واقعیت این است که سیاست فشار زمانی کارآمد است که بتواند طرف مقابل را وادار به عقبنشینی کند یا او را به پذیرش شرایط تحمیلی سوق بدهد در غیر این صورت این سیاست به تدریج دچار فرسایش میشود و حتی ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد. آنچه در ماجرای تنگه هرمز رخ داد، نشان میدهد که این فشار نه تنها به هدف نهایی خود نرسید بلکه به تقویت نوعی همگرایی در برابر آن انجامید، این همگرایی هم در سطح داخلی و هم در سطح منطقهای قابل مشاهده است. از این منظر تنگه هرمز به یک نماد تبدیل میشود، نمادی از ایستادگی در برابر فشار و نمادی از محدودیت قدرت در برابر واقعیتهای پیچیده منطقهای توقف پروژه آزادی نیز در این چارچوب معنا پیدا میکند.
# تگ ها
عناوین اصلی
آخرین عناوین
