بندگان خدا، خدا را خدا را در پاییدن عزیزترین و محبوبترین نفوس در نزدتان که خود شما هستید منظور بدارید، زیرا بدون شک خداوند راه حق را برای‌ شما واضح کرده، و جادّه های‌ آن را روشن نموده، که پس از این معنا یا شقاوتی‌ است زایل نشدنی‌، یا سعادتی‌ است جاوید و ابدی‌.

به گزارش جهان نیوز، در فرازی از خطبه ۱۵۷ نهج البلاغه آمده است:  اِعْلَمُوا عِبادَاللّهِ، اَنَّ التَّقْوى دارُ حِصْن عَزيز، وَالْفُجُورَ دارُ حِصْن ذَليل، لا يَمْنَعُ اَهْلَهُ، وَ لا يُحْرِزُ مَنْ لَجَاَ اِلَيْهِ. اَلا وَ بِالتَّقْوى تُقْطَعُ حُمَةُ الْخَطايا، وَ بِالْيَقينِ تُدْرَكُ الْغايَةُ الْقُصْوى. عِبادَ اللّهِ، اللّهَ اللّهَ فى اَعَزِّ الاَْنْفُسِ عَلَيْكُمْ، وَ اَحَبِّهااِلَيْكُمْ. فَاِنَّ اللّهَ قَدْ اَوْضَحَ لَكُمْ سَبيلَ الْحَقِّ، وَ اَنارَ طُرُقَهُ، فَشِقْوَةٌ لازِمَةٌ، اَوْ سَعادَةٌ دائِمَةٌ. فَتَزَوَّدُوا فى اَيّامِ الْفَناءِ لاَِيّامِ الْبَقاءِ. قَدْ دُلِلْتُمْ عَلَى الزّادِ، وَ اُمِرْتُمْ بِالظَّعْنِ، وَ حُثِثْتُمْ عَلَى الْمَسيرِ. فَاِنَّما اَنْتُمْ كَرَكْب وُقُوف لا يَدْرُونَ مَتى يُؤْمَرُونَ بِالسَّيْرِ. اَلا فَما يَصْنَعُ بِالدُّنْيا مَنْ خُلِقَ لِلاْخِرَةِ؟!


بندگان خدا، بدانید تقوا قلعه ای‌ محکم و نفوذناپذیر است، ولی‌ گناه حصاری‌ پست است که اهلش را از خطرات نگاه نمی‌ دارد، و کسی‌ را که به آن پناه برده حفظ نمی‌ کند. آگاه باشید که با تقوا زهر خطرناک گناه قطع شود، و با یقین منتها درجه مقصود به دست آید.

بندگان خدا، خدا را خدا را در پاییدن عزیزترین و محبوبترین نفوس در نزدتان که خود شما هستید  منظور بدارید، زیرا بدون شک خداوند راه حق را برای‌ شما واضح کرده، و جادّه های‌ آن را روشن نموده، که پس از این معنا یا شقاوتی‌ است زایل نشدنی‌، یا سعادتی‌ است جاوید و ابدی‌.

 بنابراین از این دنیای‌ فانی‌ برای‌ آخرت توشه برگیرید، که بر توشه برداشتن هدایت شده اید، و شما را به کوچ کردن امر کرده اند، و برای‌ رفتنتان از دنیا به شتابتان داشته اند. شما سوارانی‌ هستید ایستاده که نمی‌ دانید چه زمان مأمور به رفتن خواهید شد. به هوش باشید، با دنیا چه می‌ کند کسی‌ که برای‌ آخرت آفریده شده؟!