یک ماه پیش، در شامگاه ۱۸ دی، ساعت‌های تلخی را سپری می‌کردیم. بعد از حدود ۱۰ روز اعتراضات نسبتاً آرام بازاریان، ناگهان کفتارها فراخوان داده بودند، برای ۸ شب!

به گزارش جهان نیوز، وحید یامین پور در یک یادداشت نوشت:

چرا شب؟ قرار است چه بکنند؟ مگر اعتراض در روز و جلوی دوربین‌ها و خبرنگاران به اندازه کافی دیده و شنیده نمی‌شد؟

سیاهیِ شب قرار بود چه چیزی را پنهان و چه چیزی را آشکار کند؟

آیا جز برای پنهان شدن آلات قتاله و چهره‌ی خفاش‌های تروریست میان شلوغی رهگذران و به چشم آوردن آتش بر در و دیوار مسجد و مدرسه بود؟

آیا جز برای کشتارهای کور و متهم کردن نیروهای حافظ امنیت؟ آیا جز برای مخفی نگاه داشتن سازماندهی خیابانی از دید چشم و دوربین‌ها؟

چه شب تلخی بود. چه دیر صبح شد... ولی صبح شد.