بر اساس آمارهای ثبتشده، در روزهای پس از شروع جنگ تحمیلی سوم، ترددهای ثبت شده مرزی حاکی از ورود ۶۲ درصدی و خروج ۳۸ درصدی است، آماری که برخلاف روندهای معمول در جنگهای جهانی است، این اعداد نشاندهنده پدیدهای بیسابقه در الگوهای جمعیتی جنگ و مهاجرت معکوس است.
گزارشهای پایش ورود و خروج مرزِ پلیس، حاکی از آن است که بخش قابل توجهی از ورودیها مربوط به هموطنانی است که از کشورهای اروپایی و منطقهای، مانند بلژیک، فرانسه، گرجستان، ترکیه و کشورهای همسایه، مسیرهای طولانی را پیموده و از طریق مرزهای خاکی وارد شدهاند.
در گفتوگوهای ثبتشده، این افراد مشترکا میگویند: "در روزهای تجاوز و جنگ، میخواهیم در کنار مردم و سرزمینمان باشیم".
این رفتار نشاندهنده همبستگی ملی، اعتماد به ساختارهای دفاعی و امنیتی و احساس مسئولیت مشترک است؛ گویی مادری به نام وطن، فرزنداناش را در لحظات خطر فرا میخواند.
از نظر امنیتی، این پدیده علامتی از اعتماد به توان دفاعی و نهادهای انتظامی است. تجارب جهانی نشان میدهد در کشورهایی که سرمایه اجتماعی تضعیف شده، بحرانها به فروپاشی روانی و مهاجرت گسترده منجر میشود، اما در ایران، این روند معکوس است.
در میدان رسانه و جنگ شناختی، افزایش ورود شهروندان، روایت جعلی را خنثی کرده و تصویری متفاوت از واقعیت کشور ارائه میدهد.
آنچه در مرز ثبت شده، نافی عددهای آماری و در نهایت نشانهای عمیق از پیوند پایدار مردم و وطن است.
# تگ ها
عناوین اصلی
آخرین عناوین
