دو: طبق آمار خبرگزاری فارس، شبکه‌ منوتو در آشوب‌های سال گذشته فقط در  25روز، 1835 دروغ منتشر کرد. طبق این گزارش، حدود 50 درصد اخبار منتشر شده از این شبکه خلاف واقع بوده است. بدیهی است که رسانه‌های دروغ‌پرداز به سرعت مخاطبان خود را از دست داده و با بحران مخاطب روبرو می‌شوند. بحرانی که به احتمال قوی شبهه رسانه‌ی منوتو نیز به آن مبتلا شده است.

سه: دروغ پردازی نه تنها منجر به مخاطب زدایی می‌شود، بلکه از رسانه‌ مذکور اعتبار زدایی هم می‌کند. چرا که به رسانه‌های دروغ پرداز به عنوان مرجع اخبار اعتماد نمی‌شود. هیچ رسانه‌ معتبری اخبار رسانه‌ های که مشهور به دروغ‌گویی هستند را بازنشر نمی‌کند. افکار عمومی به محتوای منتشر شده از این رسانه‌ها با دیده‌ تردید می‌نگرد. همچنین رسانه های رسمی به شبکه‌های دروغ‌پراکن ارجاع نمی‌دهند و به مرور از صحنه‌ افکار عمومی حذف می‌شوند. اتفاقی که برای منوتو به وقوع پیوست.

چهار: از طرفی هم این احتمال می رود با اتمام ماموریت منوتو، کارفرمایان این شبکه دکمه‌ پایان ماموریت را فشرده باشند. با بررسی حوادث سال گذشته و کارکرد شبکه‌های ماهواره‌ای ضد ایرانی، ناگفته پیداست، این دست از رسانه‌ها در مقابل شبکه‌های اجتماعی و نسل جدید رسانه‌ها، کارکرد خود را از دست داده‌اند. از طرفی فرآیند رسانه‌ای آشوب‌های سال گذشته نشان داد که نقش خوراک دهی و سوژه گزینی را بعضی رسانه‌های اصلاح‌طلب داخلی به راحتی می‌توانند ایفا و شبکه‌های خبری ضد انقلاب را از حیز انتفاع ساقط کنند.

پنج: هرچند که تعطیلی این شبکه دور از ذهن نبود، اما اعلام رسمی و تعیین زمان پایان کار برای این شبکه، مرثیه سرایی و داد و فغان‌های پس از آن، می تواند شبیه به یک پروپاگاندای رسانه‌ای جهت احیای مخاطبان از دست رفته‌ آن باشد، تا یک خداحافظی رسمی!

شش: باید اعتراف کرد که دشمنان ایران با تمام نقاط ضعفی که دارند، در دشمنی با ایران و ایرانی محکم و ثابت قدم هستند. تجربه ثابت کرده که دشمنان ایران پس از هر شکستی هیچ‌گاه ناامید نشده و با توطئه و برنامه‌ جدید وارد میدان می‌شوند. بنابر این، تعطیلی منوتو گرچه یک شکست و عقب نشینی آشکار برای دشمنان است اما به معنی بی‌برنامگی و رها کردن دشمنی با ملت ایران نبوده و باید منتظر ماند و دید که برنامه‌ جدید دشمن بعد از تعطیلی منوتو چیست؟

فیلم