم، درش را بستیم و هیچ تحرکی انجام ندادیم؛ در نتیجه ضرر کردیم. بهمن 1401 هم رهبر انقلاب به عقب‌ماندگی و تعطیل نسبی مسائل اقتصادی در دهه 90 اشاره کرده بودند.

اما سال گذشته که این مطلب نگارش شد دولت سیزدهم در ماه سی و چهارم فعالیت خود به سر می‌برد. بانیان مشکلات که مسئولان دهه نود بودند چندماهی بود که طلبکارانه لب به انتقاد و تخریب گشوده بودند و سعی می‌کردند خود را در جایگاه مطالبه‌گری بنشانند.

هیچکس باور نمی‌کرد که فقط چهار روز بعد، رئیس دولت سیزدهم در حادثه تلخ سقوط بالگرد در حین خدمت به شهادت برسد و پرونده دولت سیزدهم آماده بسته شدن شود.

شهادت آیت الله رئیسی باعث شد تا فضا اندکی مهیا شود تا برای مردم گفته شود که رئیسی کشور را در چه شرایطی تحویل گرفت و در طول مدت کوتاه دو سال و 10 ماه با فعالیت جهادی شبانه روزی خود و همکارانش چه کارهایی را صورت داد. بخش هایی از شرایط تحویل شده به دولت سیزدهم و تلاش‌های بعد از آن را مسئولان دولت بعد از شهادت آیت الله رئیسی برای مردم بیان کردند که به علت حجم بالای اخبار در آن روزها حتما نیاز به بازخوانی دارد. شهید جمهور در دروان حیات خود علی رغم درخواست‌ها بنای آن را نداشت تا برای مردم توضیح دهد که چه دولتی با چه شرایطی تحویل گرفته است.

حل بحران کرونا با 700 کشته روزانه تا احیای 8000 کارخانه و بازگشت به کار ده‌ها هزار نفر از جمله کارهای برجسته رئیسی بود. نهضت تکمیل پروژه‌های نیمه تمام در کنار راه اندازی نهضت ملی مسکن از دیگر موارد برجسته کارنامه کوتاه رئیس دولت سیزدهم بود. 49 سفر استانی در کنار 28 سفر خارجی پُردستاورد بخش دیگری از کارنامه رئیسی بود.

در دستاوردهای دولت سیزدهم که صرفا نمونه‌های برجسته آن مطرح شد نقش دولت قبل در شکل دهی این مشکلات کاملا عینی است. از بهانه گیری تحریم و FATF برای حل مشکل کرونا تا «مسکن نمی‌سازیم»، اختلال جدی در روابط با همسایگان، دوری از شرکای راهبردی، یکجانشینی و دورکاری، تعطیلی یا نیمه تعطیلی کارخانه‌ها، پروژه‌های راکد و نیمه کاره در پی بی‌عملی و یا شرطی‌سازی اقتصاد به مذاکرات نمونه‌های ملموس آن دوران است.

این موارد و ده‌ها مورد دیگر در حالی رخ داد که در دوران کوتاه ریاست جمهوری رئیسی اوج گیری بحران کرونا، فتنه زن زندگی آزادی، عملیات هک پمپ بنزین‌ها و حمله رژیم صهیونیستی به کنسولگری ایران و در پی آن عملیات وعده صادق یک رخ داد.

همه این موفقیت‌ها در حالی شکل گرفتند که پس از شهادت رئیس دولت سیزدهم، رهبرانقلاب به تلاش‌های رئیس جمهور شهید و در عین حال مظلومیت رئیسی و تخریب‌هایی که در حق او صورت گرفت اشاره کرده و گفتند «دلم برای رئیسی سوخت». ایشان همچنین دوران کوتاه شهید رئیسی را با دوران امیرکبیر مقایسه کردند. حتی رهبرانقلاب در یکی دیگر از بیانات خود گفتند که اگر دولت شهید رئیسی ادامه پیدا می‌کرد بسیاری از مشکلات اقتصادی کشور حل می‌شد. همچنین تاکید کردند که آثار اقدامات دولت شهید رئیسی در آینده مشخص خواهد شد.

این روزها، همان روزهایی است که باید طبق روال مرسوم برای دور دوم ریاست جمهوری رئیسی عزیز تلاش می‌کردیم؛ روزهایی که از همان اردیبهشت 1403 مسئولان دهه 90 و عاملان خسارت‌ها در انتظار بودند تا بتوانند رئیسی خستگی‌نشناس را با طلبکاری و تخریب‌های رسانه‌ای به خیال خود تک دوره‌ای کنند؛ غافل از آنکه او اساسا به دور دوم فکر نمی‌کرد اما خدا او را با اخلاصی که داشت برای همه ادوار ماندگار کرد.

باید بار دیگر عنوان یادداشت سال گذشته را تکرار کرد؛ «حسن روحانی رفت ولی هست!». بخش عمده‌ای از عمر کوتاه دولت سیزدهم و ریاست جمهوری شهید رئیسی صرف آن شد تا خرابه‌های به‌جامانده از دولت‌های غربگرای یازدهم و دوازدهم را جبران کنند. خرابه‌هایی که البته هنوز هم بخش‌های دیگری از آن باقی مانده و باید امیدوار بود که پزشکیان با دغدغه‌مندی و دلسوزی خود بتواند آنها را سروسامان بدهد با این تفاوت که او در یک اشتباه بزرگ چهره‌های شناخته شده دولت روحانی را نیز بکار گرفته است!

بیشتر بخوانید:
نکته تصویری تفاوت مراسم تنفیذ پزشکیان با شهید رئیسی