داوود مرادیان: خون رهبر شهید، بعثت مردم را رقم زد راز پیروزی ایران در جنگ رسانه‌ای

جهان: تحلیل شما از یکصد شب حضور مردم در خیابان‌ها و میادین چیست؟ شما راز بعث مردم را چه می‌دانید؟
مرادیان: ریشه بعثت در خون سید علی خامنه‌ای است. کسی حق نداره این بعثت مردم را مصادره به مطلوب کند. رهبر شهید انقلاب خود و خانواده اش را امام حسین‌وار در میدان قرار داده است، دیگر تنها چیزی که برای احیا کردن باقی گذاشته بود، خون خودش بوده است. او همان را هم داده است. او با خون خودش این بعثت را رقم زده است.

‌جهان: از نظر شما مهم‌ترین حرف و پیام مردم در اجتماعات شبانه چیست؟
مرادیان: مردم، ایران جمهوری اسلامی را می خواهند. این موضوع مشخص است. اگر با مردم صحبت کنید می بینید که حرف اول، ایران است. ایران مادر جمهوری اسلامی است. اگر ایران نباشد، جمهوری اسلامی هم نیست. تفکیک ایران و جمهوری اسلامی، و تقابل سازی میان ایران و جمهوری اسلامی، از آن مانیفست‌های خطرناکی است که مرگ جمهوری اسلامی را رقم می زند. لحظه‌ای که جمهوری اسلامی نباشد، دیگر هیچ کدام از این خوانش‌های ایدئولوژیک هم معنا ندارد. یکی بر سر شاخ، بن می برید. خداوند بستان نظر کرد و دید. بگفت که بدبخت بد می کند. نه بر من، که بر نفس خود می کند. یعنی خودت، خودت را پایین می اندازی. باید به سخنرانی‌های آقای خامنه‌ای برگردیم. همان جا که برخی رفتند و گلایه کردند و گفتند مردم در انتخابات به کاندیداهای مورد نظر ما رای نمی دهند. آقا چه گفت. گفت بروید کاری بکنید. بروید کار کنید تا مردم شما را ببینند و به شما رای بدهند. در آخر هم آقا با خون خودش و نوه اش و دخترش، که بسیار سنگین است، یک عمل عاشورایی انجام داده است.

بعد همین را در رسانه ملی به یک خوانش عرفانی تبدیل می کنند و می گویند آقا خیلی شهادت طلب است. آقا عاشق شهادت بود، شما چه کردید؟ آقا وظیفه خودش را تا انتها انجام داد. شما چه کردید؟ اکنون مردم همین را می خواهند. مردم تا همین الان پای خون سید علی خامنه‌ای می ایستند و بعد از این هم خواهند ایستاد.

جهان: به عنوان مستندساز، چه میزان در تجمعات شبانه حضور داشته اید، چه درکی از فضای این تجمعات به دست آورده اید، چه سوژه‌ها و خرده روایت‌هایی را استخراج کرده اید و از میان دست نوشته‌ها و پلاکاردهای مردم، کدام پیام‌ها را خطاب به مسئولان و موثرتر دیده اید؟
مرادیان: حضور محدودی داشتم، چون هم درگیر فیلم هرمز بودم و هم بیشتر در شهرستان حضور داشتم. گاهی در کاشان بودم و چند بار هم در تهران حضور داشتم. خیزش اولیه مردم از ترس اشغال ایران شکل گرفت. مردم به میدان آمدند تا دشمن داخلی و سازمان منافقین و جریان‌های مشابه نتوانند اقدامی عملی انجام دهند و تهران دچار سقوط نشود. این حضور مردمی نباید به کارناوال تبدیل شود. این نکته بسیار مهم است. این حضور نباید به کارناوالی تبدیل شود که ما آن را هدایت می کنیم. کاغذها و دست نوشته‌های مردم نیز ریشه در تجربه ۹ دی ۱۳۸۸ داشت. یادم هست شورای هماهنگی تبلیغات یک سری پلاکارد میان مردم توزیع می کرد. مردم همان پلاکاردها را برمی گرداندند و با ماژیک پشت آنها پیام‌های خودشان را می نوشتند.

جهان: یکصد شب حضور مردم در خیابان چه تاثیرات رسانه‌ای داشته است؟
مرادیان: این حضور، ادامه خون‌هایی است که از هفت اکتبر تا امروز ریخته شده است. ببینید برادر، ما در یک ساعت شکست خوردیم و در دو ساعت پیروز شدیم. هر نبردی سه ساعت جنگ میدانی ندارد. جان اولیورمی‌گوید: جنگ واقعی در رسانه اتفاق می افتد، نه فقط روی زمین. یعنی حتی میدان تو هم در رسانه شکل می گیرد. اجازه بدهید شما را به وقایع عین الاسد برگردانم. اتفاق عین الاسد رخ داد. شما بیانیه سپاه را بخوانید. آن بیانیه حتی فعل هم نداشت. پرسش این است که همان سپاه چگونه در جنگ چهل روزه ناگهان به جایی می رسد که سخنگوی نیروهای مسلح دارد، پیامش در توییتر منتشر می شود و در جاهای مختلف بازتاب پیدا می کند. در آن مقطع، مردم به صورت خودجوش در دفاع رسانه‌ای از نیروی نظامی حضور پیدا کردند. این حضور، باند الیگارشیک رسانه‌ای را شکست. مردم گفتند کنار بروید، این جنگ، جنگ ایران با آمریکاست. یکی گفت من لوگو می سازم و ساخت. یکی گفت من در توییتر کار می کنم و کار کرد.

یکی گفت من عکس درست می کنم و درست کرد. شاید موشک نیروهای مسلح اینجا یا آنجا خورده باشد، اما دشمن در رسانه ویران شد. حرفی که ترامپ زد چه بود. ترامپ گفت ما جنگ را بردیم، اما رسانه‌ها به نفع ایران حرف می زنند. پس چرا ما در رسانه پیروز شدیم؟ بخشی از این پیروزی به همان خون‌هایی برمی گردد که از ۷ اکتبر تا امروز ریخته شده است و جهان را بیدار کرده است. دنیای بیدار شده، به ویژه بچه‌های چپ گرای جهان، با خون فلسطین به حرکت درآمده‌اند. این مسئله تعارف بردار نیست. اگر صدای ما در میدان بین المللی شنیده می شود، این صدا به خاطر خون‌های غزه شنیده می شود. غزه به عنوان یک زندان محصور بین المللی، توانست صدای جهانی جبهه مقاومت شود. ما تا ابد در برابر غزه گرفتاریم و تا ابد به غزه مدیونیم. بعد از آن باید به لبنان نگاه کرد. بچه‌های لبنان، خون سید حسن نصرالله و دفاع لبنان، ما را در میدان پروپاگاندا پیروز کردند. ما در پروپاگاندا پیروز شدیم و در میدان هم پیروز شدیم. شهید تنگسیری توانست تنگه هرمز را ببندد. این بستن، استوار ماند و خیلی سریع وارد رسانه شد. در رسانه یک هژمون ساخته شد و همین هژمون، آمریکا را شکست داد.

جهان: به عنوان یک مستند ساز این حضور مردم چگونه می‌تواند به حافظه‌ی جمعی ماندگار تبدیل شود؛ در این رابطه چه اقداماتی را ضروری می‌دانید؟
مرادیان: دو کار را نباید انجام بدهیم. نخست اینکه نباید بلاگریزم را در فضای مجازی باب کنیم. دوم اینکه نباید تحریف را در سطح رسانه ملی سرلوحه قرار بدهیم. این دو کار، خیانت به امام شهید است. اگر می خواهید بعثت مردمی را روایت کنید، باید به تجربه سید مرتضی آوینی توجه کنید. ببینید چرا سید مرتضی آوینی اهمیت داشت. سید مرتضی دو ویژگی داشت. نخست اینکه گفت آنچه در تلویزیون پخش می شود، پروپاگاندا است، این بچه‌هایی نیستند که من میان آنها نفس می کشم. دوم اینکه سید مرتضی دچار یک تفکر فلسفی بود و خوانش فلسفی خودش را داشت. او خوانش فلسفی خود را وارد روایت کرد، سبکی را باب کرد و روایت خودش را ساخت. سید مرتضی نیامد بگوید که تلویزیون باید از صبح تا شب روایت من را پخش کند و اگر روایت من را پخش نکند، خائن و مزدور است. نه، سید مرتضی می گفت روایت‌های دیگر هم باشند و روایت من و بچه حزب اللهی با این ویژگی‌ها هم باشد. این مسیر ذیل اخلاص او باز شد. حالا اگر می خواهید این کار را انجام بدهید، باید ذیل اخلاص خودتان آن را انجام بدهید.

شما در این مسیر از من بسیار جلوتر هستید، اما باید چند نکته را رعایت کنید. صداوسیما باید از تحریف مردم بیرون بیاید و خود مردم را نشان بدهد. نشان دادن مردم هم این نیست که دوربین را بالا بگذارید و لانگ شات بگیرید. لانگ شات مردم را همه دوست دارند. مسئله این است که بروید میان مردم و با آنها حرف بزنید. خود مردم را نشان بدهید. چه اشکالی دارد که در میان این مردم، بی حجاب بیاید، با حجاب بیاید، مذهبی بیاید و غیرمذهبی بیاید.

جهان: ممنون از وقتی که در اختیار ما قرار دادید.

چه نکات مهمی گفته شد. متاسفانه چون متهم خود صداوسیماست بهش پرداخته نمیشه. خصوصا این بخش مصاحبه:
دو کار را نباید انجام بدهیم. نخست اینکه نباید بلاگریزم را در فضای مجازی باب کنیم. دوم اینکه نباید تحریف را در سطح رسانه ملی سرلوحه قرار بدهیم. این دو کار، خیانت به امام شهید است. اگر می خواهید بعثت مردمی را روایت کنید، باید به تجربه سید مرتضی آوینی توجه کنید.