به گزارش جهان نیوز به نقل از روزنامه خراسان، جام‌جهانی قرار بود آوردگاهی برای تنوع فرهنگی باشد، نه یک اتاق فرمان برای استانداردسازی سبک زندگی به صلاحدید یک کشور خاص. قرار بود بهانه‌‌‌ای باشد تا مردم دنیا با کشورهای مختلف آشنا شوند نه این‌‌‌که یک سبک زندگی خاص به بهانه رویدادی ورزشی به تمام دنیا معرفی و در حقیقت سفیدشویی شود. 

اما طرف ایرانی هم عملاً از ابزارهای واقعی خود استفاده نکرده است: نه تشکیل بلوک مشترک با فدراسیون‌های مسلمان، آفریقایی و آسیایی را جدی گرفته، نه تهدید حقوقی و رسانه‌ای مؤثر را روی میز گذاشته و نه حتی خطوط قرمز خود را به‌موقع و روشن، در مذاکرات با فیفا ثبت کرده است. نتیجه، همان الگوی آشنای «اعتراض بی‌هزینه، بعد از بسته‌شدن پرونده» است.