"بی بی سی فارسی" حتی از کوچکترین مشکلات اقتصادی در ایران نمی گذرد و انواع شانتاژهای تبلیغاتی با هدف کسب دستاوردهای سیاسی را در دستورکار دارد با این حال، همین رسانه، در مورد یک ابربحران کمسابقه اقتصادی در انگلیس، حداقلیترین پوشش رسانه ای را به نمایش می گذارد. این سیاست یک بام و دو هوا، نشان از آن دارد که بی بی سی بیش از آنکه رسانه باشد، اهرم سیاسی انگلیسی ها است.
گروه بین الملل جهان نیوز: مشکلات معیشتی و اقتصادی در ایران، واقعیتی است که نمی توان آن را انکار کرد. در واقع، ترکیبی از فشار و تحریم های خارجی در کنار برخی سوءمدیریت های داخلی و نواقص ساختاری در اقتصاد ایران سبب شده تا وضعیت اقتصادی در کشورمان آنطور که باید مساعد نباشد و مردم با تورم نسبتا بالا و گرانی دست به پنجه نرم کنند. در روزهای گذشته و حتی وضعیت فعلی نیز شاهد افزایش قابل توجه قیمت ارز و طلا در کشورمان بوده ایم.
موضوعی که قاعدتا با توجه به عقب ماندن میانگین درآمد مردم ایران از نرخ تورم، می تواند چالش های اقتصادی بیشتری را برای آن ها ایجاد کند. در این راستا، طیف متنوعی از صاحب نظران و رسانه ها، سعی داشته و دارند تا با آسیب شناسی مشکلات اقتصادی کشور و تورم در ایران، تا جای ممکن راه حل هایی را ارائه کنند تا شاید با استفاده از ظرفیت های داخلی و امکانات موجود، بتوان وضعیت را بسامان کرد و تا حدی بارِ زندگی مردم را سبکتر نمود. با این همه، نکته مهم در این میان این است که رسانه های غربی و معاند با ایران، همواره سعی داشته و دارند تا با سوءاستفاده از مشکلات اقتصادی، علیه کشورمان دست به شانتاژ تبلیغاتی بزنند و در واقع، بسترهای مساعدی را برای پیشبرد اهداف سیاسی و مغرضانه دولت های مخالف با ایران به ضرر کشورمان را فراهم سازند.
این در حالی است که همین رسانه ها، بعضا چشم بر واقعیت های تلخ اقتصادی کشورهای غربی می بندند و یا این قبیل اخبار را به حاشیه میرانند. در این چهارچوب، به تازگی شاهد کنار رفتن پرده ای جدید از یک رسوایی بزرگ در مورد سوءعملکرد بی بی سی فارسی بودهایم. ماجرا از این قرار است که شبکه سلطنتی انگلستان(بی بی سی فارسی) که هیچ موقعیتی را برای انجام شانتاژ تبلیغاتی با محوریت وضعیت اقتصادی کشورمان از دست نمیدهد، یک بی تفاوتی عجیب را در مورد یک بحران اقتصادی-اجتماعی بیسابقه در انگلیس به نمایش گذاشته است.
ماجرا از این قرار است که بر پایه جدیدترین برآوردها در انگلستان، 14.2 میلیون نفر در این کشور زیرخط فقر زندگی می کنند. در عین حال، آمارهای رسمی نشان می دهند که شمار کودکان فقیر در انگلیس هم به بالاترین سطح خود از سال 2002 رسیده و تا آپریل سال جاری، حدود 4.5 میلیون کودک در خانوارهایی با درآمد نسبتا پایین زندگی می کردهاند. رقمی که معادل با 31 درصد از کودکان انگلیسی است و نسبت به سال 2024 از افزایش 100 هزار نفری حکایت دارد. حتی برخی گزارش ها در انگلیس به این موضوع اشاره داشته اند که در این کشور، بعضی والدین گرسنه می مانند تا کودکانشان غذا داشته باشند. جدای از این موضوع، تاکنون ده ها گزارش از افزایش بیخانمانها در انگلیس و یا اعتصابات کارگری و کارمندی در این کشور به دلیل مکفینبودن درآمدهای افراد منتشر شده که در رسانه های جریان اصلی غربی، از کمترین پوشش رسانه ای و تحلیلی برخوردار بوده است.
.jpg)
*نشریه The Conversation در گزارشی به وضعیت نگرانکننده اوج گیری فقر در انگلیس که سبب شده 31 درصد از کودکان این کشور دچار فقر و تبعات آن باشند، اشاره کرده است. این نشریه انگلیس برخی آمارهای فقر در انگلیس را در دو دهه اخیر بیسابقه و عجیب توصیف کرده است.
*وبگاه گاردین در گزارشی با اشاره به پدیده فقر در انگلیس و بدترشدن اثرگذاری آن به ویژه بر کودکان انگلیسی، خواستار راهبرد روشنتر دولت انگلیس در این زمینه شده است.
این در حالی است که همانطور که پیشتر هم گفته شد، رسانه ای نظیر بی بی سی فارسی از کوچکترین مشکلات اقتصادی در ایران، نهایت بزرگنمایی را به خرج می دهد و گویی به دنبال دستاوردسازی از آن ها به نفع غربی ها است. این معادله از چشم اندازی کلان حامل 3 نکته مهم است.
*بی بی سی فارسی در آستانه شب یلدا، بخش قابل توجهی از اقدامات رسانه ای خود را معطوف به ناتوانی مردم ایران در تهیه نیازهای خود کرد اما همین شبکه، پوششِ به شدت محدود و حاشیه ای را معطوف به بحران کمسابقه تشدید فقر و گرسنگی در انگلستان کرده که به تازگی در رسانه های مختلف بین المللی بازتاب داشته است.
*نمونه ای دیگر از عملکرد مغرضانه بی بی سی فارسی و استانداردهای دوگانه این شبکه در رابطه با تحولات مرتبط با ایران. در این مورد، بی بی سی فارسی سعی داشته مشکلات اقتصادی و درگیری های سیاسی در ایران را برجسته کند و به نوعی نهادهای حکمرانی را بی توجه به مشکلات اقتصادی نشان دهد. این در حالی است که همین شبکه در مورد نقش دولت انگلیس و سیاست های آن در تشدید فقر و گرسنگی در این کشور، گزارشی ارائه نمی کند.
یک: افشای چندباره ماهیت منافق رسانههای غربی
اینکه رسانه هایی نظیر بی بی سی فارسی در مورد یک پدیده یکسان، دیدگاه های متفاوتی را ارائه می کنند، تنها یک پیام را به ذهن متبادر می کند و آن هم این است که ادعای بیطرفی رسانه های غربی و یا حرفه ای بودنِ آنها، دروغی بزرگ است که به هیچ وجه نباید آن را باور کرد. در حقیقت، این رسانه ها به رسالت کار رسانه ای که روشن شدن حقیقت است پایبند نیستند و صرفا آلتِ دست جریان های سیاسی و بازیگران قدرتند. این در حالی است که این بخش از ماهیت کنش های آن ها سال های سال به واسطه تبلیغات سنگین و نمایش های مختلف مخفی مانده و سعی شده رسانه های غربی به مثابه الگوی کار رسانه ای صحیح و حرفه ای به جهانیان معرفی شوند.
دو: ضرورت افزایش سواد رسانه ایِ افکار عمومی
عملکرد مغرضانه رسانههایی نظیر بی بی سی فارسی و افشای این مساله آن هم در عصر انفجار اطلاعات و دسترسی مردم به رسانه های مختلف و فضای مجازی، این واقعیت را به ذهن متبادر می کند که افکار عمومی تا جای ممکن باید سواد رسانه ای خود را تقویت کنند و اینطور نباشد که به مهره ای برای رسانه های مغرض و معاند نظیر بیبیسی فارسی تبدیل شوند. رسانه هایی که اصلیترین اولویت آن ها، تحریف حقیقت و پنهانسازی واقعیتهای تلخی است که افشای آن ها می تواند خسارات جدی را به کارفرمایان این قبیل رسانه ها در جهان غرب وارد کند. ارتقا سواد رسانه ای در جهان امروز، نه یک انتخاب بلکه یک الزام راهبردی است.
سه: رونمایی از یک دروغ بزرگ
رسانه های غربی نظیر بی بی سی فارسی همواره خود را حامی مردم ایران معرفی کرده و می کنند. با این حال، رویکردهای سیاسی و مغرضانه آن ها در پوشش وقایع ایران و در عین حال لاپوشانی مشکلات مشابه در جهان غرب، این واقعیت را فریاد می زند که از دید آن ها، مردم ایران چیزی جز کارت بازی نیستند و باید صرفا به آنها جهت داد. این جنس از نگاه آن ها در مواجهه با ملت ایران، توهینی بزرگ است و دقیقا در نقطه مقابل ادعاهای آن ها در احترام گذاشتن به مردم کشورمان و یا تلاش برای احقاق حقوق آن ها است.
وقتی بی بی سی فارسی به صورت عامدانه از پوشش منطقی اوج گیری پدیده فقر و گرسنگی در انگلیس خودداری میکند اما کوچکترین تحولات و مشکلات اقتصادی در ایران را در بوق و کرنا می کند، این نکته آشکار می شود که این تشکیلات بیش از آنکه رسانه باشد، بنگاهِ دروغپراکنی است.