طبق روایات، راهی که به سوی حرم حسینی آغاز میشود، مسیر بازگشت انسان به پاکی، اصلاح و قرب الهی است.
در همین زمینه، بشیر دهّان از امام صادق علیهالسلام نقل میکند که حضرت فرمودند:
«إِنَّ الرَّجُلَ لَیَخْرُجُ إِلَى قَبْرِ الْحُسَیْنِ ع فَلَهُ إِذَا خَرَجَ مِنْ أَهْلِهِ بِأَوَّلِ خُطْوَةٍ مَغْفِرَةُ ذُنُوبِهِ...»
«همانا انسان هنگامی که به سوی قبر حسین علیهالسلام خارج میشود، همین که از نزد خانوادهاش بیرون میآید، با نخستین گامی که برمیدارد، آمرزش گناهانش برای او نوشته میشود. سپس با هر گامی که برمیدارد، پیوسته پاک میشود تا اینکه به قبر آن حضرت برسد.»
این روایت، زیارت را حرکتی میداند که برکت آن از همان آغاز راه شروع میشود. زائر در این مسیر تنها مسافت جغرافیایی را طی نمیکند، بلکه با هر قدم، خود را از گناهان و غفلتها دور کرده و به سوی پاکی و اصلاح حرکت میکند. امام صادق علیهالسلام در ادامه همین روایت میفرمایند که وقتی زائر به حرم امام حسین علیهالسلام میرسد، خداوند با او نجوا میکند و میفرماید:
«عَبْدِی سَلْنِی أُعْطِكَ ادْعُنِی أُجِبْكَ اطْلُبْ مِنِّی أُعْطِكَ سَلْنِی حَاجَةً أَقْضِهَا لَكَ»
«بنده من؛ از من بخواه تا به تو عطا کنم؛ مرا بخوان تا تو را اجابت کنم؛ از من درخواست کن تا به تو بدهم؛ حاجتی از من بخواه تا آن را برایت برآورده سازم.»
در روایات دیگری نیز بر جایگاه زائران امام حسین علیهالسلام نزد ملائک الهی تأکید شده است. ابان بن تغلب از امام صادق علیهالسلام نقل میکند:
«أَرْبَعَةُ آلَافِ مَلَكٍ عِنْدَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ ع شُعْثٌ غُبْرٌ یَبْكُونَهُ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ...»
«چهار هزار مَلک نزد قبر حسین علیهالسلام هستند؛ در حالی که ژولیدهمو و غبارآلودند و تا روز قیامت بر او گریه میکنند. سرپرست آنان مَلکی است که منصور نام دارد. هیچ زائری او را زیارت نمیکند مگر اینکه آنان به استقبالش میآیند و هیچ زائری با او وداع نمیکند مگر اینکه او را بدرقه میکنند.»
همچنین در روایتی دیگر، امام صادق علیهالسلام از حضور گسترده ملائک در کنار قبر سیدالشهدا علیهالسلام خبر داده و میفرمایند:
«وَكَّلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بِالْحُسَیْنِ ع سَبْعِینَ أَلْفَ مَلَكٍ یُصَلُّونَ عَلَیْهِ كُلَّ یَوْمٍ شُعْثاً غُبْراً وَ یَدْعُونَ لِمَنْ زَارَهُ»
«خدای تبارک و تعالی هفتاد هزار مَلک را بر حسین علیهالسلام گماشته است که هر روز بر او صلوات میفرستند، در حالی که ژولیدهمو و غبارآلود هستند، و برای کسانی که او را زیارت میکنند دعا میکنند.»
مجموع این روایات، تصویری از جایگاه بلند زیارت امام حسین علیهالسلام ارائه میدهد؛ زیارتی که در آن زائر با امید به رحمت الهی حرکت میکند، گناهانش بخشوده میشود، دعاهایش مورد توجه قرار میگیرد و ملائک الهی برای او طلب خیر میکنند. از نگاه معارف اهلبیت علیهمالسلام، راهی که به سوی حرم حسینی آغاز میشود، مسیر بازگشت انسان به پاکی، اصلاح و قرب الهی است.
البته باید توجه داشت که همه این ثوابها و پاداشهای بزرگ، در جای خود ارزشمندند، اما روح زیارت اهلبیت علیهمالسلام را باید در محبت و ولایت جستوجو کرد. زائر پیش از آنکه به امید پاداش قدم در این راه بگذارد، با عشق و دلدادگی به سوی امام خویش حرکت میکند و همین محبت، سرچشمه همه برکات دیگر است. از همین رو، امام صادق علیهالسلام فرمودند: «هَلِ الدِّینُ إِلَّا الْحُبُّ»؛ «آیا دین چیزی جز محبت است؟» بنابراین، ثوابهای فراوان زیارت، جلوهای از رحمت الهی نسبت به دوستداران اهلبیت علیهمالسلام است؛ اما انگیزه اصلی و حقیقت این سفر، ابراز محبت، تجدید عهد با امام و تقویت پیوند قلبی با خاندان پیامبر صلیاللهعلیهوآله است.
منبع : تسنیم
# تگ ها
پیشنهاد ویژه
اخبار وب گردی
عناوین اصلی
آخرین عناوین